గురు రమణ మహర్షి

రమణ మహర్షి బోధనల ఆధారముగా మైకేల్ జేమ్స్ : స్వచ్చమయిన యథార్థ్యము గురించి

2010-06-19T09:15:00.000-07:00

ఆనందమును (మన సహజ స్వభావమును) కోరుకోవటములో తప్పేమీలేదు. ఎలా అంటే మనకు తలనొప్పి వచ్చినప్పుడు, దాని నుండి ఉపసమనం కోసం ఆరాటపడతాము, ఎందుకంటే అది మన స్వభావము కాదు గనుక. అదే విధముగా మన స్వభావము కాని విషయాలు మనకు ఆనందమును కలిగించవు. అందుకే ఈ సంసారిక, తాత్కాలిక సుఖాలు మనకు పరిపూర్ణమైన ఆనందమును కలిగించలేవు. అవి అన్ని శాశ్వతము కావు, కావున మన స్వభావములు కావు.

కాబట్టి మన దేహము,ప్రపంచము,దేవుడు అన్ని తాత్కాలిక సత్యములు. పరిపూర్ణ మయిన సత్యము మన ఆత్మ ఒక్కటే. మన మనస్సు యెంత సత్యమో అదే విధముగా మన దేహము,ప్రపంచము,దేవుడు కూడా సత్యములే.

మనము మూడు అవస్తలలో (జాగ్రుతావస్త, స్వప్నావస్త, గాఢ నిద్ర) ఉన్నాము అని మనకు తెలుస్తూ ఉన్నది. కాని మన ఈ దేహము మనకు కేవలము జాగ్రుతావస్త లో ఉన్నట్టు తెలుస్తోంది (స్వప్నావస్తలో మనస్సు మరల మరో దేహమును సృష్టిస్తుంది కదా). కావున మనం దేహము అయ్యే ప్రసక్తే లేదు. అయితే మనము ఎవరు? మనము ఈ దేహమును తెలుసుకొనే వివేకము (ఆత్మ జ్ఞానము, consciousness) గా తెలుస్తోంది.

గాఢ నిద్ర, స్వప్న, జాగ్రుతావస్తలను గమనిస్తే, జాగ్రుత మరియు స్వప్నావస్తలలో మనము సుఖదుఖాలు రెంటిని అనుభవిస్తాము. కాని గాఢ నిద్రలో మాత్రం కేవలము ఆనందము ఉంటుంది. కనుక దుఃఖము అనేది మన స్వభావము కాదు అని తెలుస్తోంది. మనకు దుఃఖము లేకుండా జీవించగలము కావున అది మన స్వభావము కాదు. కనుక ఆనందముగా ఉండడము అనేది మన స్వభావము.

కాబట్టి ఈ ప్రపంచము,దేవుడు మన మనస్సు యెంత వరకు నిజమో అవి కూడా అంత వరుకు నిజము.మన మనస్సు కేవలము కల్పితము అని తెలుసుకున్నపుడు ఈ ప్రపంచము,దేవుడు కూడా మన మనస్సు కల్పించుకున్నవి అని అర్ధమవుతుంది.

మనకు ఆలోచనలు ఉన్నంతవరకు ఈ ప్రపంచము,దేవుడు అన్ని నిజాలుగా కనపడుతాయి. 'నేను దేహము' అనే భావన ఉన్నంతవరకు ఈ ప్రపంచము,దేవుడు,మన కర్మలు దాని యొక్క ఫలితములు కూడా నిజాలుగా కనపడుతాయి.

రమణ మహర్షి ఉల్లదు నార్పదు 38 శ్లోకం లో ఇలా అన్నారు

"మనమే మన కర్మలు చేస్తున్నాము అనే భావన ఉంటె దాని ఫలితము కూడా మనము అనుభవించాలి. కాని మనం "నేను ఎవరిని" అనే "ఆత్మ-విచారణ" చేసుకొని నిజముగా మనమే అన్ని పనులు చేస్తున్నామా అని ప్రస్నిన్చుకున్నపుడు
మన అన్ని కర్మలు వెళ్ళిపోతాయి.అల అన్ని బంధాలు నుంచి విముక్తి పొందడమే 'ఆత్మ-జ్ఞానము'

కాబట్టి మనకి మోక్షము ఏ పని చెయ్యటము వల్లన రాదు అని నిరూపించపడినది.

మన కలలో ఎలా ఐతే మన మనస్సు నూతన ప్రపంచమును సృష్టించి, నిజమని నమ్మిస్తుందో, అదే విధముగా మన జాగ్రుతావస్తలో కూడా మనము ఇప్పుడు చూస్తున్న ప్రపంచమును సృష్టించి, నిజమని నమ్మిస్తుంది. కావున మనము చూసే ఈ ప్రపంచమును కేవలము మన మన మనస్సు సృష్టించిన ఆలోచనలే తప్ప మరేమీ లేదని తెలుస్తుంది.

మనము ఎలా ఐతే జాగ్రుతావస్తలో మన జాగ్రుత దేహమును ఆత్మయని తప్పుగా అనుకుంటామో, అలాగే మనము స్వప్నావస్తలో కూడా మన స్వప్న దేహమును ఆత్మయని తప్పుగా అనుకుని అదే నిజమైన స్తితి అని భావిస్తాము. కాని నిద్ర నుడి లేవగానే స్వప్నము మన ఊహ,కావున అసత్యము అని తెలుస్తుంది. కావున దీని బట్టి మన మనస్సుకు ఈ ప్రపంచమును, దేహమును సృష్టించే, అదియే నిజమని నమ్మించే సామర్ధ్యము ఉంది అని తెలుస్తుంది.

జాగ్రుతావస్తలో మన మనస్సు ఈ ప్రపంచము అంత నిజము, స్వప్నావస్తలో ప్రపంచము అసత్యము అని చెప్తుంది. మరి అదే మనస్సు స్వప్నావస్తలో ఉన్నప్పుడు ఆ ప్రపంచమే నిజము అని చెప్తుంది కదా(మనం కలగనేటప్పుడు ఆ ప్రపంచము నిజమనే భావిస్తాము, కలలో సంతోషాలు, దుఖాలు అన్ని అనుభవిస్తాము). కాని జాగ్రుతావస్తలో కనీసము మనము ఈ విచారము చేయగలుగుతున్నాము, కనుక జాగ్రుతావాస్త స్వప్నావస్త కన్నా కొంచెం సత్యమునకు దగ్గరగా ఉన్నట్టు.

శ్రీ రమణ మహర్షి 'నాన్ యార్' 7 శ్లోకం లో ఇలా అన్నారు

మనం "నేను ఎవరిని?" అనే విచారణ మొదలుపెట్టినప్పుడు వేరే ఆలోచనలు వస్తాయి, అప్పుడు మనం వాటిని అనుసరించకూడదు. వచ్చే ప్రతి ఆలోచలని "ఎవరికి ఈ ఆలోచన వచ్చింది?" అని ప్రశ్నించుకోవాలి.ఇది సాధించాలి అంటే చాలా జాగ్రత్తగా ఉండాలి.ఇలా చేస్తే అందరు మనకి శివుడు(దేవుడు) లా కనబడుతారు.

రమణ మహర్షి 'నాన్ యార్' 15th శ్లోకం లో ఇలా రాసారు

దేవుడికి ఉద్దేశ్యము లేదు.అయన ఎటువంటి పనికీ బద్దుడై ఉండరు.ప్రపంచంలో జరిగే పనులు దేవుడిని ప్రభావితంచెయ్యవు. ఉదాహరణకు సూర్యుడు ఎటువంటి కోరిక, అవసరం , యత్నము లేకుండా ఉదయిస్తారు. ఒక్కసారి ఉదయించిన

అన్ని తారతమ్యము బాధలకి కారణము మన మనస్సు. సంపూర్ణమైన స్థితి మన ఆత్మ-జ్ఞానము పొందనంత వరకు రాదు.

Source: Happiness and The Art of Being Book
which is a layman’s introduction to the philosophy and practice of the spiritual teachings of Bhagavan Sri Ramana By Michael James

రమణ మహర్షి బోధనల ఆధారముగా మైకేల్ జేమ్స్ : మనస్సు యొక్క స్వభావము గురించి

2010-05-30T09:29:00.000-07:00

మన కలలో ఎలా ఐతే మన మనస్సు నూతన ప్రపంచమును సృష్టించి, నిజమని నమ్మిస్తుందో, అదే విధముగా మన జాగ్రుతావస్తలో కూడా మనము ఇప్పుడు చూస్తున్న ప్రపంచమును సృష్టించి, నిజమని నమ్మిస్తుంది. కావున మనము చూసే ఈ ప్రపంచమును కేవలము మన మన మనస్సు సృష్టించిన ఆలోచనలే తప్ప మరేమీ లేదని తెలుస్తుంది.

మన మనస్సు లో కలిగే ఆలోచనలు అన్నిటిలో మొదటిది 'నేను' అనే ఆలోచన. దాని ఆధారముగా తర్వాత మిగిలిన ఆలోచనలను సృష్టిస్తుంది. ఆ 'నేను' అనే ఆలోచన లేనిదే మిగిలిన ఆలోచనలను అది సృష్టించలేదు.కనుక రమణ మహర్షి ఉపదేశ ఉండియర్ లో ఈ క్రింది విధముగా తెలిపినారు.

మనస్సు అంటే ఆలోచనల సముదాయము. ఆ ఆలోచనలన్నిటికి మూలము 'నేను' అనే ఆలోచన. కనుక మనస్సు అనేది 'నేను' అనే ఆలోచన తప్ప మరేమీ లేదు.

మనకు గాఢ నిద్రలో ఈ మనస్సు, దేహము ఉండవు. కాని మనము అప్పుడు కూడా ఉన్నాము. కనుక మనము ఎల్లప్పుడూ ప్రకాశించే స్వచమైన ఆత్మా.

మన దుఖములు అన్నిటికి కారణము, మనలను మనము దేహముగా అనుకోవటమే. ఈ కల్పిత భావనను విడిచి పెట్టగలిగితే మనము అన్ని ఆలోచనలను విడిచిపెట్టినట్టే. కాని ఈ భావనను ఎలా వదిలిపెట్టాలి? అసలు మనము ఎవరు అనేది తెలుసుకుంటే అప్పుడు మనకు ఈ భావన తొలగిపోతుంది. లేని పామును కర్రతో కొట్టి చంపలేము కదా. అక్కడ ఉన్నది ఏమిటి పామా లేక తాడ అని తెలుసుకుంటే, అప్పుడు నిజం బయట పడుతుంది. అలాగే మనము ఆత్మా విచారము ద్వారానే మనము ఈ దేహము కాదు అనే భావనను విడిచిపెట్టగలుగుతాము.

గాడ నిద్రలో కొంత సమయం ఉన్న తరువాత మన మనస్సు తన శక్తిని(recharge) మళ్ళి పూర్తిగా తెచ్చుకోగలుగుతోంది.

మన అన్ని ఆలోచనలకి కర్మలకి కోరికలే ప్రధాన కారణము.

మనకు ఎటువంటి ఆలోచనలు ఆలోచించుకోవడానికి కోరికలు లేనప్పుడు అప్పుడు మనం నిజానికి మన సహజ స్వభావం లోకి వెళ్లిపోతాము. రమణ మహర్షి "నేను ఎవరిని" అనే ఆలోచనలతో మిగతా ఆలోచనలు నాశనం అయిపోతాయి అని చెబుతారు .

మనస్సు(MIND) ఆలోచనలు యొక్క సంగ్రహము మాత్రమే.

మనస్సు ఆత్మలో ఉండే ఒక అద్భుతమైన శక్తి. మనస్సు వల్లే మనకు ఆలోచనలు మొదలు అవుతాయి.ఆలోచనలు మినహా మనస్సు అనేది ఇంక ఏమి కాదు.కాబట్టి అలోచన అనేది మనస్సు యొక్క తత్త్వం. మన ఆలోచనలు తప్ప ప్రపంచం అంటూ ఏమి లేదు. గాడనిద్రలో మనకి ఆలోచనలు ఉండవు కాబట్టి ప్రపంచము ఉండదు.మనం మెలుకువగా ఉన్నపుడు మరియు కలలు కనే టప్పుడు ఆలోచనలు ఉంటాయి కాబట్టి ప్రపంచము ఉంటుంది.

ఎలగయితే సాలెపురుగు బూజు దారాన్ని తనలోనుంచి బయటికి వదిలి మళ్లి వెనక్కు తెసుకుంటుందో, అలాగీ మన మనస్సు ఈ ప్రపంచాన్ని యుక్తి(చూపించి) చేసి తిరిగి తనలోకి వెనక్కి తెసుకుంటుంది.మనస్సు ఆత్మలో నుంచి బయటకి వచ్చినప్పుడు ప్రపంచం కనపడుతుంది. అందుకే మనం ప్రపంచం నిజమని భావించినప్పుడు ఆత్మ కనపడదు,ఆత్మ కనపడినప్పుడు ప్రపంచం కనపడదు.

మనస్సు ఆలోచనల సంగ్రహము. "నేను" అనే ఆలోచన ముందు మనస్సులో మొదలవుతుంది.ఎప్పుడు ఐతే మనం "నేను ఎవరిని?" అనే విచారణ మొదలు పెడతామో అప్పుడు అన్ని ఆలోచనలు ("నేను" అనే ఆలోచన) తో సహా తొలిగిపోయి కేవలం మన స్వచ్చమయిన ఆత్మ ఒక్కటే మిగిలిపోతుంది. అప్పుడు ఆత్మని దేహంతో మరియు మనస్సుతో పోల్చుకోవడం మానేస్తాము . కాని పయిన

చెప్పిన విచారణ అంత సులభం కాదు.

మనం "నేను ఎవరిని?" అనే విచారణ మొదలుపెట్టినప్పుడు వేరే ఆలోచనలు వస్తాయి, అప్పుడు మనం వాటిని అనుసరించకూడదు. వచ్చే ప్రతి ఆలోచలని "ఎవరికి ఈ ఆలోచన వచ్చింది?" అని ప్రశ్నించుకోవాలి.ఇది సాధించాలి అంటే చాలా జాగ్రత్తగా ఉండాలి.ఇలా చేస్తే అందరు మనకి శివుడు(దేవుడు) లా కనబడుతారు.

"నేను ఎవరిని?" అనే విచారణ తప్ప వేరే యోగ్యమైన మార్గాలు లేవు.శ్వాసని మనం జాగర్త గా అదుపులోకి తీసుకున్నపుడు మన మనస్సు కూడా ప్రసాంతంగా ఉన్నటు ఉంటుంది,కాని మళ్లి శ్వాస మీద పట్టు పోయినప్పుడు మన మనస్సు ఆత్మని వదిలి వెళిపోతుంది. ఊపిరికి,మనస్సుకి మూలాధారం ఒక్కటే.అలోచన మనస్సు యొక్క తత్వము.కాబట్టి శ్వాసని మనం జాగర్త గా అదుపులోకి

తీసుకున్నపుడు మన మనస్సు కూడా ప్రసాంతంగా ఉంటుంది.అలాగే మనస్సు ప్రసాంతంగా ఉన్నపుడు ఊపిరిని మనం అదుపులో పెట్టగలం.దేవుడి ఆజ్ఞ ప్రకారం మన గాడ నిద్రలో మనస్సు ప్రసాంతంగా ఉన్నా ఊపిరి పీల్చుకోవడం ఆగదు.అప్పుడు ఇతరులకి పడుకున్నవాడు బతికే ఉన్నాడు అనే భావన కోసం దేవుడు అలా చేసి ఉండవచ్చు.

ఊపిరి అదుపులోకి (control) చెయ్యడం కాకుండా దేవుడి మీద ధాన్యము,మంత్రములను పదే పదే చెప్పడం,ఆహార నియమాలు పాటించడం లాంటి కూడా మనస్సు ప్రసాంతంగా ఉండటానికి ఉపయోగ పడతాయి.అలా చెయ్యడం వల్ల మన మనస్సు కి ఏకాగ్రత వస్తుంది.

కాబట్టి మన మనస్సు తో ఎటువంటి జ్ఞానము పొందిన అది నిజమయిన జ్ఞానము కాదు.కేవలం 'అహం బ్రహస్మి' మాత్రమే నిజమయిన జ్ఞానము.

విచారణకర్త మరియు వస్తువు తాడు మరియు పాము లాంటి వారు. సాధారణముగా మనం తాడుని చూసి పాము అని భ్రమ పడతాము.ఎంతో జాగర్తగా చూస్తేనే మనకిఅక్కడ పాము లేదు తాడు మాత్రమే ఉంది అని తెలుస్తుంది.పాము లేదన్న తరువాతే మనకి తాడు ఉంది అని తెలుస్తుంది.అలాగే మనకి ఈ ప్రపంచము నిజం కాదుఅని తెలిసిన తరువాతే మనకి ఆత్మజ్ఞానం వస్తుంది.

మనస్సు ఆత్మలో ఉండే ఒక అద్భుతమైన శక్తి. మనస్సు వల్లే మనకు ఆలోచనలు మొదలు అవుతాయి.ఆలోచనలు మినహా మనస్సు అనేది ఇంక ఏమి కాదు.కాబట్టిఅలోచన అనేది మనస్సు యొక్క తత్త్వం. మన ఆలోచనలు తప్ప ప్రపంచం అంటూ ఏమి లేదు. గాడనిద్రలో మనకి ఆలోచనలు ఉండవు కాబట్టి ప్రపంచముఉండదు.మనం మెలుకువగా ఉన్నపుడు మరియు కలలు కనే టప్పుడు

ఆలోచనలు ఉంటాయి కాబట్టి ప్రపంచము ఉంటుంది.

ఎలగయితే సాలెపురుగు బూజు దారాన్ని తనలోనుంచి బయటికి వదిలి మళ్లి వెనక్కు తెసుకుంటుందో, అలాగీ మన మనస్సు ఈ ప్రపంచాన్ని యుక్తి(చూపించి) చేసితిరిగి తనలోకి వెనక్కి తెసుకుంటుంది.మనస్సు ఆత్మలో నుంచి బయటకి వచ్చినప్పుడు ప్రపంచం కనపడుతుంది. అందుకే మనం ప్రపంచం నిజమని భావించినప్పుడుఆత్మ కనపడదు,ఆత్మ కనపడినప్పుడు ప్రపంచం కనపడదు.

ఈ ప్రపంచం కేవలం మన ఆలోచన సంగ్రాహము మాత్రమే.ఆలోచనలు లేనప్పుడు మన మనస్సు ఆనందము పొందుతుంది.ప్రపంచము మళ్ళి వచ్చినప్పుడు మన మనస్సు దుఖం పొందుతుంది.

ఈ ప్రపంచము మన దేహము మీద ఆధారపడి ఉంది.మన దేహము వల్లే మనం ఈ ప్రపంచము చూడగలుగు తున్నాము. మన దేహము మన మనస్సు మీద ఆధారపడి ఉంది.ఎందుకు అంటే మన గాధ నిద్రలో మన మనస్సు ఉండదు అందువలన మన దేహము కూడా ఉండదు. మన మనస్సు మన ఆత్మ స్వభావం(sat-chit-ananda) మీద ఆధారపడి ఉంది.

Source: Happiness and The Art of Being Book
which is a layman’s introduction to the philosophy and practice of the spiritual teachings of Bhagavan Sri Ramana By Michael James

రమణ మహర్షి బోధనల ఆధారముగా మైకేల్ జేమ్స్ : ఆత్మ విచారము గురించి

2010-05-26T03:27:00.000-07:00

మనము ఎలా ఐతే జాగ్రుతావస్తలో మన జాగ్రుత దేహమును ఆత్మయని తప్పుగా అనుకుంటామో, అలాగే మనము స్వప్నావస్తలో కూడా మన స్వప్న దేహమును ఆత్మయని తప్పుగా అనుకుని అదే నిజమైన స్తితి అని భావిస్తాము. కాని నిద్ర నుడి లేవగానే స్వప్నము మన ఊహ,కావున అసత్యము అని తెలుస్తుంది. కావున దీని బట్టి మన మనస్సుకు ఈ ప్రపంచమును, దేహమును సృష్టించే, అదియే నిజమని నమ్మించే సామర్ధ్యము ఉంది అని తెలుస్తుంది.

ఇటువంటి సృష్టించే, నశింపచేసే సామర్ధ్యము గల మన మనస్సు జాగ్రుతావస్తలో కూడా ఈ ప్రపంచమును, దేహమును సృష్టించి, ఆత్మవిచారమునకు అడ్డుతగులుతుంది. కాని మనము మన దేహము మరియు ఈ ప్రపంచము మనము లేనప్పుడు కూడా (గాఢ నిద్ర మరియు స్వప్నావస్తలలో) ఉన్నాయి అని నమ్ముతాము, ఎందుకంటే మనము నిద్రపోతున్నప్పుడు మన చుట్టూ మెలకువగా ఉండే వారు 'నీ దేహము మరియు ఈ ప్రపంచము ఇలాగే ఉన్నాయి' అని చెప్పటం వల్ల. కాని గమనించవలసిన విషయం ఏమిటి అంటే అలా సాక్ష్యం చెప్పే వ్యక్తి కూడా ఈ ప్రపంచములో (నీ మనస్సు యొక్క సృష్టి లో భాగమే కదా). మరి వాళ్ళ మాటలు ఎలా నమ్మాలి? ఇది దొంగ దగ్గరకు వెళ్లి మా ఇంట్లో దొంగతనం చేసింది ఎవరో కనిపెట్టమని అడిగినట్టు లేదు? పోనీ మన స్వప్నావస్తలో మన పక్కన ఉండే వ్యక్తి చెప్తే నమ్ముదామా అంటే నిద్ర లేవగానే, అసలు అదంతా అసత్యము అని తెలిసిపోతుంది. కనుక ఈ ప్రపంచము మన మనస్సు యొక్క సృష్టి కాదు, అది స్వతంత్రముగా ఉంది అని మనం నిరూపించలేము, ఎందుకంటే మనకు ఈ ప్రపంచము నిజం అని చెప్పే వారంతా ఈ ప్రమ్పచము లో భాగమే.

జాగ్రుతావస్తలో మన మనస్సు ఈ ప్రపంచము అంత నిజము, స్వప్నావస్తలో ప్రపంచము అసత్యము అని చెప్తుంది. మరి అదే మనస్సు స్వప్నావస్తలో ఉన్నప్పుడు ఆ ప్రపంచమే నిజము అని చెప్తుంది కదా(మనం కలగనేటప్పుడు ఆ ప్రపంచము నిజమనే భావిస్తాము, కలలో సంతోషాలు, దుఖాలు అన్ని అనుభవిస్తాము). కాని జాగ్రుతావస్తలో కనీసము మనము ఈ విచారము చేయగలుగుతున్నాము, కనుక జాగ్రుతావాస్త స్వప్నావస్త కన్నా కొంచెం సత్యమునకు దగ్గరగా ఉన్నట్టు.

మనము మూడు అవస్తలలో (జాగ్రుతావస్త, స్వప్నావస్త, గాఢ నిద్ర) ఉన్నాము అని మనకు తెలుస్తూ ఉన్నది. కాని మన ఈ దేహము మనకు కేవలము జాగ్రుతావస్త లో ఉన్నట్టు తెలుస్తోంది (స్వప్నావస్తలో మనస్సు మరల మరో దేహమును సృష్టిస్తుంది కదా). కావున మనం దేహము అయ్యే ప్రసక్తే లేదు. అయితే మనము ఎవరు? మనము ఈ దేహమును తెలుసుకొనే వివేకము (ఆత్మ జ్ఞానము, consciousness) గా తెలుస్తోంది.

మరి మనము వివేకము అయినప్పుడు, అనగా వివేకము మన స్వభావము అయితే మనకు వివేకము మూడు అవస్తలలో ఉండాలి కదా. కాని మన వివేకము మొదట నేను అనే దానిని తెలుసుకున్న తరువాతే వేరేవి తెలుసుకుంటుంది.కనుక మన స్వభావము ఆత్మ జ్ఞానము (self consciousness). దీనికి మరియొక ఉదాహరణ, మనము గాఢ నిద్ర నుంచి లేచినప్పుడు 'హాయిగా పడుకున్నాను' అని అంటాము. మనకు గాఢ నిద్రలో కూడా ఆత్మ జ్ఞానము లేకుంటే మన గాఢ నిద్ర అనుభవాలను ఎలా తెలుసుకోగలము?

ఇక మన మనస్సు, అది జాగ్రుతావస్త, స్వప్నావస్తలలో మాత్రమె ఉంటుంది. గాఢ నిద్ర లో ఉండదు. అంటే అది అశాస్వతము. అంటే మనము అది కాదు. మనము ఎల్లప్పుడూ ప్రకాశిస్తూ ఉండే ఆత్మ జ్ఞానము.మన ఆత్మ విచారములో అడ్డుతగులుతూ, ఈ ఊహా ప్రపంచమే నిజమని నమ్మించే మనస్సు ఎప్పుడైతే ఆత్మలో విలీనమవుతుందో అప్పుడే దివ్య ప్రకాశవంతమైన ఆత్మ జ్ఞానము కలుగుతుంది.

దీనినే ఏకాత్మ పంచకము లో రమణ మహర్షి ఈ క్రింది విధముగా చెప్పారు:

ఆత్మను మరచి, మనల్ని మనము దేహముగా భావించి, జనన మరణముల చక్రాలలో బంధింపబడి, ఆఖరకు ఆత్మ జ్ఞానము పొందతము అనేది, ప్రపంచము మొత్తము తిరిగే కల నుండి మేలుకోవటం వంటిది.

ఆత్మ ఈ దేహములో ఉంది అనుకునే వారు, సినిమా తెర-లోపల ఉంది అని అనుకున్నట్టే.

ఆత్మ సినిమా తెర వంటిది. ఎన్నో సినిమాలు వచ్చి పోయినా, వాటికి ఆధారమైన తెర మాత్రం అలాగే ఎప్పుడూ ఉంటుంది.

కాలము అనేది కల్పితము, కేవలము జాగ్రుతావస్త, స్వప్నావస్తలలో మాత్రమె ఉంటుంది.

మనకు మన దేహమునకు గల సంభందము, బంగారము మరియు బంగారు నగ వంటిది. బంగారు నగకు మూలము బంగారము. మరల నగలో బంగారం తప్ప మరేమీ లేదు.

మరణము కూడా ఈ ఊహా ప్రపంచము అనే కలకు అంతము. కాని అది రోజు మన నిద్ర లాగా అసాస్వతము.

కనుక రమణ మహర్షి 'నేను ఎవరు?' అనే పుస్తకములో ఈ క్రింది విధముగా చెప్పినారు:

మనము చేయవలసిందల్లా ఎల్లప్పుడూ ఆత్మ జ్ఞానముతో ఉంది, ఆ పరమాత్మలో కలిసిపోవటమే.

దేహం నేను కాదు, మనస్సు నేను కాదు ,అయిదు ఇంద్రియములు నేను కాదు.దేహానికి సంబంధించి ఏది నేను కాదు.
నా స్వభావము సత్ - చిత్ -ఆనందం.

Source: Happiness and The Art of Being Book
which is a layman’s introduction to the philosophy and practice of the spiritual teachings of Bhagavan Sri Ramana By Michael James

రమణ మహర్షి : బైబల్ లో "I am That I Am" (అహం బ్రహ్మస్మి) వాక్యం గురించి

2010-05-25T06:56:00.000-07:00

మనస్సు యొక్క సారము వివేకము.

అహంకారము వివేకమును అధిగమించినప్పుడు, అది ఆలోచనలు, ఇంద్రియాలు పని చెయ్యటము అన్ని మొదలవుతాయి.

మనస్సు అహంకారము వలన పరిమితము కాకపొతే

వేరొకటి అనేది లేక అపరిమితంగా

ఆత్మ జ్ఞానము గా మిగిలిపోతుంది.

అదే బైబల్ లో చెప్పబడినది.

I AM THAT I AM.

అహం బ్రహ్మస్మి (పరమాత్మను).

Source: TALKS WITH SRI RAMANA MAHARSHI Book

రమణ మహర్షి బోధనల ఆధారముగా : మైకేల్ జేమ్స్ ఆనందము గురించి

2010-05-25T06:50:00.000-07:00

ఆనందము ఎవరి గురించి కోరుకుంటాము? మన గురించే కదా? మొదట మనము ఆనందముగా ఉండాలి అనుకుంటాము. మనము పరుల సంతోషము కోరుకున్నా, వారు సంతోషముగా ఉంటే మనకు ఆనందముగా ఉంటుంది అనేదే దాని వెనుక సత్యము.మనము చేసే ప్రతి పని మనకు ఏదో ఒక విధముగా సంతోషాన్ని ఇస్తుంది అనే ఆశతోనే చేస్తాము.మనము చేసే పనులు స్వార్ధముతో కూడుకున్నవి కావు అని అనుకున్నా, అవి మన సంతోషము గురించి చేసేవే. మనము మన కాలము, డబ్బు, సుఖసంతోషాలు, ఇంకా అతి విలువైనవి ఎన్నో వ్యచ్చించి ఇతరులకు ఏమైనా మంచి చేసినా, మరల వీటి వెనుక ఉన్న సత్యం మనము మనకు ఆ పనులలో ఆనందము కలగటమే. కనుక మనము ఏ పని చేసినా అది మన ఆనందము గురించే.

ఆనందముగా ఉండడము అనేది మన స్వభావము.కనుక ఆనందమును (మన సహజ స్వభావమును) కోరుకోవటములో తప్పేమీలేదు. ఎలా అంటే మనకు తలనొప్పి వచ్చినప్పుడు, దాని నుండి ఉపసమనం కోసం ఆరాటపడతాము, ఎందుకంటే అది మన స్వభావము కాదు గనుక. అదే విధముగా మన స్వభావము కాని విషయాలు మనకు ఆనందమును కలిగించవు. అందుకే ఈ సంసారిక, తాత్కాలిక సుఖాలు మనకు పరిపూర్ణమైన ఆనందమును కలిగించలేవు. అవి అన్ని శాశ్వతము కావు, కావున మన స్వభావములు కావు.

ఆనందము మన స్వభావము, దుఃఖము కాదు అని ఎందుకు అనుకోవాలి? ఆనందము మన స్వభావము అయితే మనము ఎల్లప్పుడూ ఆనందముగా ఎందుకు ఉండటంలేదు? దుఖాలు ఎందుకు కలుగుతాయి?

గాఢ నిద్ర, స్వప్న, జాగ్రుతావస్తలను గమనిస్తే, జాగ్రుత మరియు స్వప్నావస్తలలో మనము సుఖదుఖాలు రెంటిని అనుభవిస్తాము. కాని గాఢ నిద్రలో మాత్రం కేవలము ఆనందము ఉంటుంది. కనుక దుఃఖము అనేది మన స్వభావము కాదు అని తెలుస్తోంది. మనకు దుఃఖము లేకుండా జీవించగలము కావున అది మన స్వభావము కాదు. కనుక ఆనందముగా ఉండడము అనేది మన స్వభావము.

మనము ఆనందము దొరకక దుఃఖపడుతాము. అసలు ఆనందము అనేది లేకపోతే, దానిని పొందకపోతే కలిగే దుఃఖము కూడా లేదు. కావున సంపూర్ణ దుఃఖము అనేది లేనే లేదు. చాల దుఃఖములో ఉన్నప్పుడు కూడా మనలో ఆనందము ఒక చిన్న ఆశ రూపములో ఉంటుంది.

మనకు ఒక కోరిక తీరినప్పుడు వచ్చే ఆనందము కేవలము మనలో ఎల్లప్పుడూ ఉండే పరిపూర్ణమైన ఆనందములో ఒక చిన్న భాగము మాత్రమే. ఏదైనా కోరిక కలిగినప్పుడు మనలో ఆనందము మాయమయ్యి మరల ఆ కోరిక తీరిన వెంటనే ఆనందము కలుగును.

మన కోరికలను మనమే అదుపు చెయ్యలేము, ఎందుకంటే ఆ కోరికలకు మనమే కారణము, ఆధారము. మన మనస్సే ఈ కోరికలను సృష్టిస్తుంది, మరి అదే మనస్సు మన కోరికలను ఎలా నియంత్రించును? మనస్సును దాని మూలము అగు ఆత్మ వైపుకు తిప్పటమే కోరికలను అదుపు చెయ్యుటకు మార్గము.

మనము ఆత్మజ్ఞానము తప్ప మరే దానిమేదైనా ద్రుష్టి పెడితే మనస్సు పని చెయ్యటము మొదలు పెడుతుంది. మనస్సును దాని మూలము అగు ఆత్మ వైపుకు తిప్పిన యెడల కేవలము పరమానందము ప్రసాదించు ఆత్మ మిగులును.మనకు పరిపూర్ణ సంతోషము కలగాలంటే మనస్సును ఆత్మ వైపుకు తిప్పి దానిని నాశనము చెయ్యాలి. అప్పుడే మనము దుఖమును నాశనము చేసినట్టే.

శ్రీ రమణ మహర్షి : ఆనందము గురించి

పరమాత్మ యొక్క తత్వమే ఆనందముగా ఉండటం.ఆనందము,పరమాత్మ రెండు వేరు కాదు.ఈ ప్రపంచంలో ఏ వస్తువులోను మనకి నిజమయిన ఆనందం రాదు.మనకోరికలు సఫలం అయినప్పుడు మన మనస్సు ఆత్మలోకి వెళ్లి ఆనందము తెచ్చుకుంటుంది.ఇలా మన మనస్సు ఆత్మ నుంచి వెళ్లి వస్తూ ఉంటుంది.

చెట్టు నీడ కింద చాల హాయిగా ఉంటుంది;బయట ఎండగా ఉంటుంది.ఎండలో నుంచి చెట్టు నీడకి వచ్చిన వాడికి చాల ఆహ్లాదకరంగా ఉంటుంది.ఇలా తరుచు బయటికివెళ్లి మళ్ళి చెట్టు నీడకి వచ్చేవాడు అవివేకి.తెలివి గలవాడు ఎప్పుడు చెట్టు నీడ లోనే ఉంటాడు.వాస్తవానికి ప్రపంచం అనగా మన ఆలోచన మాత్రమే.ఆలోచనలులేన్నపుడు ప్రపంచము ఉండదు,అప్పుడు మన మనస్సు ఆనందాన్ని అనుభవిస్తుంది;తిరిగి ఆలోచనలు మొదలు అయినప్పుడు మన మనస్సు బాధ పడుతుంది.ఇది మనం రోజు అనుభవిస్తాము.గాడ నిద్రలో చాల సంతోషంగా ఉంటాము అప్పుడు ఈ ప్రపంచము ఉండదు.

Source: Happiness and The Art of Being Book
which is a layman’s introduction to the philosophy and practice of the spiritual teachings of Bhagavan Sri Ramana By Michael James

రమణ మహర్షి : ఇంద్రియాలు మరియు దేహము గురించి

2010-05-24T02:34:00.000-07:00

భగవాన్ : మీరు గాఢ నిద్రలో ఉన్నప్పుడు మీకు మీ దేహము గురించిన జ్ఞానము ఉంటుందా?

భక్తుడు : ఉండదు.

భగవాన్ : మరి నీకు దేహము గురించి గాఢ నిద్రలో తెలియకపొతే, దేహము నిద్రావస్తలో ఉంది అని ఎలా చెప్పగలుగుతున్నావు?

భక్తుడు : ఎందుకంటే నేను నిద్ర మేలుకున్న తరువాత మరల నేను దేహమును చూడగలుగుతున్నాను కాబట్టి.

భగవాన్ : దేహమును తెలుసుకోవటము అనేది కూడా ఒక ఆలోచన మాత్రమే. ఆ ఆలోచన మనస్సు నుంచి వస్తుంది. మొదట నేను అనే ఆలోచన వస్తుంది, ఆ తర్వాత మనస్సు నిద్రలేస్తుంది. కనుక నేను అనే ఆలోచనే అన్నిటికి మూలము. దానిని గనక పట్టుకోగలిగితే మిగిలిన ఆలోచనలు అన్ని మాయమయిపోతాయి. అప్పుడు దేహము ఉండదు, మనస్సు ఉండదు, అహంకారము ఉండదు.

భక్తుడు : అప్పుడు ఏమి మిగులుతుంది?

భగవాన్ : కేవలము స్వచ్చమైన ఆత్మజ్ఞానము మాత్రమే మిగులుతుంది.

Source: Talk 244

రమణ మహర్షి : గాఢ నిద్రావస్త మెలుకువ స్తితి కన్నా వివేకమునకు (Consciousness) దగ్గరగా ఉంటుంది.

2010-05-24T02:07:00.000-07:00

భక్తుడు : గాఢ నిద్రావస్త మెలుకువ స్తితి కన్నా వివేకమునకు (Consciousness) దగ్గరగా ఉంటుంది కదా?

రమణ మహర్షి : అవును. గాఢ నిద్ర నుంచి మెలుకువలోకి రాగానే నేను (I) అనే ఆలోచన మొదలు అవుతుంది. అప్పుడు మిగిలిన ఆలోచనలు కూడా మొదలు అయ్యి మన దేహము పని చెయ్యటము మొదలు పెడుతుంది. ఇవన్ని జరిగితేనే మనము మెలుకువగా ఉన్నట్టు, లేకపోతె మనము నిద్ర పోతున్నట్టు. అందుకే గాఢ నిద్రావస్త మెలుకువ స్తితి కన్నా వివేకమునకు (Consciousness) దగ్గరగా ఉంటుంది.

కాని అందుకని ఎప్పుడు నిద్రలో ఉండాలని కోరుకోకూడదు. మొదటగా ఎప్పుడు నిద్రలో ఉండడము అసాధ్యము. రెండవది నిద్ర అనేది జ్ఞానులు ఉండే అత్యున్నతమైన స్తితి కాదు. ఎందుకంటే అది శాశ్వతముగా ఉండక మారుతూ ఉంటుంది. కనుక నిద్ర అనేది జ్ఞానులు ఉండే అత్యున్నతమైన స్తితి కాదు.

నిద్ర అనేది ఆలోచనలకు, మనిషిపై వాటి ప్రభావములకు అతీతమైనది. మనము మార్చాలని అనుకున్నా మారనిది. అది మెలుకువ స్తితి కన్నా వివేకమునకు (Consciousness) దగ్గరగా ఉన్నా, అది జ్ఞానమును పొందుటకు సరియైన స్తితి కాదు.

Source: http://bhagwan-ramana-maharshi.blogspot.com/2009/02/ramana-maharshi-is-not-sleep-state.html

రమణ మహర్షి : ముక్తి అనేది మన స్వభావము.

2010-05-22T07:39:00.000-07:00

భక్తుడు : ముక్తి మరియు జ్ఞానము ఒకటేనా.

రమణ మహర్షి : ముక్తి అనేది మన స్వభావము. మనకి అది మరో పేరు. మరల మనము ముక్తిని కోరుకోవటం అనేది హాస్యాస్పదము. అది ఎలా ఉంది అంటే నీడలో ఉన్న మనిషి, నీడను వదిలి ఎండలోకి వెళ్లి, అక్కడ ఎండ తీవ్రత గ్రహించి మరల చాల కష్టపడి నీడలోకి వచ్చి "ఆహా! నీడలో ఎంత హాయిగా ఉంది. చివరకు నీడను చేరుకోగలిగాను." అని ఆనందించుట వంటిది.

మనము అందరము అదే పని చేస్తున్నాము. ముక్తి మన నుండి వేరుగా లేదు. కాని మనమే దానిని వేరుగా ఏదో ఉంది అని ఊహించుకుని, భేద భావములు ఏర్పరచుకుని, చాలా కష్టపడి ఆత్మజ్ఞానము సాధించుకుని మరల ఆ భేద భావములను తొలగించుకుని ముక్తి మన నుండి వేరుగా లేదు అనే విషయము తెలుసుకుంటాము. మరి ఈ భేద భావములను ఏర్పరచుకోవటము ఎందుకు మరల దానిని తొలగించుకోవటము ఎందుకు?

Source: http://bhagwan-ramana-maharshi.blogspot.com/2009/02/ramana-maharshi-is-mukti-same-as.html

రమణ మహర్షి : బ్రహ్మ జ్ఞానము అనేది కొత్తగా పొందవలసినది కాదు

2010-05-16T03:31:00.000-07:00

రమణ మహర్షి :బ్రహ్మ బ్ఞానం అంటే మనం కొత్తగా పొందవలసినది ఏమి లేదు. ఏ పరమాత్మ మనం పొందాలి అని అనుకుంటున్నామో అది నిజానికి మనమే. నిజానికి ఎల్లప్పుడు ఆనందముగా ఉండటం మన స్వభావం.ఎలాగయితే "పది అవివేకులు" లెక్కపెట్టుకోవడం రాక ఒకడు తప్పిపోయాడు అని అనవసరపు బాధ పడ్డారో అలాగే మన అవివేకము వల్లే మనం బాధలో ఉన్నటు అనుకుంటాము.

మీకు ఆ "పది అవివేకుల" కధ చెప్పాలి.

"పది మంది అవివేకులు" యాత్రకి బయలుదేరుతారు. యాత్ర మద్యలో అందరు ఉన్నారా లేదా అని ఒకరు అందరిని లేక్కపెడుతారు.లెక్కపెట్టే టప్పుడు తనను తాను లేక్కపోట్టుకోక మిగిలిన వాళ్ళ అందరిని లేక్కపెడుతారు."తొమ్మిది" మందే ఉన్నారు అని తప్పుగా అనుకోని తను బాధ పడుతూ అందరిని బాధ పెడతాడు.మరి ఒకరు తను కూడా ఒక్కసారి లేక్కపెడదాము అని అనుకొని మల్లె అలాగే తప్పుగా లెక్కపెట్టి "తొమ్మిది" మందే ఉన్నారు అని చెప్పి బాధ పడతాడు.

అప్పుడు వీళ్ల బాధ చూసి ఎవరో ఒక జ్ఞాని వాళ్ళ తప్పుని చెప్పుతాడు. అప్పుడు ఆ "పది మంది అవివేకులు" వాళ్ళ తప్పుని తెలుసుకొని ఆనందముగా ఉంటారు. ఇప్పుడు చెప్పండి ఈ పది మంది కొత్తగా నేర్చుకుంది ఏదయినా ఉందా? వాళ్ళ అవివేకము వల్ల వాళ్ళు తప్పిపోయాడు అని అనుకొన్న "పదొవ మనిషి" ఎప్పుడు అక్కడే ఉన్నాడు.

అలాగే మీ యొక్క అవివివేకము వల్లే మీరు బాధలో ఉన్నటు అనుకుంటున్నారు.నిజానికి మీకు పరమాత్మకు తేడ ఏమి లేదు.మనమే అనోసవరపు నిభందనలు పెట్టుకొని బాధ పడుతూ ఉంటాము.

మన అవివేకమీ మన బాధలకి కారణము.అవివేకము వదిలి ఆనందముగా ఉండమని చెప్పేదే బ్రహ్మ జ్ఞానము.

Source: http://bhagwan-ramana-maharshi.blogspot.com/2009/02/ramana-maharshi-brahma-jnana-is-not.html

రమణ మహర్షి: మనం ఎల్లప్పుడు ఆత్మ మాత్రమే

2010-05-09T09:43:00.001-07:00

రమణ మహర్షి: కాలం,ప్రదేశము మన ఆత్మని ఏమి చెయ్యవు.కాలం,ప్రదేశము మన లోనే వున్నాయి.ఒక మహిళ కి తన హారము మెడ లో వుంది.ఒకసారి తన మెడ లోనే వున్న విషయము మర్చిపోయి తన ఇల్లు మొత్తం వెతుకుంటుంది . కొంత సమయం తరువాత తన మెడ లోనే వున్న హారము చూసి దొరికింది అని అంటుంది.

నిజానికి ఆ మహిళ తను పోగొట్టుకుంది ఏమి లేదు.అలాగే మనం అందరం ఎల్లప్పుడు ఆత్మ అయిన మనం భవిష్యత్ కాలంలో ఆత్మ-జ్ఞానం పొందుతాము అనే తప్పుడు భావనలో ఉంటాము.

Source: http://bhagwan-ramana-maharshi.blogspot.com/2009/02/bhagavan-ramana-maharshi-you-are.html

రమణ మహర్షి గారి కొన్ని బోధనలు

2010-05-02T10:18:00.001-07:00

భక్తుడు: జ్ఞాన మార్గము లోకి కొత్తగా వచ్చిన భక్తుడికి మీరు ఇచ్చే సందేసము ఏంటి?

రమణ మహర్షి: మనస్సు ఆలోచనల సంగ్రహము. "నేను" అనే ఆలోచన ముందు మనస్సులో మొదలవుతుంది.ఎప్పుడు ఐతే మనం "నేను ఎవరిని?" అనే విచారణ మొదలు పెడతామో అప్పుడు అన్ని ఆలోచనలు ("నేను" అనే ఆలోచన) తో సహా తొలిగిపోయి కేవలం మన స్వచ్చమయిన ఆత్మ ఒక్కటే మిగిలిపోతుంది. అప్పుడు ఆత్మని దేహంతో మరియు మనస్సుతో పోల్చుకోవడం మానేస్తాము . కాని పయిన చెప్పిన విచారణ అంత సులభం కాదు.

మనకు ఎన్ని ఆలోచనలు వచ్చిన పరవాలేదు.ప్రతి ఆలోచన వచ్చినప్పుడు ఎవరికి ఈ ఆలోచన అని మనము ప్రస్నించుకోవాలి? అప్పుడు మనకే అని అర్ధమవుతుంది.అప్పుడు మనం "నేను ఎవరిని?" అనే విచారణ మొదలు పెట్టినప్పుడు మనస్సు అత్మలోనికి
వెళిపోతుంది.

"ఇది నేను సాధించగలన?" అనే సందేహం వదిలి అందరు మన ఆత్మ మీద ధ్యానం చేసుకోవాలి.ఒకవేళ ఒకరు యెంత పాపాత్ముడయినా గుర్తుచేసుకుంటూ బాధపడకూడదు.అసలు "నేను పాపాత్ముడు" అనే ఆలోచనను పక్కన పెట్టేసి ఆత్మ మీద ధ్యానం చేసుకోవాలి.అప్పుడు తప్పకండ అందరు సాదించగలరు. మనస్సులు రెండు ఉండవు - ఒకటి మంచి;ఒకటి చెడు లాగ.మనస్సు ఒక్కటే. దాన్ని చిహ్నలే రెండు - సుభమయినది మరియు అశుభమయినది.మన మనస్సుకి సుభమయిన చిహ్నలు ఉంటే అది మంచి; అలాగే మన మనస్సుకి అసుభమయిన చిహ్నలు ఉంటే అది చెడ్డది.

ఎలాగయితే ముత్యం కోసం సముద్రం లోతు వరకు వెళ్లి వెతుకుతామో అలాగే అందరం మనలోని ఆత్మ-జ్ఞానము పొందాలి.

రోజుకి ఒకటి లేక రెండు గంటలు సమాధిలో ఉంటె సరిపోతుంది.దాని యొక్క ఫలితము రోజు మొత్తం కనిపిస్తుంది.

Source : from the book "Be As You Are"David Godman

రమణ మహర్షి: దేవుడు, దేవుడు యొక్క సంకల్పము గురించి

2010-04-25T05:56:00.001-07:00

భక్తుడు: ఈ ప్రపంచమునకు దేవుడికి సంబంధము ఎటువంటిది?

రమణ మహర్షి: దేవుడికి ఉద్దేశ్యము లేదు.అయన ఎటువంటి పనికీ బద్దుడై ఉండరు.ప్రపంచంలో జరిగే పనులు దేవుడిని ప్రభావితం చెయ్యవు. ఉదాహరణకు సూర్యుడు ఎటువంటి కోరిక, అవసరం , యత్నము లేకుండా ఉదయిస్తారు. ఒక్కసారి ఉదయించిన తరువాత ఈ భూమి ఫై ఎన్నో పనులు జరుగుతాయి: తామర పువ్వు విచ్చుకుంటుంది , నీరు ఆవిరి అవుతుంది,ప్రతి ప్రాణి తమ పనులను ఆరంభిస్తారు.

కాని సూర్యుడు పైన చెప్పిన యే పనుల వలనా ప్రభావితం కారు.ఎటువంటి ఆవశ్యకత లేక ఆయన స్వభావము బట్టి నడుచుకుంటూ జరిగే పనులకు శాక్షి గా ఉంటారు. ఎవరు చేయు కర్మకు వాళ్ళే బాద్యులు కాని దేవుడు కారు.అయన చేసీ యే పని కీ బద్దుడై ఉండరు.

భక్తుడు: సంసారము ఎందుకు మనకి కష్టాలు, బాధలు ఉంటాయి?

రమణ మహర్షి: దేవుడి యొక్క అభీష్టము వలన.

భక్తుడు: దేవుడు ఎందుకు అల రాసారు?

రమణ మహర్షి: ఎవరు చేయు కర్మకు వాళ్ళే బాద్యులు కాని దేవుడు కారు.అయన చేసీ యే పని కీ బద్దుడై ఉండరు.

భక్తుడు: అన్ని పనులు ప్రపంచములో దేవుడు వల్లనే అవుతాయా?

రమణ మహర్షి: దేవుడి అనుగ్రహం లేకుండా ఎవరికి ఏ పని చెయ్యలేరు.కాబట్టి దేవుడి పాదాలు దెగ్గర మౌనంగా ఉండటం ఉత్తమము.మనస్సుని దేవుడి మీద లగ్నము చెయ్యడం ఉత్తమము.

భక్తుడు: ఈశ్వరుడు అనే ఒక దేవుడు ఒకరు ఉన్నారా?

రమణ మహర్షి: అవును.

Source: http://bhagwan-ramana-maharshi.blogspot.com/2008/12/ramana-maharshi-on-god-will-of-god.html

రమణ మహర్షి : ఉద్రేకములు (passions) ఎలా తగ్గించుకోవాలి గురించి

2010-04-18T08:31:00.000-07:00

భక్తుడు: నా ఉద్రేకములు (passions) ఎలా తగ్గించుకోవాలి ?

రమణ మహర్షి : ఉద్రేకములు యొక్క మూలము తెలుసుకుంటే చాలు. అయినా ఉద్రేకములు అంటే ఏంటి? కామము,క్రోధము... మొదలయినవి కదా. అవి ఎందుకు వస్తాయి? ప్రపంచము లో కొన్ని వస్తువులు మీద మన ఇష్టాలు కొన్ని వస్తువులు మీద అసహ్యము ఉండటము వలన. అందుకే ఆత్మ జ్ఞానము ఉంటె ఇటువంటి సమస్య ఉండదు మరియు ఉద్రేకములు (passions) వచ్చే అవకాసము ఉండదు.

ఉద్రేకములు ఎందుకు వస్తాయి? మనం ఆనందముగా ఉండాలి అనే కోరిక కలగటం వలన. ఆనందముగా ఉండాలి అనే ఆలోచన ఎందుకు వచ్చింది? ఎందుకంటె అది మన స్వభావము కాబట్టి.

కోరికలు తృప్తి పరచడం వళ్ళ తగ్గవు.ఆ విధముగా తగ్గించడం అంటే మండే నిప్పులో పెట్రోల్ పోసినట్టే.అలా అని చెప్పి కోరికల్ని అణచడం కూడా మంచిది కాదు.ఎందుకంటె కోరకల్ని అణిస్తే అవి మళ్ళి పుట్టే అవకాసము ఉంది. కాబట్టి ఆత్మ-విచారణ సరియిన మార్గము.

ఉద్రేకములు తగ్గించుకోవడానికి "ఆహార నియమాలు", "ఉపవాసము ఉండటము" , "యోగ సాధన చెయ్యడము" , "మందులు(ఆయుర్వేదం) వాడటము" కూడా కొంత వరకు ఉపయోగ పడతాయి.కాని వాటి ప్రయోగానము తాత్కాలికము. సరిఅయిన మార్గము వాటిని తొలగించడమే. అది ఆత్మ-విచారణ తో మాత్రమే సాధ్యపడుతుంది.

Source: http://bhagwan-ramana-maharshi.blogspot.com/2009/01/ramana-maharshi-teachings-on-overcoming.html

రమణ మహర్షి: కోరికల్ని అణచడం లేక తృప్తి చెయ్యడం గురించి.

2010-04-11T09:40:00.000-07:00

భక్తుడు: కోరికల్ని తగ్గించడం కోసం వాటిని అణచడం మంచిదా, లేక తృప్తి చెయ్యడం మంచిదా ?

రమణ మహర్షి: కోరికలు తృప్తి పరచడం వళ్ళ తగ్గవు.ఆ విధముగా తగ్గించడం అంటే మండే నిప్పులో పెట్రోల్ పోసినట్టే.అలా అని చెప్పి కోరికల్ని అణచడం కూడా మంచిది కాదు.ఎందుకంటె కోరకల్ని అణిస్తే అవి మళ్ళి పుట్టే అవకాసము ఉంది.

కోరికల్ని వదిలించుకోవడం కోసం యోగ్యమైన మార్గం "ఎవరికి ఈ కోరిక పుట్టింది అని విచారణ చెయ్యడమే. విచారణ చేసిన తరువాత కోరిక నసింపపోతుంది ఇంక తిరిగి రావు. చిన్న కోరికలు ఉదాహరణకు తినాలని,తాగాలని,పడుకోవాలని,ప్రకృతి పిలుపులకి(calls of nature) వీటిని మనం తృప్తి చెయ్యడం తప్పు కాదు.

అవి మన మనస్సు లో అభిలాషలు పెంచవు.అభిలాషలు పెంచవు కాబట్టి మరో జన్మ అవసరం ఉండదు.కాబట్టి ఒక సూత్రము ప్రకారము చెప్పాలి అంటే మన మనస్సులో అభిలాషలు పెంచని కోరికలు తృప్తి చెయ్యడం తప్పు ఏమి కాదు.

Source: http://bhagwan-ramana-maharshi.blogspot.com/2009/02/ramana-maharshi-should-we-suppress-or.html

రమణ మహర్షి : ఎందుకు అన్ని మతములు దేవుళ్ళు , స్వర్గం , నరకం గురించి చెబుతాయి

2010-04-05T03:01:00.001-07:00

భక్తుడు : ఎందుకు అన్ని మతములు దేవుళ్ళు , స్వర్గం , నరకం గురించి చెబుతాయి

రమణ మహర్షి: కేవలం ఆత్మ ఒక్కటే నిజమని చెప్పడం , మరియు మన ప్రపంచము యెంత వరకు నిజమో స్వర్గం , నరకం కూడా అంతే నిజము. అన్ని మతాలు ప్రతి వాడి ఆలోచలనా- తీరు (viewpoint) బట్టి ఉంటుంది.

(భగవద్ గీత ని తీసుకోండి.అర్జునుడు ముందు తన బంధువులు మీద యుద్ధం చెయ్యను అని చెబుతాడు.అప్పుడు కృష్ణుడు ఆత్మ కి పుట్టుక మరణము లేదు.ఆత్మ శాశ్వతమైనది అని చెబుతారు.తరువాత మల్లి ఇప్పుడు నేను చెప్పబోవు జ్ఞానయోగం పూర్వం సూర్యునికి ఉపదేశించగా అతడు మనువుకు,మనువు ఇక్ష్వాకునకు చెప్పాడు.కాని కాలక్రమంలో ఇది మరుగునపడిపోయింది.అర్జునుడు సందేహంతో "సూర్యుడు ఎప్పటినుండో ఉన్నాడు.మరి మనము ఇప్పటివాళ్లము.నివు చెప్పినది ఎలా సాధ్యము?"అన్నాడు.కృష్ణుడు "నీకు,నాకు ఎన్నో జన్మలు గడిచాయి.అవన్నీ నాకు తెలుసు.నీకు తెలియదు.నేను భగవంతుడిని అయినా నా మాయచే నాకునేనే జన్మిస్తుంటాను.ధర్మహాని-అధర్మవృద్ది జరిగినప్పుడు దుష్టశిక్షణ,శిష్టరక్షణ కొరకు ప్రతియుగంలోను నేను అవతరిస్తాను అని అంటారు. ఎలాంటి మాటలు విరుద్ధముగా ఉంటాయి.కాని ఇవి ప్రశ్న అడిగే అతని ఆలోచలనా- తీరు (viewpoint) బట్టి ఉంటుంది. క్రిస్ట్(christ) 'అబ్రహం ముందు నేను ఉన్నాను' అని అన్నారు.

భక్తుడు : ఎందుకు ఇలాంటి విరుద్ధమయిన మాటలు ఉన్నాయి మతాలలో ఉన్నాయి ?

రమణ మహర్షి: కేవలం ఆత్మ ఒక్కటే నిజమని చెప్పడం కోసం.

Sources:

1) Teachings of Ramana Maharshi in His Own Words Book Edited By ARTHUR OSBORNE
2) http://sribhagavadgita.blogspot.com/2008/09/4_19.html

రమణ మహర్షి : ప్రపంచంలో బాధ గురించి

2010-03-28T13:13:00.001-07:00

భక్తుడు: ప్రపంచంలో బాధ చూస్తున్నాము.మనిషి ఆకలి తో బాధ పడుతున్నాడు. దీన్ని మొత్తం కూడా కలగా అనుకొని బాధ పడకూడదా ?

రమణ మహర్షి: జ్ఞానీ యొక్క ఉద్దేశంలో తప్పకండా మీరు చెప్పేది అంత కల మాత్రమే.మన కలలో కూడా మనం ఆకలితో బాధ పడతాము మరియు ఆకలితో బాధ పడే వారిని చూస్తూ ఉంటాము. మన కలలో కూడా మనం ఆకలితో బాధ పడి నప్పుడు స్వప్న-ఆహారం పెడతాము. రెండు (స్వప్నం,మెలుకువ) స్థితిలను ఎప్పుడు కలపకూడదు.

కాని,మనకి ఆత్మ జ్ఞానము వచ్చేటంత వరకు మనము ప్రజలకు సేవ చెయ్యాలి.అదికూడా అహంకారము లేకండా ఆపేక్ష లేకుండా చెయ్యాలి.

అలాగే మనం దేవుడి యొక్క సాధనము అని అనుకోవాలి.అలాగే సేవ చేసేవాళ్ళని తక్కువగా చూడకుండా సమానంగా చూడాలి.సేవ చేసే అతనిలో దేవుడిని చూడాలి.నిజానికి ఎదుటి వాళ్ళకి సేవ చెయ్యటం అంటే మనకు మనమే సేవ చుసుకున్నటే.

Source: From The Teachings of Sri Ramana Maharshi Edited by David Godman

రమణ మహర్షి యొక్క కొన్ని ఉదాహరణములు

2010-03-20T08:51:00.000-07:00

దురదుష్టము అంటె ప్రపంచంలో అన్ని విషయాలు తెలుసుకోవడం. అంటె మన మనస్సుని ఆత్మలో నుంచి తొలగించినట్టే.

నిజమయిన భక్తి అంటె మన అహంకారము అత్మలోనికి అప్పగించడమే.

"ఇది నేను సాధించగలన?" అనే సందేహం వదిలి అందరు మన ఆత్మ మీద ధ్యానం చేసుకోవాలి.ఒకవేళ ఒకరు యెంత పాపాత్ముడయినా గుర్తుచేసుకుంటూ బాధపడకూడదు.అసలు "నేను పాపాత్ముడు" అనే ఆలోచనను పక్కన పెట్టేసి ఆత్మ మీద ధ్యానం చేసుకోవాలి.అప్పుడు తప్పకండ అందరు సాదించగలరు. మనస్సులు రెండు ఉండవు - ఒకటి మంచి;ఒకటి చెడు లాగ.మనస్సు ఒక్కటే. దాన్ని చిహ్నలే రెండు - సుభమయినది మరియు అశుభమయినది.మన మనస్సుకి సుభమయిన చిహ్నలు ఉంటే అది మంచి; అలాగే మన మనస్సుకి అసుభమయిన చిహ్నలు ఉంటే అది చెడ్డది.

మనం కొత్తగా పొందవలసినది ఏమి లేదు.ప్రస్తుతం మనకు వున్న ఆలోచనలు తొలగించుకుంటే చాలు.

ఆనందము మన స్వభావము.ఆనందము పొందాలి అని అనుకోవడం తప్పు ఏమి లేదు.కాని నిజానికి ఆనందము మనలోనే ఉంటె దానిని బయట వెత్తుకోవడం తప్పు.

దాదాపు మనష్యులు అందరు బాధలో ఉండటానికి కారణం ఆత్మ-జ్ఞానము పొందక పోవడమే.

మెలుకువతో ఉన్న మనిషి తాను గాడ నిద్రలో ఉన్నపుడు ఏమి అయ్యిందో తెలీదు అంటాడు.ఇప్పుడు పక్కన ఉన్న వస్తువులు చూసిన తరువాత తాను బతికే ఉన్నటు అనుకుంటాడు,కాని గాడ నిద్రలో మాత్రం వస్తువులు వుండవు మరియు చూసేవారు కూడా వుండరు.కాని ఇలాంటి మాటలు మెలుకువలో ఉన్నపుడు చెప్పే మనిషి గాడ నిద్రలో కూడా ఉన్నాడు.రెండు స్తితులకి తేడ ఏంటి?

"అహంకారము" అనేది గాడ నిద్రలో నుంచి మెలుకువలో వచ్చినప్పుడు వస్తుంది. నిజానికి ఆత్మ ఎప్పుడు ఒక్కటే,మారనది.

మనకి మనం మేలు చేసుకోవకుండా ప్రపంచమునకు మేలు చేద్దాము అని అనుకోవడం ఎలా ఉంది అంటె "రాళ్ళ మీద ,ముళ్ళ మీద నడవటం ఇబ్బంది గా ఉంటుంది కాబట్టి ఈ ప్రపంచము మొత్తం తోలుతో కప్పుదాము" అని అన్నట్టు ఉంది.

పరమాత్మ యొక్క తత్వమే ఆనందముగా ఉండటం.ఆనందము,పరమాత్మ రెండు వేరు కాదు.ఈ ప్రపంచంలో ఏ వస్తువులోను మనకి నిజమయిన ఆనందం రాదు.మన కోరికలు సఫలం అయినప్పుడు మన మనస్సు ఆత్మలోకి వెళ్లి ఆనందము తెచ్చుకుంటుంది.ఇలా మన మనస్సు ఆత్మ నుంచి వెళ్లి వస్తూ ఉంటుంది.చెట్టు నీడ కింద చాల హాయిగా ఉంటుంది;బయట ఎండగా ఉంటుంది.ఎండలో నుంచి చెట్టు నీడకి వచ్చిన వాడికి చాల ఆహ్లాదకరంగా ఉంటుంది.ఇలా తరుచు బయటికి వెళ్లి మళ్ళి చెట్టు నీడకి వచ్చేవాడు అవివేకి.తెలివి గలవాడు ఎప్పుడు చెట్టు నీడ లోనే ఉంటాడు.వాస్తవానికి ప్రపంచం అనగా మన ఆలోచన మాత్రమే.ఆలోచనలు లేన్నపుడు ప్రపంచము ఉండదు,అప్పుడు మన మనస్సు ఆనందాన్ని అనుభవిస్తుంది;తిరిగి ఆలోచనలు మొదలు అయినప్పుడు మన మనస్సు బాధ పడుతుంది. ఇది మనం రోజు అనుభవిస్తాము.గాడ నిద్రలో చాల సంతోషంగా ఉంటాము అప్పుడు ఈ ప్రపంచము ఉండదు.

మనం కొత్తగా తెలుసుకునేది ఏమి లేదు.తెలుసు కోవడానికి ఏమి ఉంది? నిజం ఎప్పుడు అలాగే ఉంటుంది.ఆత్మ-జ్ఞానముతో మనం కొత్తగా పొందేది ఏమి లేదు.మన యొక్క సంస్కారములు విడిచిపెడితే సరిపోతుంది.సంస్కారములు విడిచిపెడితే మిగిలేది పవిత్రమయిన ఆత్మ ఒక్కటే.

పరిపూర్ణం లేని జ్ఞానము మనస్సుకి సంబందించినది.ఉదాహరమునకు ఒక సైంటిస్ట్ ని తీసుకోండి.భూమి గుండ్రముగా ఉంటుంది అని ఎంతో కష్టబడి నిరూపిస్తాడు.కాని నిజానికి మన గాడ నిద్రలో మనకి భూమి గుండ్రముగా వుంటే ఏంటి లేకపోతె ఏమిటి
చెప్పండి? అందుకే పరిపూర్ణం కలిగిన జ్ఞానము మనస్సుకి సంబందించినది కాదు.మన ఆత్మ-జ్ఞానమే పరిపూర్ణం కలిగిన జ్ఞానము.

Source: http://indiaspirituality.blogspot.com/2008/02/quotes-by-sri-ramana-maharshi.html

రమణ మహర్షి: ఎల్లప్పుడూ ఆత్మ జ్ఞానముతో కేవలము ఆత్మనే ఆదరించాలి. శరీరము మరియు మనస్సును ఆదరించవద్దు

2010-03-13T12:29:00.001-08:00

భక్తుడు : దుఖాల నుంచి ఎలా తప్పించుకోగలము?

రమణ మహర్షి: ఎల్లప్పుడూ ఆత్మ జ్ఞానముతో కేవలము ఆత్మనే ఆదరించాలి. శరీరము మరియు మనస్సును ఆదరించవద్దు. మనము అంటే శరీరము మరియు మనస్సు అనుకోవటమే దుఃఖము. మనస్సు లోతుల్లోకి వెళ్లి నువ్వు ఎవరో తెలుసుకోవాలి. ఇలా మనను మనము శరీరము మరియు మనస్సుగా తప్పుగా అనుకోవటం మాని, నువ్వు ఆత్మవి అని తెలుసుకోవటమే ఆత్మజ్ఞానము.

భక్తుడు : శాస్త్రవేత్తలు ఆకాశములో వేగముగా ప్రయాణము చేయగల విమానమును కనిపెట్టారు. అలాగే మీరు కూడా మాకోసం జ్ఞానమార్గం లోకి తీసుకువెళ్ళగల విమానము ఒకటి కనిపెట్టవచ్చు కదా.

రమణ మహర్షి: అదే ఆత్మవిచారము. అదే మీకు కావలసిన జ్ఞానమార్గం లోకి తీసుకువెళ్ళగల విమానము. అది చాలా సరళమైనది, వేగము కలది మరియు చాలా తేలికైనది. మీరు ఇప్పటికే చాలా వేగముగా ఆ దిశగా ప్రయాణిస్తున్నారు. కాని మన మనస్సు వలన మనము జ్ఞానమార్గంలో ముందుకు వెళ్ళటం లేదు అని అనిపిస్తుంది. పూర్వకాలములో రైళ్ళు వచ్చిన కొత్తల్లో, అందులో ప్రయాణించే వారు బయట ఉన్న చెట్లు, ఇళ్ళు కదులుతున్నాయి కాని మేము కాదు అని అనుకునేవారు. అలాగే మీరు కూడా.
మన మనస్సే మనము జ్ఞానమార్గంలో ముందుకు వెళ్ళటం లేదు అని మనను నమ్మేట్టు చేస్తుంది.

Source: from David Godman Book "Living by the Words of Bhagavan"

రమణ మహర్షి: సాధన మరియు అనుగ్రహం గురించి

2010-03-13T09:52:00.001-08:00

రమణ మహర్షి ఒక భక్తుడు అడిగిన సమాధానమునకు భగవాన్ రమణ "ముందు తనని తెలుసుకోమని తరువాత దేవుడి గురించి తెలుసు కోవచ్చు" అని చెప్పారు.

భక్తుడు: అయితే నన్ను నేను తెలుసుకుంటే దేవుడిని తెలుసుకునట్టే నా?

రమణ మహర్షి: అవును దేవుడు నీ లోనే ఉన్నారు.

భక్తుడు: నన్ను నేను తెలుసుకోవడానికి అడ్డు ఏమిటి?

రమణ మహర్షి: నీ అస్థిరమైన మనస్సు మరియు చెడ్డ పనులు కారణం.

భక్తుడు: నేను చాల బలహీనుడిని.దేవుడు నా అడ్డుగోడలు తొలగించవచ్చు కదా?

రమణ మహర్షి: తప్పకుండ తీస్తారు నీకు అభిలాష ఉంటె.

భక్తుడు: మరి దేవుడు నాకు అభిలాష పుట్టించచ్చు కదా?

రమణ మహర్షి : అయితే దేవుడికి పూర్తిగా లొంగిపోండి .

భక్తుడు: నేను లొంగిపోతే వేరే ప్రార్థన అవసరం లేదా?

రమణ మహర్షి: దేవుడికి లొంగిపోవడమే గొప్ప ప్రాద్దన.

(From Maharshi's Gospel, published by Sri Ramanasramam and available for download from http://www.ramana-maharshi.org/ )

రమణ మహర్షి: స్వతంత్రమైన జీవితం గురించి

2010-03-07T13:56:00.000-08:00

రమణ మహర్షి : అందరు నాకు కరీధయిన మెత్త ఉంటె సౌకర్యంగా ఉంటుంది అని అనుకుంటారు.కాని నాకు రాయి మీద కూర్చోవడం చాల హాయిగా ఉంటుంది. విరుపక్ష గుహలో ఉన్నపుడు నేను స్వయంగా రాయితో మరియు మట్టితో చేసుకున్న స్తానము చాల ఆనందము ఇస్తుంది.నాకు నిజముగా ఈ కరీదయిన మెత్త,దిండులు ఆనందము ఇవ్వవు. పూర్వము ఒక సాధు చేసినట్టు నేను కూడా వెళ్ళిన చోటు-కల్ల కొన్ని రాళ్ళు తీసుకువెళ్లి మెత్త మీద పరుచుకుంటే సరిపోతుంది కదా అని అనిపిస్తోంది.

భక్తుడు: అయితే మహాత్ములకు స్వతంత్రమైన జీవితం ఇష్టపడతారా?

రమణ మహర్షి : అవును. పెద్ద భవనాలలో జీవితం జైలు లాంటిది. 'A' తరగతి చెరసాల లాంటిది ఆ జీవితం. కరీధయిన మెత్త మీద కూర్చొని వున్నపుడు నాకు ఒక ముళ్ళ గుంప మీద కూర్చొని ఉన్నట్టు వుంటుంది. ఎక్కడ వున్నాయి శాంతి మరియు సౌకర్యము?

భగవాన్ కి వొంటరిగా ఉండము ఇష్టమయిన వాళ్ళ భక్తులు ఎప్పుడు వదిలి పెట్టే వారు కాదు!

Source: From Letters from Ramanasramam

రమణ మహర్షి: జ్ఞానులకు వాళ్ళ దేహము మీద ఎటువంటి అనుబందము వుండదు

2010-02-28T11:58:00.000-08:00

"రోజు వారి కూలీ" ఎలాగయితే వస్తువలును మోస్తూ గమ్యము వచ్చిన తరువాత ఆనందముగా ఉంటాడో , అలాగే జ్ఞాని కూడా తన దేహము భారము దించడానికి ఆనందముగా ఉంటాడు.

సాధు ఓం: "రోజు వారి కూలీ" తను మోసే వస్తువులు మీద ఎటు వంటి అనురాగము వుండదు.తను మోసే వస్తువులు అతనివి అని ఎప్పుడు అనుకోడు.అలాగే జ్ఞాని కూడా ఎప్పుడు "తను దేహము" అనే ఆలోచన వుండదు. ఎలా గయితే విస్తరాకు భోజనం చేసిన తరువాత పారేస్తామో అలాగే మనకి "ఆత్మ-జ్ఞానము" వచ్చిన తరువాత మన దేహము యొక్క అవసరం ముగించినట్టే . జ్ఞాని తన దేహము విడిచి పెట్టడం వల్లన నష్టము లేదు, మరియు ఆ సంగటన వల్లన బాధ పడరు.

Source: GURU VACHAKA KOVAI The Light of Supreme Truth or THE COLLECTION OF GURU’S SAYINGS translated from original Tamil By Sadhu Om and Michael James

Guru Vachaka Kovai is the biggest collection of Bhagavan’s spoken teachings that was thoroughly checked and revised by him during his lifetime. As such it has a unique place in the Ramana literature.

రమణ మహర్షి : ఎందుకు శాస్త్రాలు దేహ పరిశుబ్రత గురించి చెబుతాయి?

2010-02-21T08:30:00.000-08:00

శాస్త్రములు దేహమును పరిశుభ్రముగా ఉంచుకోవాలి అని చెప్పటానికి కారణం, మరల మరల శుభ్రపరచినను ఈ అశుద్ధముగా వుండే మన శరీరము మరల రోతగా తయారవుతుంది అని తెలిసుకుని పూర్తిగా ఈ దేహముపై వ్యామోహము వదిలిపెట్టాలనే.

ఎవరైతే వారిని వారు, మంచి ఆహారము తిని అశుద్ధము వదిలిపెట్టే ఈ దేహముగా భావిస్తారో, వారు అశుద్ధము తిని అశుద్ధము వదిలిపెట్టే పంది కంటే హీనులు.

సాధు ఓం: ఎలా అయితే మనిషి తనను తాను ఈ దేహముగా భావిస్తాడో, అలాగే పంది కూడా తనను తాను దేహముగా భావిస్తుంది. ఈ విషయం లో ఇద్దరూ తమను తాము తప్పుగా అర్థం చేసుకున్నా, మంచి ఆహారము తిని అశుద్ధము వదిలిపెట్టే మనుషుల కంటే, అశుద్ధము తిని అశుద్ధము వదిలిపెట్టే పంది యే మేలు అని రమణ మహర్షి చెప్పారు.

Source: GURU VACHAKA KOVAI The Light of Supreme Truth or THE COLLECTION OF GURU’S SAYINGS translated from original Tamil By Sadhu Om and Michael James

Guru Vachaka Kovai is the biggest collection of Bhagavan’s spoken teachings that was thoroughly checked and revised by him during his lifetime. As such it has a unique place in the Ramana literature.

రమణ మహర్షి సాధన మరియు అనుగ్రహము గురించి

2010-02-14T12:03:00.000-08:00

భక్తుడు: దేవుడు మీద పరిశోధన ఎప్పుడునుంచో జరుగుతున్నది. చివరగా తేల్చింది ఏమన్నా ఉందా?

రమణ మహర్షి దీనికి సమాదానం చెప్పకండి మౌనంగా ఉన్నారు.

భక్తుడు: భగవాన్ యొక్క మౌనం దీనికి సమాదానం గా తీసుకోవచ్చా?

రమణ మహర్షి: అవును. మౌనమే ఈస్వర స్వరూపము . అందుకే "బ్రాహ్మన్ యొక్క నిజ స్వరూపము మౌనమే"

భక్తుడు: బుద్దుడు దేవుడు గురించి విచారణ గురించి పట్టించుకోలేదు కదా.

రమణ మహర్షి: అందుకే ఆయన్ని సూన్యవాదిన్ అని అంటారు.అసలు బుద్దుడు పరమసుఖము ఇక్కడే పొందమని చెప్పారు.

Source: (From Maharshi's Gospel, published by Sri Ramanasramam and available for download from http://www.ramana-maharshi.org/ )

రమణ మహర్షి: అహంకారము పూర్తిగా తొలగించడం చాల కష్టము

2010-02-07T13:25:00.000-08:00

ఎవరయితే అహంకారమును వదిలిపెడతారో వాళ్ళే నిజమయిన సన్యాసి , బ్రాహ్మణుడు; కాని అలాంటి సన్యాసి , బ్రాహ్మణుడు 'నేను అత్యంతోన్నత కులం లో పుట్టాను' అనే ఆలోచనను పూర్తిగా వదిలిపెట్టి పూర్తిగా అహంకారమును వదిలిపెట్టడం చాల కష్టం.

సాధు ఓం : నిజమయిన సన్యాసము అంటే అహంకారమును వదిలిపెట్టడం మరియు 'బ్రాహ్మన్న్(SELF)' ని అనుభవానికి రావడము నిజమయిన బ్రాహ్మణుడు యొక్క లక్ష్యం.కాని నిజంగా కులము(వర్ణ) దేహముకు సంబందించినవి. ఎవరయితే 'నేను దేహము' అనే ఆలోచనలతో ముడిపడి ఉంటారో వాళ్ళకి గర్వము , అహంకారము పెరిగే అవకాసము ఉంది.

రమణ మహర్షి: అహంకారము పూర్తిగా తొలగించడం చాల కష్టము. మహా శివ భక్తుడు అయిన కన్నప్పర్ శివుడికి ఆయన కళ్ళు తీసి శివుడి ముఖము మీద పెట్టే ముందు ఆయన అందమయిన కళ్ళ మీద ఆయనికి ఉన్న బంధము వళ్ళ అహంకారము ఉన్నది.

సాధు ఓం : రమణ మహర్షి పురాణాల్లో లేని కొన్ని విషయాలు ఇలా చెప్పారు.

a) భగవద్గీత ఇలా కృష్ణుడు ముందు అద్వైతం మొదలు పెట్టి తరువాత అర్జునుడి హద్దుగల అవగాహన సఖ్తి మేరకు మళ్ళి ద్వైతం చెప్పారో రమణ మహర్షి గుర్తుకు చేసారు.

b) ఆది-గురు దక్షిణామూర్తి ఎలా ముందు తన శిష్యులు కి తన బోధనలు నోటితో చెప్పి తరువాత ఎన్ని చెప్పిన తన శిష్యులు కి ఇంక అంతులేని ఆలోచనలు(ప్రశ్నలు) ఉండటంతో ఆయన మౌనము అనుసరించారో రమణ మహర్షి గుర్తుకు చేసారు.

కన్నప్పర్ విషయము ఎక్కడ ఏ పురాణాల్లో లేని విషయము చెప్పిన రమణ మహర్షి సాక్షాత్తు శివుడు.

Source: GURU VACHAKA KOVAI The Light of Supreme Truth or THE COLLECTION OF GURU’S SAYINGS translated from original Tamil By Sadhu Om and Michael James

Guru Vachaka Kovai is the biggest collection of Bhagavan’s spoken teachings that was thoroughly checked and revised by him during his lifetime. As such it has a unique place in the Ramana literature.

దీపావళి గురించి రమణ మహర్షి

2010-02-06T06:08:00.000-08:00

నరకాసురుడు అనే రాక్షసుడుని దేవుడు అయిన నారాయణుడు చంపారు అని పురాణాలు చెబుతాయి. రాక్షసుడు ఎవరో కాదు "నేను దేహము" అనే భావన లో ఉండటం."నేను దేహము" అనే భావన అన్ని దుఃఖములకు కారణము. ఎవరయితే నరకాసురుడు(అహంకారము) యొక్క మూలము తెలుసుకొని దాన్ని నసింప చేస్తారో వాళ్ళు సాక్షాత్తు నారాయణుడే .

రమణ మహర్షి ఈ విధముగా అంటారు.

ఎవరయితే నరకాసురుడు(అహంకారము) అనే రాక్షసుడుని జ్ఞానం అనే ఆయుధం ద్వారా, విచారణ చేసి , "దాన్ని యొక్క మూలాదారము" తెలుసుకొని నసింపచేస్తారో అయిన దేవుడు అయిన నారాయణుడు. ఆరోజే అసలయిన దీపావళి.

దీపావళి అంటే "ప్రతిబింబము వెలుగు లాంటి నరకాసురుడు(అహంకారము) 'నేను' నసింపచేసిన తరువాత ఆత్మ-జ్యోతి దివ్యముగా ప్రకాశిస్తుంది " అని అర్ధమవుతుంది.

ఆత్మ విచారణ చేసుకొని నరకాసురుడు(అహంకారము) ను నసింపజేసిన తరువాత ఆత్మ జ్యోతి దివ్యముగా ప్రకసింప బడుతుంది.అదే నిజమయిన దీపావళి.

ఎవరయితే "నేను దేహము" అనే ఆలోచన కలిగిన వాళ్లే నిజమయిన నరకాసురుడు. అలంటి దేహముతో బంధమే నరకము. యెంత డబ్బులున్న మహారాజు అయినా "నేను దేహము అనే ఆలోచన" ఉంటె అతని జీవితము నరకము.

దేహముతో బంధము నుంచి విముక్తి పొంది ఆత్మ జ్ఞానము పొంది ఆత్మని విడిచిపెట్టకుండా ఉన్నపుడు అదే నిజమయిన దీపావళి.

Source: GURU VACHAKA KOVAI The Light of Supreme Truth or THE COLLECTION OF GURU’S SAYINGS translated from original Tamil By Sadhu Om and Michael James

Guru Vachaka Kovai is the biggest collection of Bhagavan’s spoken teachings that was thoroughly checked and revised by him during his lifetime. As such it has a unique place in the Ramana literature.

Source: Letters from Sri Ramanasramam VOLUMES I, II & Letters from and Recollections of Sri Ramanasramam By SURI NAGAMMA Translated by D. S. SASTRI

రమణ మహర్షి మరియు మహాత్మా గాంధిజీ

2010-01-24T13:16:00.001-08:00

January 30 రాత్రిన మహాత్మా గాంధిజీ చనిపోయిన వార్త అందిరికి పాకింది.

January 31st న radio లో మహాత్మా గాంధిజీ ని స్మరిస్తూ "వైష్ణవ జనతో" అనే కారిక్రము వచ్చింది. భగవాన్ రమణ మహర్షి ఎంతో బాధతో విన్నారు.

పగలు 9-45 సమయములో భగవాన్ రమణ మహర్షి బయటికి వెళ్లబోతున్నారు.అప్పుడు ఒక newspaper రిపోర్టర్ వచ్చి జరిగిన దారుణం గురించి భగవాన్ రమణ మహర్షి గారి అభిప్రాయం అడిగారు. అప్పుడు అయన ఇలా అన్నారు.
"మహాత్ముడు గాంధిజీ చనిపోతే అందరు బాధ పడతారు.అందరి హృదయాలు బాధపడతాయి.కొత్తగా నేను చెప్పేది ఏమి ఉంది? నేను ఒకటి చెబితే మీరు వెళ్లి paper లో వేస్తారు. అప్పుడు అందరు వచ్చి నన్ను అడుగుతారు.
దాన్ని వాళ్ళ ఉపయోగము ఏమి ఉంది?

తరువాత "వైష్ణవ జనతో" కారిక్రమము వచ్చినప్పుడు భగవాన్ కళ్ళలో నీళ్ళు వచ్చాయి.ఆ రోజు 4-30 సాయంకాలం, అందరి ఆడవాళ్లు "రఘుపతి రాఘవ జారామ్" పాడారు. రమణ మహర్షి అప్పుడు సైగ చేసి కొనసాగించమన్నారు.ఆ రోజు రమణ మహర్షి వాళ్ళ అమ్మ గుడిలో పూజ చేసి ఆరతి ఇచ్చారు."ఆరతి" తరువాత తెచ్చిన ప్రసాదం ని భగవాన్ చాల పవిత్రంగా తిన్నారు.

భగవాన్ పేపర్ లో వార్త చదివి ఇలా అన్నారు

"
మహాత్మా గాంధిజీ ని కాల్చిన వ్యక్తి గాంధిజీ తో "మీరు ఇవాల ఎందుకు ఆలస్యంగా వచ్చారు అని అన్నారు అంట". అప్పుడు మహాత్మా గాంధి పని వల్ల రాలేక పోయాను అని చెప్పారు.అప్పుడు వెంటనే కాల్చారు.
రామాయణం లో కూడా ఇలాగే జరిగింది. రాముడు రావనాసుడిని కాల్చినప్పుడు రాముడు వైకుంఠమునకు వెళ్ళడం మర్చిపోయారు.అప్పుడు యముడు వచ్చి రాముడుతో "మీరు వచ్చిన పని అయిపొయింది;స్వర్గంకి రండి అని తీసుకు వెళ్లారు
అంట."

అలాగే మహాత్మా గాంధిజీ వచ్చిన పని అయిపొయింది; 'స్వాతంత్రం వచ్చేసింది.ఇంకా ఎందుకు ఇక్కడే ఉన్నావు? మీరు చెయ్యవలసిన పని అయిపొయింది; ఇప్పటికే ఆలస్యం అయ్యింది.' అలాగే మహాత్మా గాంధిజీ వెళ్ళిపోయారు.

ఒక భక్తుడు రమణ మహర్షితో ఇలా అన్నారు "మీరు మహాత్మా గాంధిజీ కలవక పోవడం చాల విచారకరం"

రమణ మహర్షి: కొన్నాళ్ళ కిందట అయన తిరువన్నమలై కి వచ్చారు.ఏదో మీటింగ్ లో పాల్గొని తరువాత ఆశ్రమం లోకి వస్తారు అని అనుకున్నారు.కాని ప్రజల ఒత్తిడి మేరకు రాలేకపోయారు.అయన అందుకు చాల బాధ పడ్డారు అని తెలిసింది.
అయన సబర్మతి ఆశ్రమం లో ఎవరయినా బాధలో ఉంటె వెంటనే అయన "రమణ ఆశ్రమం కి ఒక నెల పాటు వెళ్ళండి" అని చెప్పే వారు అంట.చాల మంది తో అయన ఇక్కడికి రాలేదు అని బాధ పడేవారు అంట.

రమణ మహర్షి ఈ రోజు paper లో "మహాత్మా గాంధిజీ కి ముందు రోజు కలలో తను చనిపోతునట్టు వచ్చింది" . భగవాన్ అది చదివి ఇలా అన్నారు "అవును.జ్ఞానికి ముందుగా అన్ని తెలుస్తాయి కాని ఎవ్వరికీ చెప్పారు.

Source: Letters from and Recollections of Sri Ramanasramam Book

రమణ మహర్షి : ఆడవాళ్ళ సన్యాసం గురించి

2010-01-17T12:03:00.001-08:00

మా గురువుగారు మీ మాతృమూర్తి విగ్రహానికి పూజ చెయ్యకూడదు అని "సన్యాసము ఆడవాళ్ళకి వుండదు" అని చెప్పారు. కాబట్టి మేము మీ మాతృమూర్తి విగ్రహానికి పూజ చెయ్యము అని రోజు ఆశ్రమం లో వేదములు చదివే పండితులు ఒక రోజు భగవాన్ రమణ మహర్షి తో అలా అన్నారు.

రమణ మహర్షి : "రమణ గీత" లో విసలక్ష్మమ్మ గారు నాయన ద్వారా ఇదే ప్రశ్న అడిగారు,నేను అప్పుడు కూడా అదే చెప్పను. "జ్ఞాన" మార్గంలో ఉండే ఆడవారికి సన్యాసము తీసుకోవడానికి అడ్డులు లేవు.

ఇలా గురు రమణ చెప్పటంతో వాళ్ళు పూర్తిగా ఒప్పుకొని మాతృమూర్తి విగ్రహానికి పూజ చేసారు.

రమణ గీత, పదమూడు అధ్యాయము లో ఇలా వ్రాయబడినది :

శాస్త్రములో నిషేధము లేదు కాబట్టి, ఆడవాళ్లు ఆత్మ-జ్ఞానము పొందటం తప్పు ఏమి లేదు,మరియు సన్యాసము తీసుకోవడం కూడా తప్పు లేదు - శ్లోకం 8

ముక్తి , జ్ఞానములో ఆడవాళ్ళకి,మగవాళ్ళకి తేడాలేదు కాబట్టి , ఆడవాళ్లు చనిపోయిన తరువాత సెవాన్ని బూడిద చెయ్యకూడదు - అది పవిత్రమయిన గుడితో సమానం. - శ్లోకం 9

Source: Letters from and Recollections of Sri Ramanasramam Book

రమణ మహర్షి మేక బలిని వ్యతిరేకించారు

2010-01-10T11:07:00.000-08:00

భక్తుడు: మేకలను దెగ్గర లో ఉన్న కాలికా మాత గుడి దెగ్గర బలి ఇస్తున్నారు, అది చూడటానికి చాల దారుణంగా ఉంది.

భగవాన్ రమణ మహర్షి : అవును ఆ అరుపులు ఇక్కడ దాక వినిపిస్తాయి,కాని ఎవ్వరు ఏ చర్య తీసుకోరు.ఇలా వేరే భక్తులని వేడుకోవడం వళ్ళ ఉపయోగం లేదు.మనం భయం లేకుండా ఆ దేవుడినే వేడుకొని అడగాలి.

అలా భగవాన్ అన్న తరువాత ఒక భక్తుడికి ఎనలేని ధైర్యం వచ్చి కాలిక మాతకి ఇలా పద్యం వ్రాసారు.

"
తల్లి కాలిక మాత ,ఈ స్థలం మీద మీ బిడ్డ రమణ మహర్షి జీవిస్తున్నాడు,
మీ సత్వ గుణం వదిలి పెట్టి మీ రజో గుణం మరియు తమో గుణం లో ఎందుకు ఉన్నారు?
మీకు నైవేద్యం గా మాంసం కావాలి అంటే మా తలకాయి తీసుకోవచ్చు కదా?
మీకు ఆకలి వేస్తే పొంగల్,అన్నం,పళ్ళు ఉన్నాయి కదా? మరి ఎందుకు మాంసాహారము?
దయచేసి నా ప్రాదనలు స్వీకరించండి.
నేనే కాదు, మీ బిడ్డ రమణ కూడా బాధపడుతున్నాడు.
"

కొన్నాలకి రమణ మహర్షి మూలంగానో లేకో గవర్నమెంట్ మీద భయం మీదనో ఆ పనులు ఆపేశారు.

ఈ విషయము తెలిసిన రమణ మహర్షి చాల ఆనందించి ఇలా అన్నారు.

"
చాల బాగుంది.ఇది చాల రోజులు నుంచి జరుగుతున్నది.ఎవ్వరు దీని గురించి పట్టించుకోవడం లేదు.రోజు రోజుకి దిగజారుతోంది.ఏమి చెయ్యగలము? మొత్తానికి ఆగిపోయింది అది చాలు.
"

Source: Letters from and Recollections of Sri Ramanasramam Book

రమణ మహర్షి యొక్క కోరికలు లేకపోవడము గురించి

2010-01-03T12:59:00.001-08:00

రమణ మహర్షి: నేను చాల పేదవాడిని.నా లాంటి వాడికి ఇప్పుడు వున్న సౌకర్యాలు చాల ఎక్కువ.ఈ సోపా, తలగడ అన్ని బంధాలే.ఎందుకు ఇవి అన్ని? మీరు ఒప్పుకోరు కాని నేల మీద నా తుండుగుడ్డ పరిచి కూర్చోవడం లో నాకు ఎంతో ఆనందము ఉంది.

భక్తుడు: ఇప్పుడు వున్న తుండుగుడ్డ సైజు కన్నా ఎక్కువ వద్దు అంటున్నారు కదా?

రమణ మహర్షి: అవును. ఎందుకు ఇంత కన్నా పెద్ద సైజు తుండుగుడ్డ? ఇప్పుడు వున్న తుండుగుడ్డ స్నానం చేసిన తరువాత దేహము తుడుచుకోవడానికి పనికొస్తుంది, ఎండగా వుంటే తల మీద పెట్టుకోవడానికి పనికొస్తుంది,చలిగా వున్నపుడు మెడ చుట్టూ పెట్టుకోవచ్చు.ఇంతకన్నా పెద్ద తుండుగుడ్డ ఎందుకు?

కొంత మంది ధనవంతులు వెండి కంచాలు,గరిటెలు ఇచ్చినప్పుడు భగవాన్ వాటిని స్వికరించరు .ఒకసారి ఒక భక్తురాలు స్వామి కి ఇలా వెండి కంచాలు ఇచ్చినప్పుడు అయన వాటిని ముట్టుకొని తిరిగి పంపేసారు.

పంపే ముందు వాటిని స్వామి ముట్టుకొన్నారు అని ఆ ధనవంతుడయిన భక్తుడికి చెప్పమని అన్నారు.

వెండి మాట పక్కన పెడితే అయన కనీసం మాములు చెక్కతో చేసిన చెప్పులు కూడా వేసుకోరు.యెంత ఎండ ఉన్న చెప్పులు లేకుండా అలాగే వెళ్లి పోతారు.అది చూసి తట్టుకోలేక కొంత మంది భక్తులు అయన దారి మద్యలో చల్లటి నీళ్లు పోశారు.అందుకు అయన వాళ్లతో ఇలా అన్నారు.

"ఎందుకు మీరు ఇలా చల్లటి నీళ్లు వృదా చేస్తారు? ఈ పని కన్నా దాహముగా ఉండేవాళ్ళకి ఇవ్వండి." అని అన్నారు.

అప్పుడు భక్తులు ఆ దరి మొత్తం పందిల/తివాచి(MAT) వేసారు.

కోర్చోడానికి చెట్టు నీడ కన్నా ఇంక ఏమి కావాలి అని అయన అంటారు.

వైరాగ్యం అయన ఆభరణము,శివ-విభూతి ఆయనకు కీర్తి అని వేరే చెప్పాలా?

Source: Letters from and Recollections of Sri Ramanasramam Book

రమణ మహర్షి: సన్యాసం అనేది మనసుకి కాని దేహమునకు కాదు

2010-01-01T13:10:00.000-08:00

సరీరేంద్రియమనస్సులను స్వాదీనపరుచుకొనినవాడికి , ఆసారాహితుడు , వ్రతుడు అయిన యోగి వొంటరి ప్రదేసమున కూర్చొని, ఆత్మను నిరంతరం పరమాత్మయందే వుంచవలెను. - గీత, VI: 10

అంటే యోగి అనే వాడు ఎప్పుడు తన మనస్సు పరమాత్మ యందే ఉంచాలి.మనస్సు బయట వస్తువుల మీద ద్రుష్టి వెళ్ళకూడదు.

తన్ను తాను పొగడుకొనకుండుట , డంబము లేకుండుట , మనోవాక్కాయములచే పరప్రాణులను బాధింపకుండుట , ఓర్పుగలిగియుండుట , ఋజుత్వము ( శుద్ధి ) గలిగియుండుట ( సన్మార్గమున , మోక్షమార్గమున ) స్థిరముగా నిలబడుట , మనస్సును బాగుగ నిగ్రహించుట , ఇంద్రియవిషయములను శబ్దస్పర్శాదులందు విరక్తి గలిగి యుండుట , అహంకారము లేకుండుట , పుట్టుక , చావు , ముసలితనము , రోగము - అను వానివలన కలుగు దుఃఖమును , దోషమును , మాటిమాటికి స్మరించుట , కొడుకులు ( సంతానము ) , భార్య , యిల్లు మున్నగువానియందు ఆశక్తి లేకుండుట మఱియు వానియందు తగులము లేకుండుట ( వారికి కలుగు సుఖదుఃఖములు తనకే కలిగినట్లు అభిమానింపకుండుట ) , ఇష్టానిష్టములు ( శుభాశుభములు ) సంప్రాప్తించినపుడెల్లపుడును సమబుద్ధి గలిగియుండుట ,నాయందు ( భగవంతునియందు ) అనన్యమైన ( నిశ్చల ) భక్తి గలిగియుండుట , ఏకాంతప్రదేశమును ( ప్రతిబంధమును లేనిచోటును ) ఆశ్రయించుట , జనసమూహమునందు ప్రీతిలేకుండుట , అధ్యాత్మజ్ఞానము ( ఆత్మనిష్ఠ ) నిరంతరము గలిగియుండుట , తత్వజ్ఞానముయొక్క గొప్పప్రయోజనమును తెలిసికొనుట అను నిదియంతయు జ్ఞానమని చెప్పబడును . దీనికి వ్యతిరేకమైనది అజ్ఞానము ( అని తెలియునది ) . - గీత, XIII: 10

అందుకే మోక్షం కోసం చూసే వారు ఎప్పుడు పరమాత్మ మీద ద్యానం చేస్తూ బయట ప్రపంచము మీద ఎటువంటి అనురాగము లేక, ఆలోచనలు లేక ఉండాలి.

Source: Letters from and Recollections of Sri Ramanasramam Book

మనస్సును అదుపులో పెట్టుటకు రమణ మహర్షి ఇచ్చిన సూచనలు

2009-12-18T07:46:00.000-08:00

22nd January, 1949

భక్తుడు : స్వామి, కళ్ళు మూసి ఉంచి ధ్యానములో కూర్చుంటే పర్వాలేదు కాని, అదే కళ్ళు తెరిచి కూర్చుంటే బాహ్య ప్రపంచపు ఆలోచనలు ఇబ్బంది పెడుతున్నాయి. ఏమి చెయ్యమంటారు?

రమణ మహర్షి: కళ్ళు తెరచి ఉంచినంత మాత్రాన ఏమి అవుతుంది? ఎలాగైతే నీవు ఇంట్లో కిటికీలు తెరచుకుని నిద్రపోతావో అలాగే మనసును నిద్ర పోయేలా చెయ్యగలిగితే కళ్ళు తెరచి ఉంచినా ఇబ్బంది ఉండదు.

భక్తుడు: మనస్సును బాహ్య ప్రపంచపు వ్యవహారాల నుంచి దూరంగా ఉంచాలని ఎంత ప్రయత్నించినా, దానిని నియంత్రించుట మాకు సాధ్యపడడం లేదు స్వామి.

రమణ మహర్షి:అవును అది నిజమే. ఎలాగయితే చిన్న పిల్లవాడు తన నీడను తానూ పట్టుకోవాలని పరిగెడుతూ, పట్టుకోలేక ఏడుస్తుంటే తల్లి వచ్చి వాడిని ఆ పని చెయ్యకుండా అడ్డుకుంటుందో, అదే విధముగా మనము కూడా మన మనస్సు ఎటూ వెళ్ళకుండా అడ్డుకోవాలి.

భక్తుడు : ఎలా అడ్డుకోగలం స్వామి?

రమణ మహర్షి : వేదాంతమును వినుట మరియు దానిపై ధ్యానము చేయుట ద్వారా మనస్సును అదుపులో పెట్టవచ్చు.

భక్తుడు: అంటే మనము బాహ్య సుఖాలను వదిలి పెట్టి , ఆత్మానందమును అనుభవించాలి అనా స్వామి?

రమణ మహర్షి : ఆనందము ఎల్లప్పుడూ ఉంటుంది. మనము చేయవలసిందల్లా బాహ్య ప్రపంచపు వ్యవహారాల నుండి దూరంగా ఉండాలి. అప్పుడు మిగిలేది ఆనందమే. ఆనందము మన స్వభావము. దాని కోసము మనము ఎక్కడ వెతకక్కరలేదు.

భక్తుడు: అది అంతా సరే స్వామి, కాని మేము ఎంత కృషి చేసినా మా మనస్సును అదుపులో పెట్టడం మా వాళ్ళ కావటం లేదు. ఏమి చెయ్యమంటారు?

రమణ మహర్షి : నవ్వుతూ...తన చేతి వేలిని కంటిపై పెట్టుకుని, " చూడండి. ఈ చిన్న చేతి వేలు కంటికి అడ్డుగా ఉండి ఈ ప్రపంచాన్నే కనపడ కుండా చేస్తోంది. అలాగే ఈ చిన్ని మనస్సు ఈ విశ్వాన్ని మొత్తం సృష్టించి ఆత్మ జ్ఞానమునకు అడ్డు పడుతుంది. చూడండి అది ఎంత సక్తివంతమైనదో ."

Source: Letters from and Recollections of Sri Ramanasramam Book

రమణ మహర్షి : నిజమయిన ఆనందము గురించి

2009-12-18T06:47:00.001-08:00

కొంత కాలముగా వైద్యులు రమణ మహర్షిని ఆరోగ్యము గురించి అన్నము బదులు గోధుమలుచే తయారుబడిన పూరీలు తినమని కోరారు.పురీలకి నెయ్యి బాగా వాడాలి కాబట్టి రమణ మహర్షి దీనికి నిరాకరించారు.

ఈ వైద్యుడు గోధుమలు మంచివి అని చెబుతాడు,మరొక వైద్యుడు కాదు అంటాడు.ఎవరి మాటలు వినాలి?

కాని మాకు "భగవాన్" ఆరోగ్యం ముక్యం , ఎప్పుడు ఆరోగ్యముగా ఉండాలి అని కోరుకుంటాము అని మరొక భక్తుడు అన్నాడు.

రమణ మహర్షి : అవును.కాని ఆరోగ్యం అంటే ఏంటి ? ఆనందము అంటే ఏంటి? మంచి ఆహారం తినడంలో ఆనందము ఎలా వస్తుంది? మరి అయితే ఎందుకు అన్ని ఆహారాలు సౌకర్యాలు ఉన్న వాళ్ళు కూడా ఏదో ఒక భాదలలో ఉంటారు?

నిజానికి ఒక గొప్ప రాజు కన్నా కూలి ఆనందముగా ఉంటాడు.రోజు కూలి చేసుకొని హాయిగా చెట్టు కింద పడుకుంటాడు.తనకంటూ వస్తువులు వుండవు కాబట్టి వస్తువులను జాగర్తగా చూసుకోవాలి అనే ఆలోచనే ఉండదు.

భక్తుడు: కాని అతను ఆనందముగా లేడు,పెద్ద పెద్ద భావనల్లో ఉన్న వాళ్ళు ఆనందముగా ఉన్నారు అని అనుకుంటాడు కదా.

రమణ మహర్షి : ఈ ప్రపంచము తో ఇదే ఇబ్బంది.నిజానికి ఏ మనిషి అయితే బ్రతకడానికి తింటాడో అతను నిజాముగా ఆనందముగా ఉన్నటు.కాని ఎవరయితే తినటానికి బ్రతుకుతారో వాళ్ళకే అనారోగ్యాలు వస్తాయి. నిజానికి నేను విరుపక్ష గుహ లో ఉన్నపుడు చాల ఆనందముగా ఉండేవాడిని.ఇప్పుడు నాకు అన్ని సౌకర్యాలు ఉన్న (మంచం,పరుపులు,సోఫా,మంచి ఆహారము) ఇవి అన్ని అక్కర్లేని భందాలు .

భగవాన్ ఎప్పుడు అందరిని సమానంగా చూసేవారు, కులీలకి,భక్తులకు,భగవాన్కు ఆహారం సమానంగా పెట్టించేవారు.

Source: Letters from and Recollections of Sri Ramanasramam Book

రమణ మహర్షి: వైరాగ్యం (Non-Attachment) గురించి

2009-11-23T10:11:00.001-08:00

ఒక భక్తుడు వైరాగ్యం గురించి తెలుగు భాగవతం రెండో కండంలో ఒక మంచి శ్లోకం ఉంది అని బయటికి చదివి వినిపించాడు.

పడుకోవడానికి భూమి మీద మంచి ప్రదేశాలు లేవ ?
మరి ఎందుకు ఈ దూది మంచాలు?
దేవుడు ఇచ్చిన చేతులు ఉన్నపుడు చెంచాలు,గిన్నెలతో అవసరం ఏమి ఉంది?
మంచి గుహలు ఉన్నపుడు ఇల్లు,భవనాలు అవసరం ఏమి ఉంది?
మంచి చెట్లు పళ్ళు ఇస్తాయి కదా?
మంచి నదులు మంచినీళ్ళు ఇస్తాయి కదా?
మంచి గృహునులు అన్నం పెడతారు కదా?
మరి ఎందుకు ధన అహంకారముతో గర్వపడే వాళ్ళకి సేవ చెయ్యడం?

రమణ మహర్షి: అవును ఒప్పుకుంటాను.ఎవరో ఒక గొప్ప తమిళ్ సాధు ఇలా అన్నారు "దేవుడా: పడుకునేటప్పుడు తలగడగా వాడుకోవడానికి మన చెయ్యి ఇచ్చావు,నా దేహమును కప్పు కోవడానికి గుడ్డ ఇచ్చావు, అన్నం తినటానికి చేతులు ఇచ్చావు వీటి కన్నా ఇంక ఏమి కావాలి? ఈ సోఫాలు,మంచములు... అన్ని అనోవసర మయిన బంధాలు.

భక్తుడు: వైరాగ్యం తో ఎలా ఉండాలో బుద్దుడు యొక్క జీవిత చరిత్రే నిదర్సనం.

రమణ మహర్షి: అవును.ఆయన భవనములో ఉన్నపుడు ఆయనకి అన్ని సౌకర్యాలు ఉన్నాయి.కాని ఆయనకి ఆనందము రాలేదు. వాళ్ళ నాన్నగారికి అసలు విషయము తెలీక ఇంక చాల సౌకర్యాలు ఉండేటట్టు వాళ్ళ నాన్న గారు చేసినప్పటికీ బుద్దుడుకి ఆనందము రాక ఇంట్లోనుంచి బార్య పిల్లలని వదిలేసి పారిపోయినారు.ఆరేళ్ళకి ఆత్మ-జ్ఞానము పొంది తిరిగి మల్లి వచ్హారు. ఆత్మ-జ్ఞానము పొందిన తరువాతే ఆయనకి నిజమయిన ఆనందము లభించింది.

"కేవలం వైరాగ్యం తో ఉన్న వారికి దాని గొప్పదనం తెలుస్తుంది "అని చెప్పి రమణ మహర్షి బాగా ఉద్వేగానికి లోనయ్యారు.

Source: Letters from and Recollections of Sri Ramanasramam Book

రమణ మహర్షి : ఉపనయనము యొక్క ప్రాముఖ్యత గురించి

2009-11-23T02:41:00.000-08:00

"ఉపనయనము అంటే కేవలము మూడు వరుసల జంధ్యము వేసుకోవటం కాదు. దాని అర్థం మనకు రెండే కాదు మూడు కన్నులు ఉండాలి. ఆ మూడవ నేత్రం జ్ఞాననేత్రం. ఆ నేత్రాన్ని తెరచి నీ యొక్క నిజమైన స్వరూపాన్ని గుర్తించాలి. ఉపనయనం అంటే మరొక నయనం(కన్ను,నేత్రం) అని అర్థం. ఆ మూడవ నేత్రం(జ్ఞాననేత్రం) తెరచి ఉంచాలి, అందుకొరకు ప్రాణాయామము నేర్పబడుతుంది. బ్రహ్మోపదేశం చేసిన తర్వాత ఆ పిల్లవాడిని భిక్షాటనకు పంపుతారు. మొదటి భిక్ష తల్లి నుంచి తీసుకొనబడుతుంది. తండ్రి బ్రహ్మోపదేశం చేస్తే, తల్లి మూడు గుప్పెళ్ళు భిక్ష ఇచ్చి, ఆ బాలకుడు తండ్రి చెప్పిన బ్రహ్మోపదేశం మననం చేసుకోవటానికి శక్తిని ప్రసాదిస్తుంది. ఇక ఆ బాలుడు భిక్షాటన చేస్తూ, గురువు గారి వద్దనే ఉండి విద్యాభ్యాసం చేస్తూ, మూడవ నేత్రంతో ఆత్మజ్ఞానాన్ని సాధించవలెను. ఇదియే ఉపనయనము యొక్క ప్రాముఖ్యత. అది మరచి ఇప్పటి కాలంలో ప్రాణాయామం అంటే ముక్కుని వేలితో మూస్తూ ఏదో శ్వాస నియంత్రణ చేస్తున్నట్టు నటిచడం, బ్రహ్మోపదేశం అంటే ఒక ముసుగుతో తండ్రి, పిల్లవాడిని కప్పి ఉంచటం, ఆ పిల్లవాడి చెవిలో తండ్రి ఏదో గుసగుసలాడడం వలె మారిపోయింది. భిక్ష అంటే అందరూ ఆ పిల్లవాడి భిక్ష పాత్రను డబ్బులతో నింపడంగా మారిపోయింది. బ్రహ్మోపదేశం ఇచ్చు తండ్రికి, ఈ కార్యక్రమము నడిపించు పురోహితునకు ఉపనయనము యొక్క ప్రాముఖ్యత తెలియనప్పుడు, వారు పిల్లవాడికి ఏమి బోధిస్తారు?"

"అంతే కాదు అలా గురువు వద్ద ఉండి జ్ఞానము సంపాదించిన తర్వాత గురువుగారు వారి మనస్సు తాత్కాలిక విషయాలపై ఆకర్షితమవుతుందో, లేక సన్యాసం వైపు ఆకర్షితమవుతుందో తెలుసుకోవటానికి ఆ శిష్యులను తమ తల్లిదండ్రుల వద్దకు పంపేవారు. కొంత కాలం అలా తల్లిదండ్రుల వద్ద ఉన్న తర్వాత పిల్లలు సంసారిక సుఖాలను విడిచిపెట్టి కాశీకి బయలదేరేవాళ్ళు. కొంత కాలానికి ఆడపిల్లలు ఉన్న తల్లిదండ్రుల ఆ పిల్లలను కాశీకి వెళ్ళకుండా ఆపి వారి కుమార్తెలను వివాహం చేసుకోమని అడిగేవారు. సన్యాసం తీసుకోవాలని ధృఢ సంకల్పం ఉన్న వారు, అవి పట్టించుకోక ముందుకు సాగేవారు,మరికొంత మంది పెళ్ళిచేసుకుని ఇంటికి వచ్చేవారు. ఇది అంతా మరచి, కాశీ యాత్ర అంతే ఇప్పుడు, పిల్లవాడు పట్టుబట్టలు కట్టుకుని, కంటికి కాటుక పెట్టుకుని, కాళ్ళకు పారాణి పెట్టుకుని, మెడలో ఒక పూలమాల ధరించి, చేతిలో గొడుగు, కళ్ళకు చెక్క పాదుకలు ధరించి నడుస్తున్నట్టు నటిస్తాడు. పెండ్లికుమార్తె అన్న వచ్చి తన చెల్లెలిని పెళ్లి చేసుకోమని కోరగా, అప్పుడు నాకు వాచీ కావాలి, బండి కావాలి అని పెడ్లికొడుకు అలక పాన్పు ఎక్కుతాడు. ఇక అన్ని ఒప్పుకున్న తర్వాత ఫోటోలు తీసుకోవటం, ఒకరికొకరు బట్టలు పెట్టుకోవటం అలా కార్యక్రమం సాగుతుంది. ఇప్పటి కాలంలో భిక్ష అంటే డబ్బులతో భిక్షపాత్ర నింపటం, కాశీయాత్ర అంటే కట్నం, లాంఛనాలు తీసుకోవటానికి ఉపయోగపడేదిగా మారిపోయింది."

Source: Letters from and Recollections of Sri Ramanasramam Book

రమణ మహర్షి: బంధాల గురించి

2009-11-22T05:11:00.000-08:00

బంధాలు నలుగు రకాలుగా చెప్పుకోవచ్చు - ‘విషయ ఆసక్తి లక్షణం’, ‘బుద్ధి మాంద్యం’, ‘కుతర్కం’ మరియు ‘విపర్యయ దురాగ్రహం’.

‘విషయ ఆసక్తి లక్షణం’ అంటే వస్తువుల(ఇల్లు,స్తలాలు...) పై బాగా కోరికలు ఉండటం.
‘బుద్ధి మాంద్యం’ అంటే గురు చెప్పిన భోదనలను సరిగ్గా అర్ధం చేసుకోవక పోవడం.
‘కుతర్కం’ అంటే మూర్ఖముగా గురు చెప్పిన భోదనలను అర్ధం చేసుకోవడం.
‘విపర్యయ దురాగ్రహం’ అంటే అహంకారముతో "నేను పండితుదుని", "నేను వేదాలు చదివిన జ్ఞానిని" , "నేను సన్యాసిని" అని గర్వంగా ఉండటం.

భక్తుడు: వీటిని ఎలా అధికమించు కోవాలి?

రమణ మహర్షి:

‘విషయ ఆసక్తి లక్షణం’ ఉపశాంతము తో జయించవచ్చు . మనస్సుని చెడు మార్గాలు లోకి వెల్లకండ చూసుకుంటూ,ఫలితం లేకుండా పని చెయ్యడం ద్వారా జయించవచ్చు.
‘బుద్ధి మాంద్యం’ ని గురువు యొక్క భోదనలు వినగా వినగా జయించవచ్చు.
‘కుతర్కం’ ని ఆలోచన లేక ధ్యానము ద్వారా జయించవచ్చు.
‘విపర్యయ దురాగ్రహం’ ని అత్యంతముగా ఆలోచన మీద ద్యానము ద్వారా జయించవచ్చు.

ఏ పని ఐతే మనకి రాబొయ్యే కాలములో మళ్ళి మళ్ళి చెయ్యాలి ,అనే కోరిక కలగదో అలాంటి పనులు మాత్రమే మనం చెయ్యాలి.

Source: Letters from and Recollections of Sri Ramanasramam

రమణ మహర్షికి సాధారణముగా తక్కువ కర్చు గల వస్తువులు అంటే ఇష్టం

2009-11-21T13:30:00.000-08:00

కొందరు ధనవంతులయిన భక్తులు దేవుడు అయిన రమణ మహర్షికి వాడుకోవడానికి వెండి చెంచాలు,గిన్నెలు ఇచ్చారు.

అప్పుడు రమణ మహర్షి ఇలా అన్నారు.ఇలాంటివి ధనవంతులయిన మీలాంటి వాళ్ళు వాడుకోవడానికి బాగుంటాయి.నాకు వీటితో పని ఏమి ఉంది? మాకు కూడా కొబ్బరికాయ కప్పచిప్ప తో తయారు చేసిన గిన్నెలు ఉన్నాయి. వాటితో మా అవసరాలు తీరిపోతాయి.

అప్పుడు ఒక భక్తుడు ఆ వెండివి కూడా మీవి కావ అంటే రమణ మహర్షి ఇలా అన్నారు

కాని నువ్వు చెప్పు,ఎందుకు నాకు ఈ బడాయి? అవి చాల కరీదయినవి. మనము కాస్త అశ్రద్ద గా ఉన్న,ఎవరో వొకరు వీటిని దొంగతనము చేసే అవకాసం ఉంది.అందుకని వాటిని కాపాడుకోవాలి. దాన్ని కాపాడుకోవడం మా లాంటి స్వామి పన చెప్పండి?

ఒక భక్తుడు ఒక సారి ఒక వెండి కాడ ఉన్న నడవటానికి ఉపయోగ పడే కర్ర ఒకటి తీసుకువచ్చి రమణ మహర్షి కి ఇచ్చారు. రమణ మహర్షి అది చూసి బాగుంది,జాగర్తగా వాడుకో అని చెప్పారు.అప్పుడు ఆ భక్తుడు ఇది మీ గురించి తెసుకువచ్చాను స్వామి అని చెప్పారు.

అప్పుడు రమణ మహర్షి ఇలా అన్నారు "ఆహా యెంత బాగుంది మీ ఆలోచన! వెండి కాడ ఉన్న నడవటానికి ఉపయోగ పడే కర్ర మీ లాంటి అధికారులు వాడచ్చు.నాకు ఎందుకు? నా కర్ర నాకు ఉంది,అది నాకు చాలు.

ఒక సూత్రము ప్రకారంగా,రమణ మహర్షి కి కరీదయిన వస్తువులు అంటే ఇష్టం ఉండదు. కనీసం ఒక పైసా కూడా కర్చులేనివి అంటే ఇష్టం.

Source: Letters from and Recollections of Sri Ramanasramam Book

రమణ మహర్షి : చావు అంటె మన అహంకారమును విడిచిపెట్టడం,పుట్టుక అంటె మన అహంకారము మళ్ళి జన్మించడం

2009-11-20T13:19:00.000-08:00

భక్తుడు: ఆత్మ అనేది చని పోయిన శరీరంలో కూడా ఉంటుందా?

రమణ మహర్షి : ఓహో! ఇది తెలుసుకుందాం అని అనుకుంటున్నావా? ఈ ప్రశ్న నీకు వచ్చిందా లేక చని-పోయిన వాళ్ళకి వచ్చిందా?

భక్తుడు: నాకే స్వామి.

రమణ మహర్షి : నువ్వు పడుకున్నపుడు, బతికే ఉన్నావా లేదా అని ప్రస్నిన్చుకుంటావా? నిద్రలేచిన తరువాతే నీవు ఉన్నావు అని తెలుసుకుంటావు.మన కలలలో కూడా ఆత్మ ఉంది. కదలిక లేని దానిని మనం చనిపోయిన శరీరం అంటాం,కదలిక ఉన్న దానిని మనం బతికే ఉన్నది అంటాం.మన కలలలో మనం ఎన్నో బతికే ఉన్న,చనిపోయిన దేహములను చూస్తాం,కాని నిద్ర లేచిన తరువాత కలలు గురించి మర్చిపోతాం.మనం మెలుకువతో ఉన్నపుడు కూడా అలాగే జరుగుతుంది.

చావు అంటె మన అహంకారమును విడిచిపెట్టడం,పుట్టుక అంటె మన అహంకారము మళ్ళి జన్మించడం.మనం చూసే ఎన్నో పుట్టుకలు,మరణములు అహంకారమునకు సంబందించినవి కాని మనకి కాదు.అహంకారము పోయినప్పుడు మనకి ముక్తి వస్తుంది.

భక్తుడు రమణ మహర్షి కి ఇష్టమయిన భగవద్ గీత శ్లోకం చెప్పమంటే అప్పుడు రమణ మహర్షి ఇలా చెప్పారు.

రమణ మహర్షి: Chapter పది, శ్లోకం 20

ఓ అర్జునా! సమస్త ప్రాణుల హృదయముల యందు ఉన్న ఆత్మను నేనే. సకల భూతముల అదియు,మధ్యమము,అంతము నేనే.

భక్తుడు: దేవుడికి నా గురించి మీరు ఫిరియాదు చెయ్యగలరా?

రమణ మహర్షి: ఆత్మ ఒక్కటే.అంటే అందరం ఒకట్టే.కాబట్టి ఫిరియాదు చెయ్యడానికి ఇద్దరు లేరు.

Source: Letters from and Recollections of Sri Ramanasramam

రమణ మహర్షి : పరమాత్మ ఒక్కటే నిజము, ఈ లోకము అనేది ఒక మాయ

2009-11-20T05:42:00.000-08:00

రమణ మహర్షి : "పరమాత్మ ఒక్కటే నిజము, ఈ లోకము అనేది ఒక మాయ; మరల ఈ లోకమంతా పరమాత్మ యొక్క చిత్రము గా చెప్పబడినది. అప్పుడు మనకు ఒక సందేహము కలుగవచ్చు : ఫై చెప్పబడిన రెండు వాక్యములు ఒకదానికి మరొకటి ఎలా న్యాయం చెయ్యగలవు? సాధకుడి దశలో ఉన్నప్పుడు, నీవు ఈ లోకము మాయ అని చెప్తావు. ఎందుకంటే తాను సత్యమైన, శాస్వతమైన పరమాత్మ అని మరచి, తనను తాను ఎన్నో తాత్కాలిక దేహములతో నిండి ఉన్న ఈ లోకములో ఒక దేహము గా భావించి, అదే ఆలోచనలో జీవిస్తూ ఉన్న మనిషికి ఈ లోకము ఒక మాయ అని గుర్తు చెయ్యాలి. ఎందుకు? ఎందుకంటే అతని చూపు ఆత్మను మరచి, బాహ్య ప్రపంచపు పనులలో లీనమయిపొయింది. ఒకసారి ఆ మనిషి ఆత్మజ్ఞానము సాధిచిన ఎడల, ఆత్మ తప్ప ఇతరమైనవి అన్ని నిజము కాదు అని తెలుసుకున్న ఎడల, అప్పుడు ఆ మనిషి ఈ లోకాన్ని పరమాత్మ యొక్క చిత్రం గా చూస్తాడు. ఆత్మ లేక ఈ లోకము లేదు. తనను తాను మరిచి ఈ లోకపు పనులలో నిమగ్నమైన వారికి ఈ లోకము ఒక మాయ అని తెలియజేయాలి. వేరొక మార్గము లేదు. ఒక కాగితమును తీసుకుంటే, అందరూ ఆ కాగితముపై రాసి ఉన్న అక్షరాలను చూస్తారే కాని, ఆ కాగితమును కాదు. అక్షరాలూ ఉన్నా, లేకున్నా కాగితము ఎప్పుడూ ఉంటుంది. ఎవరైతే అక్షరాలను నిజము గా భావిస్తారో, వారికి మనం అక్షరాలూ నిజం కాదు, అవి ఒక మాయ, ఎందుకంటే అవి కాగితము పై ఉంటాయి అని చెప్పాలి. జ్ఞాని కాగితమును, దానిపై ఉన్న అక్షరములను ఒకే విధముగా చూస్తారు. అలాగే పరమాత్మను, ఈ లోకాన్ని కూడా."

"సినిమా కూడా అంతే. తెర ఎప్పుడూ ఉంటుంది. తెరపై చిత్రాలు వస్తూ, వెళ్తూ ఉంటాయి. తెరకు వాటితో ఎటువంటి సంబంధము ఉండదు. చిత్రాలు తెరపై ఆధారపడతాయి కాని తెర చిత్రాలపై కాదు. మనిషి కేవలము ఆ చిత్రాలను చూసి దాని వెనుక ఉన్న తెరను మరచిపోతాడు. ఆ సినిమా లో వచ్చే బాధలు,సంతోషాలలో లీనం అయ్యి కష్టాలు కొని తెచ్చుకుంటాడు. కాని ఏ మనిషి ఐతే చిత్రాలు అన్ని నీడలే, అవి తెర నుంచి వేరు కావు అని గ్రహించి, తెరను చూడగలుగుతాడో అతనే జ్ఞాని. లోకము కూడా అంతే. ఇది అంతా నీడల ఆట." అన్నారు రమణ మహర్షి.

Source: Letters from and Recollections of Sri Ramanasramam Book

రమణ మహర్షి : ఆత్మ జ్ఞానము పొందినప్పుడు మనం ఎక్కడ ఉన్న ఒక్కటే

2009-11-20T05:31:00.000-08:00

మన మనస్సు(MIND) మనం చేసిన తప్పులు గుర్తుచేసుకొని బాధపడటం,మరియు తప్పు చేస్తామో మని బయపడటం ఇలాంటి ఆలోచనలు మన పతనానికి కారణం. మనిషి చేసే పెద్ద తప్పు "మనం అందరి కన్నా తక్కువ అనే ఆలోచనతో కుంగిపోవడం మరియు చేసిన పాపాలు గుర్తుచేసుకుంటూ బాధ పడటం.

మన గురి నేరవేరినప్పుడు(ఆత్మ జ్ఞానము) పొందినప్పుడు మనం అడవి లో ఉన్న,లండన్ లో ఉన్న ఎక్కడ ఉన్న ఒక్కటే.

(Source: Excerpts from the Maharshi and His Message by Paul Brunton)

రమణ మహర్షి: ఆహార,నిద్ర,కదలికల నియమాలు గురించి

2009-11-20T04:26:00.000-08:00

భక్తుడు: స్వామి, ఆత్మ-జ్ఞానము పొందటానికి ద్యానము అవసరము కద.నేను ద్యానము చేద్దామని కున్నపుడు నిద్దర వస్తోంది.ఏమి చెయ్యాలి?

రమణ మహర్షి: మెలుకువ స్తితిలో ఉన్నపుడు మెలుకువగా ఉండటానికి ప్రయత్నించు.మనం "మెలుకువ స్తితిలో" చాలా కలలు కంటాం.అది మనము మానుకోవాలి.ఈ కలల ప్రపంచము నుంచి బయట పడాలి.

భక్తుడు: నిద్ర నుంచి పూర్తిగా బయట పడటం ఎలాగా?

రమణ మహర్షి: ఎందుకు మనకు నిద్ర వస్తుందో విచారించుకోవాలి.అందుకోసం ఆహార,నిద్ర,కదలికల నియమాలు పాటించాలి.భోజనము మితముగా తినాలి. కేవలం సత్విక్ ఆహారము మాత్రమే తినాలి.అంటే మాంసాహారము(కోడిగుడ్లు,చాపలు, మాంసము, మద్యసారము, పొగాకు,అదిక వుల్లిగడ్డలు,అదిక వెల్లుల్లి, అదిక ఉప్పు పదార్దాలు....) పూర్తిగా వదిలి పెట్టాలి. ఆహారంలో నియమాలు పాటించాలి.ఆహార నియమాలు పాటించడం వలన మనస్సుని అదుపులోకి తీసుకోవచ్చు.

నేను చిన్నపుడు పాటశాలలో నిద్ర వచ్చినప్పుడు గోడకి ఉన్న మేకుకి నా జుట్టుని కట్టేసుకునే వాడిని.తలకాయి ఊపినప్పుడు మేకుకి ఉన్న జుట్టు గట్టిగ అయ్యి నాకు మెలుకువ వచ్చేది.లేక పొతే పంతులు గారు నా చెవులని మెలి పెట్టేవారు అని నవ్వుతు చెప్పారు.

నేను అరుణాచలకి కొత్తగా వచ్చినప్పుడు పూర్తిగా ద్యానము లోకి వెళ్ళినప్పుడు నాకు అది పగల/చీకటా అనే తేడ తెలిసేది కాదు.నాకు అప్పుడు నిద్ర/ఆహారము లేదు.దేహమునకు కదలిక ఉన్నపుడు ఆహారము కావాలి. ఆహారము తింటే నిద్ర అవసరం.దేహమునకు కదలిక లేనప్పుడు నిద్ర అక్కర్లేదు.

కేవలం కొంత ఆహారముతో బతకగలము అనేది నా అనుభవము.ఎవరో నాకు నీరుగా వుండే ఆహారము కొంత ఇచ్హేవారు అంతే.

కాని పూర్తిగా ఆహారము,నిద్ర మానుకోవడం సాధ్యపడదు.అందుకే ఆహార నియమాలు పాటించాలి.

ఆహార నియమాలు పాటించమని భగవద్ గీతలో కూడా చెప్పారు కదా.

Source: Letters from and Recollections of Sri Ramanasramam Book

చెట్లు మరియు ఆకుల పై రమణ మహర్షి కనికరము.

2009-11-20T04:18:00.000-08:00

ఉదయము రమణ మహర్షి గారు బయటకు వెళ్ళే సమయమునకు, కొంత మంది పని వాళ్ళు కొండ వద్ద ఉన్న మామిడి చెట్టు నుంచి పండ్లు కోయుటకు వచ్చి, మామిడి పండ్ల కోసం చెట్టు ఎక్కి ఒక్కొక్క పండు కోయకపోగా, ఒకేసారి అన్ని పండ్లు రాలుతాయి కదా అని ఆ చెట్టును కొట్ట సాగారు. అలా కొడుతూ ఉండగా మామిడి పండ్లు కుప్పలు గా రాలటం మొదలుపెట్టాయి. ఆశ్రమము లో కూర్చున్న రమణ మహర్షి ఆ శబ్దం విని ఒక భక్తుని చే అలా చేయవద్దని చెప్పి పంపారు. ఇక ఆయన బయటకు వెళ్ళినప్పుడు, ఆ మామిడి ఆకులు, కొమ్మలు చెల్లాచెదరు గా కింద పది ఉండుట గమనించి, ఆ అన్యాయం తట్టుకోలేక ఆయన "ఇక చాలు! వెళ్ళండి! పండ్లు కోసుకోవాలంటే దాని ఆకులు, కొమ్మలు అన్ని రాలిపోయేలా చెట్టును కొట్టాలా? మనకు తియ్యటి పండ్లు ఇచ్చినందుకు బదులుగా చెట్టును కర్రలతో కొట్టాలా?" అని అరిచారు.

బాధతో "మీకు ఎవరు ఇచ్చారు ఈ పని? చెట్టును కొట్టే బదులు, దాని వేళ్ళు కూడా నరికివేసి ఉండాల్సింది. అసలు మీకు పండ్లు కూడా దొరకవు. వెళ్ళిపొండి! " అని కూడా అన్నారు.

రమణ మహర్షి విరుపాక్ష గుహ లో ఉన్నప్పుడు, ఎచ్చమ్మ అనే ఒక భక్తురాలు తన ఇంట్లో రమణ మహర్షి పటము, శేషాద్రి స్వామి పటము పెట్టి, లక్ష లేత ఆకులతో పూజ చెయ్యాలని అనుకుంది. రమణ మహర్షి కి దాని గురించి చెప్పి తన పూజ మొదలుపెట్టింది. యాభై వేల ఆకులతో పూజ చేసేసరికి వేసవి కాలం వచ్చింది. కావున కొండ మొత్తం తిరిగినా మిగిలిన ఆకులు సేకరించ లేకపోయింది. అలసిపోయి రమణ మహర్షి దగ్గరకు వెళ్లి విషయం విన్నవించుకుంది.

రమణ మహర్షి : "ఆకులు దొరకకపోతే నిన్ను నువ్వు గిల్లుకుంటూ పూజ చెయ్యచ్చు కదా ?"

ఎచ్చమ్మ : "అది నొప్పిగా ఉంటుంది కదా మహర్షి!"

రమణ మహర్షి : "నీకు గిల్లితే నెప్పి కలిగినప్పుడు, చెట్టుకు తన ఆకులు కోసినప్పుడు నెప్పిపుట్టదా?"

ఎచ్చమ్మ : "అయ్యో స్వామి, ఇది ముందే ఎందుకు చెప్పలేదు?"

రమణ మహర్షి : "నీ నెప్పి గమనించి దానివి, చెట్టుకు కూడా నెప్పి పుడుతుంది అని ఎందుకు గమనించలేదు? అది నేను నీకు చెప్పాలా?"

లేత ఆకులు కోయ్యకూడదు అని దేవికలోత్తర స్తోత్రం, జ్ఞానచర విచారపాదళం లో కింది విధముగా చెప్పబడినది.
వేళ్ళు బయటకు లాగరాదు. ఆకులను గిల్ల కూడదు. జీవహింస చేయరాదు. పువ్వులు తున్చారాడు.

Source: Letters from and Recollections of Sri Ramanasramam Book

రమణ మహర్షి: జ్ఞాని యొక్క మనస్సు పరమాత్మా(Brahman) తో సమానము

2009-11-20T02:50:00.000-08:00

భక్తుడు: జ్ఞానులకు మనస్సు(MIND) ఉంటుందా?

రమణ మహర్షి: పరమాత్మాని పొందాలి అంటే కచ్హితంగా మనస్సు కావాలి.మనస్సు ఒక్కసారి పరమాత్మాలో కలిసిపోయిన తరువాత గుర్తించలేము.ఉదాహరణకు గంగ,గోదావరి నదులు సముద్రంలో కలిసాయి అనుకుందాం.ఒక్కసారి కలిసింతరువత ఆ నదులను గుర్తించడం జరుగుతుందా? జ్ఞాని యొక్క మనస్సు కూడా అలాంటిదే.

మనస్సు అంటే "ఆలోచనల సంగ్రహము"."నేను ఎవరిని?" అనే విచారణ తప్ప వేరే యోగ్యమైన మార్గాలు లేవు.శ్వాసని మనం జాగర్త గా అదుపులోకి తీసుకున్నపుడు మన మనస్సు కూడా ప్రసాంతంగా ఉన్నటు ఉంటుంది,కాని మళ్లి శ్వాస మీద పట్టు పోయినప్పుడు మన మనస్సు ఆత్మని వదిలి వెళిపోతుంది. ఊపిరికి,మనస్సుకి మూలాధారం ఒక్కటే.అలోచన మనస్సు యొక్క తత్వము.కాబట్టి శ్వాసని మనం జాగర్త గా అదుపులోకి తీసుకున్నపుడు మన మనస్సు కూడా ప్రసాంతంగా ఉంటుంది.అలాగే మనస్సు ప్రసాంతంగా ఉన్నపుడు ఊపిరిని మనం అదుపులో పెట్టగలం.దేవుడి ఆజ్ఞ ప్రకారం మన గాడ నిద్రలో మనస్సు ప్రసాంతంగా ఉన్నా ఊపిరి పీల్చుకోవడం ఆగదు.అప్పుడు ఇతరులకి పడుకున్నవాడు బతికే ఉన్నాడు అనే భావన కోసం దేవుడు అలా చేసి ఉండవచ్చు.ఊపిరి అదుపులోకి (control) చెయ్యడం కాకుండా దేవుడి మీద ధాన్యము,మంత్రములను పదే పదే చెప్పడం,ఆహార నియమాలు పాటించడం లాంటి కూడా మనస్సు ప్రసాంతంగా ఉండటానికి ఉపయోగ పడతాయి.అలా చెయ్యడం వల్ల మన మనస్సు కి ఏకాగ్రత వస్తుంది.

మనం రోజు మేలుకువతో ఎక్కువా సేపు ఉంటాము మరియు కలలో తక్కువ సేపు ఉంటాము.అంతకు మించి ఏ భేదము లేదు.యెలగయితే మనకి మెలుకువతో ఉన్నపుడు జరిగేవన్ని నిజాలు అని ఎలా అనిపిస్తాయో అలాగే కలలు కనేటప్పుడు కూడా కలలో జరిగే వన్ని నిజాలుగా అనిపిస్తాయి.కలలో మన మనస్సు మరొక దేహముతో ముడిపడుతుంది.

స్నేహము,జాలి,ఆనందము, సమభావము జ్ఞానులకు సహజమైన లక్షణాలు.
మంచి మీద ఆప్యాయత, పేదవాళ్ళ మీద దయ,మంచి పనులు చేసినప్పుడు ఆనందము రావడం,చెడ్డవాళ్ళని క్షమించడం ఇవి అన్ని జ్ఞానులకు ఉండే సహజమైన లక్షణాలు.
-- పటాంజలి యోగ సూత్ర, 1: ౩౩

Source: Letters from and Recollections of Sri Ramanasramam Book

రమణ మహర్షి: పుస్తకాలు చదవడం గురించి

2009-11-20T02:15:00.001-08:00

భక్తుడు: భగవాన్,నాకు పుస్తకాలు చదవడం రాదు. నాకు విముక్తి ఎలా వస్తుంది?

రమణ మహర్షి: చదువు రాక పొతే ఏమి అవుతుంది? ఆత్మ-జ్ఞానము పొందుతే సరిపోతుంది.పుస్తకాలు నీకు ఏమి చెబుతాయి అని అనుకుంటున్నావు?

నిన్ను అద్దంలో చూసుకోమని చెబుతాయి.అద్దం మనం ఎలా ఉన్నామో అదే చూపిస్తుంది.మొహం కడ్డుకొని అద్దం లో చూసుకుంటే మొహం సుబ్బరంగా ఉన్నటు కనపడుతుంది.లేకపోతె అద్దం మనకి మన మొహం సుబ్బరంగా లేదు,వెళ్లి కడ్డుకోమని చెబుతుంది.పుస్తకము కూడా అలాంటిదే.ఆత్మ-జ్ఞానము పొందిన తరువాత పుస్తకము చదివితే అంతా చాలా తేలికగా అర్ధమవుతుంది.ఆత్మ-జ్ఞానము పొందక ముందే చదివితే "ముందు ఆత్మ-జ్ఞానము పొంది రమ్మని" పుస్తకము చెబుతుంది.కాబట్టి పుస్తకము చదవలేదు అని ఎప్పుడు బాధ పడమాక.

మరొక భక్తుడు: అందుకే "బ్రాహ్మన్(BRAHMAN)" పేరు వినకండానే భగవాన్ రమణ మహర్షి గారు "బ్రహ్మ జ్ఞాని" అయ్యారు అని అన్నారు.

రమణ మహర్షి: అవును,అవును.నేను పుస్తకాలు చదవడం వృదా అని ఎప్పుడు చెప్పలేదు. చదువు రాని వారు బాధ పడనకర్లేదు అని మాత్రమే చెప్పను.అది చెప్పక పొతే అతను మరీ బాధ పడే వాడు.

Source: Letters from and Recollections of Sri Ramanasramam Book

రమణ మహర్షి: సంసారము గురించి

2009-11-20T01:38:00.000-08:00

భక్తుడు: నా దైవ సాధనకి సంసారము అడ్డంకి గా ఉంది.కాబట్టి నేను నా సంసారమును వదిలి పెడదామని అనుకుంటున్నాను.

రమణ మహర్షి: అవునా? సంసారము అంటే నిజాముగా ఏంటి? మనలోనే ఉన్నదా లేక బయట ఉందా? ముందు సంసారం అంటే ఏమిటో తెలుసుకో అప్పుడు వాళ్ళని వదిలి పెట్టాలా లేదా అని చూద్దాం.

ఒకవేళ నువ్వు మీ బార్యని , బిడ్డలని వదిలి పెట్టి సన్యాసము తీసుకున్నావు అని అనుకుందాం.అప్పుడు మరొక సంసారము కర్ర(walking stick), కమండలు (water bowl)ఆకారంతో వస్తుంది.ఎందుకు ఇవి అన్ని? సంసారము అంటే మనస్సుకి సంబందించినవి.మనసుని వదిలి పెడితే ఎక్కడ ఉన్న ఒక్కటే.అప్పుడు ఏవి మీకు అడ్డంకులు గా ఉండవు.

దేవుడి పేరుని పెద్దగ బయటికి చదవకండ పెదాలలో స్మరించుకోవడం మిన్న. పెదాలలో స్మరించుకోవడం కంటే ద్యానం మిన్న.
-- ఉపదేశ సారం, శ్లోకం 6

Source: Letters from and Recollections of Sri Ramanasramam Book

రమణ మహర్షి అరుణాచల కొండ యొక్క అర్థం ఇలా చెప్పారు

2009-11-19T03:00:00.000-08:00

రమణ మహర్షి అరుణాచల కొండ యొక్క అర్థం ఇలా చెప్పారు:

అరుణ = ఎర్రని, నిప్పు వలె ప్రకాశవంతమైన.

అది వేడిగా ఉండే సాధారణమైన అగ్ని కాదు.

ఇది జ్ఞానము అనే అగ్ని. ఇది వెచ్చగానూ ఉండదు, చల్లగాను ఉండదు.

అచల = ఒక కొండ.

కావున దీని అర్థం జ్ఞానము అనే కొండ.

Source: TALKS WITH SRI RAMANA MAHARSHI Book

రమణ మహర్షి : కోరికలు గురించి

2009-11-19T02:47:00.000-08:00

21st January, 1939

భక్తుడు: కోరికలు లేకుండా ఉండలేక పోతున్నాము.

రమణ మహర్షి : కోరికలు పెట్టుకోండి కాని దాని పర్యవసానముకి కూడా సిద్ద పడండి. ఆనందము వచ్హినా దుక్కము వచ్హినా సమానంగా తీసుకోండి.

భక్తుడు: ఎలాగ?

రమణ మహర్షి : ఒక కధ చెబుతాను.ఇద్దరు మిత్రులు తమిళ్-నాడు నుంచి కాసి కి వెళ్లారు అనుకుందాం.మార్గపు మద్యలో ఒకతను చనిపోయాడు.మిగిలిన రొండో అతను ఈ బాధాకరమయిన వార్త ని మరొకరికి చెప్పి చనిపోయిన వాళ్ళ తల్లి దండ్రులకు చెప్పమన్నాడు.అతను ఒప్పుకొని వార్త చెప్పడానికి వాళ్ళ ఊరు వచ్హారు. అయితే అనుకోకుండా మర్చిపోయి పేర్లు తిప్పి చెప్పాడు.అంటే నిజాముగా చనిపోయిన వాళ్ళ తల్లి దండ్రులకి మీ అబ్బాయి చనపోలేదు అని, చావనటు వంటి వాళ్ళ తల్లి దండ్రులకి మీ అబ్బాయి చనిపోయాడు అని తప్పుగా చెప్పాడు.

దాని వళ్ళ చావనటు వంటి వాళ్ళ తల్లి దండ్రులు బాధతో ఏడవటం మొదలు పెట్టారు.నిజముగా చనిపోయిన వాళ్ళ తల్లి దండ్రులు తెలియిక ఆనందముగా ఉండటం జరిగింది.కాబట్టి ఆనందము,దుక్కము మన మనస్సుకి సంబందించినవి కాని మనం చేసే పని మీద కాదు.

Talk 615.

భక్తుడు: అహంకారమును ఎలా వదలగలము?

రమణ మహర్షి : అహంకారము ఎక్కడ ఉంది అని వెతకండి.అప్పుడు అది ఎక్కడ లేదు అని తెలుస్తుంది.ఈ పద్దతితో మనము అహంకారమును తొలగించవచ్చు. దొంగ ఎలాగయితే అతనిని పట్టుకోవడానికి ప్రయత్నించినప్పుడు పారిపోతాడో, అహంకారము కూడా అలాంటిదే.

Source: TALKS WITH SRI RAMANA MAHARSHI Book

రమణ మహర్షి : భయాన్ని ఎలా విడిచిపెట్టాలి.

2009-11-19T02:43:00.001-08:00

భక్తుడు : భయాన్ని ఎలా విడిచిపెట్టాలి?

రమణ మహర్షి : భయం అంటే ఏమిటి? అది కేవలం ఒక ఆలోచన మాత్రమే. ఆత్మ(self) కాక మరొకటి ఉన్నట్టు అయితే, అప్పుడు భయపడాలి. కాని రెండవ దానిని ఎవరు చూస్తారు? మొదట అహం(ego) నిద్రలేచి, బాహ్యప్రపంచము ఉన్నట్టు మనకు చూపెడుతుంది. మరి ఆ అహం లేవకుండా ఉంటే ఇక రెండవది అనేది లేక, ఆత్మ ఒక్కటే ఉంటుంది. ఆత్మకు బయట ఇక రెండవది లేదు అని తెలుసుకున్నప్పుడు ఇక సందేహాలు, భయాలు, అహానికి సంబంధిచిన అన్ని ఆలోచనలు తొలగిపోతాయి.

భక్తుడు : ముక్తికి చెప్పబడిన మిగిలిన మార్గముల కన్నా పైన చెప్పిన మార్గము చాల సులభముగా ఉన్నది.

రమణ మహర్షి : అవును. అన్ని చెడు గుణాలు అహంతోనే మొదలవుతాయి. అదే అహమే లేకుంటే జ్ఞానము దానంతట అదే వస్తుంది. ఆత్మకి ఎటువంటి గుణములు ఉండవు. ఈ గుణములు అన్ని మన మనస్సుకు సంబంధిచినవే. ఒకటి ఉంటేనే కదా రెండు మూడు పుట్టేవి. ఇవి ఏవి నిజం కావు.

భక్తుడు : కాని ఆలోచనలు లేకుండా ఉండటము సాధ్యమా?

రమణ మహర్షి : ఆలోచనలు గురించి మర్చిపోవాలి. అవి నీకు సంబంధించినది కావు అని అనుకోవాలి. ఎలాగైతే నీవు నడిచేటప్పుడు నీకు తెలియకుండానే అడుగులు వేస్తావో, నీ పనులలో కూడా అలాగే ఉండాలి. కాని నీ పనులు నీ ఆలోచనలు లేని దశపై ఎటువంటి ప్రభావము చూపలేవు.

Source: TALKS WITH SRI RAMANA MAHARSHI Book

రమణ మహర్షి: మనస్సు(MIND) ఆలోచనలు యొక్క సంగ్రహము

2009-11-18T07:18:00.001-08:00

Talk 451.

భక్తుడు: ఈ ప్రపంచము ఎలా అబద్దము లేక ఆలోచన అవుతుంది? ఆలోచన మనస్సు(MIND) యొక్క ధర్మము.మనస్సు మెదడు లో ఒక భాగము.మెదడు పుర్రె లో ఒక భాగము.పుర్రె ఈ ప్రపంచముతో పోల్చుకుంటే చాల చిన్నది. మరి అలాంటప్పుడు ఈ ప్రపంచము మొత్తం మెదడు లో ఎలా ఉంటుంది?

రమణ మహర్షి : కలలు కనే ఒక మనిషిని తీసుకోండి.నిద్రపోయే టప్పుడు ఎవరు కలత చెందకూడదు అని తలుపులు వేసుకొని పడుకుంటాడు.ఏ వస్తువు చూడకూడదు అని కళ్ళు మూసుకొని పడుకుంటాడు.ఎంత చేసిన, అతను కలలు కనేటప్పుడు చాల మంది మనుషులను అతని కలలో చూస్తాడు.ఇప్పుడు చెప్పండి , తన కలలో వచ్చిన మనుషులు గడి పెట్టిన తలుపులు లో నుంచి
వచ్హారా? లేదు అందరు అతని మెదడు లో నుంచే వచ్హారు.అందుకే ఈ మొత్తం ప్రపంచం కేవలం మన ఆలోచనలు మాత్రమే.

భక్తుడు: నాకు పంటి నొప్పి గా ఉంది.అది కేవలం నా ఆలోచన మాత్రమే నా?
రమణ మహర్షి: అవును.

భక్తుడు: మరి అయితే నేను ఎందుకు నాకు పంటి నొప్పి లేదు అనే ఆలోచన పెట్టుకోకుండా ఉండలేకుండా ఉన్నాను?
రమణ మహర్షి: వేరే ఆలోచనలు లేన్నపుడు పంటి నొప్పి గుర్తుకు రాదు. ఉదాహరణకు మన నిద్రలో పంటి నొప్పి గుర్తుకు రాదు.

భక్తుడు: కాని పంటి నొప్పి ఇంక ఉంటుంది.
రమణ మహర్షి: ఈ ప్రపంచము నిజామనే భావన అంత గెట్టిగా ఉంది.అది అంత తొందరగా పోదు.సాధన అవసరం.

భక్తుడు: ఇప్పుడు సైనో-జపనీస్ యుద్ధం జరుగుతోంది. అది కేవలం మా ఆలోచన మాత్రమే నా?
రమణ మహర్షి: అవును. (నవ్వుతూ)

Source: TALKS WITH SRI RAMANA MAHARSHI Book

సైంటిస్ట్లు సంపూర్ణమైన యథార్థ్యము గురించి పట్టించుకోరు

2009-11-18T06:05:00.001-08:00

రమణ మహర్షి గారు ఎప్పుడు చెబుతూ ఉంటారు "మనకి జననము,మరణము ఉండవు అని". మనం మన కోరికలు నెరవేర్చుకోవడానికి ఒక దేహము నుంచి మరొక దేహమునకు వెళ్ళడం జరుగుతుంది. కోరికలు మనము అణుచుకున్నపుడు మరొక దేహమునకు వెళ్ళాసిన పని ఉండదు.

ఒకడు అతని కలలో యిల్లు చూస్తాడు.అప్పుడు ఆలోచనలు మొదలు పెడుతాడు.ఎన్ని ఇటుకలు అవసరం అయ్యాయి, ఈ యిల్లు కట్టడానికి, యెంత మంది కూలివాళ్ళు అవసరం అయ్యారో అని ఆలోచనలు మొదలు పెడుతాడు . అలాగే సైంటిస్ట్లు కూడా మనవ జన్మ గురించి చేసీ పరిశోధనలు ఇలాగే ఉంటాయి.ఒక మనిషి మరొక మనిషిని చూస్తున్నాడు కాబట్టి మనుషులు అమీబా నుంచి వాచ్చాడు అని అనుకుంటాడు.

సైంటిస్ట్లు సంపూర్ణమైన యథార్థ్యము గురించి పట్టించుకోరు.అందుకే సైన్సు , సైన్సు నే కలలుకంటుంది.సైంటిస్ట్లు ఈ ప్రపంచము నిజమా కాదా అనే ఆలోచలని వదిలి పెట్టి వారి పరిసోధలని సాగిస్తూ ఉంటారు.

కలలో ఉన్నపుడు కలలో నుంచి బయటకి రావడానికి ఒక్కసారి మన దేహము కదిలితే మనము కలలు నుండి బయటకి వస్తాము.

కాని ఇదే పని మెలుకువతో ఉన్నపుడు చెయ్యడం కష్టం.ఎందుకంటె అప్పుడు మన అయిదు ఇంద్రియాలు మొత్తం చురుకుగా ఉంటాయి.అందుకే సైంటిస్ట్లు ఈ ప్రపంచం అబద్దం అంటే నమ్మరు.

Source: REFLECTIONS ON TALKS WITH SRI RAMANA MAHARSHI Book By S.S. COHEN

రమణ మహర్షి చెప్పిన కొన్ని మంచి వాక్యాలు

2009-11-18T05:04:00.000-08:00

క్రిస్టియన్ కీ దేవుడు మనలోనే ఉన్నాడు(Kingdom of Heaven is Within You) అంటే నమ్మడు , దేవుడు ఎక్కడో దూరపు ప్రదేశములో(స్వర్గం) ఉన్నాడు అంటే నమ్ముతాడు. కాని తెలివిగల వారు దేవుడు మనలోనే ఉన్నారు అంటే నమ్ముతాడు.

ఎప్పుడు అయితే మనకి అహంకారము ఉండదో అప్పుడు దేవుడు మన మనసులో ఉంటారు.

ప్రథమ పాపము: క్రిస్టియానిటి లో ఉన్న "ప్రథమ పాపము" గురించి రమణ మహర్షి ఈ విధముగా చెబుతున్నారు. మనిషి ఎప్పుడు ఐతే "నేను దేహము" అని అనుకుంటాడో అదే మనిషి చేసే ప్రథమ పాపము.అటువంటి ఆలోచనే "ప్రథమ పాపము". అహంకారము చనిపోయినప్పుడు ఆ ఆలోచన కూడా చనిపోతుంది.జీసస్ ని సిలువ మీద కట్టేసిన సంగటనని ఈ విధముగా చెబుతున్నారు. "దేహము శిలువ లాంటిది. అహంకారము సిలువ మీద ఉన్న జీసస్ లాంటిది.సిలువ మీద జీసస్ ని చంపడానికి ప్రయత్నించిన తరువాత (Crucification) అప్పుడు జీసస్ దేవుడి బిడ్డ అయినారు.ఎప్పుడు అయితే మనకి అహంకారము పోతుందో అప్పుడు మనకి నిజామయిన విముక్తి వస్తుంది.

భక్తుడు: బాధలు ఎలా పోగొట్టుకోగలము?
రమణ మహర్షి: నీ బాధలు గాడ నిద్రలో గుర్తుకువస్తాయా?
భక్తుడు: రావు.
రమణ మహర్షి: గాడ నిద్ర లోను,మెలుకువ లోను నీవు ఒక్కడివే నా?
భక్తుడు: అవును.
రమణ మహర్షి: అయితే తప్పకండా నువ్వు చెబుతున్న బాధలు నీవి కావు.అలా అని పొరపాటున అనుకుంటే అది నీ తప్పే.

మనస్సు అంటే "ఆలోచనల సంగ్రహము"."నేను ఎవరిని?" అనే విచారణ తప్ప వేరే యోగ్యమైన మార్గాలు లేవు.శ్వాసని మనం జాగర్త గా అదుపులోకి తీసుకున్నపుడు మన మనస్సు కూడా ప్రసాంతంగా ఉన్నటు ఉంటుంది,కాని మళ్లి శ్వాస మీద పట్టు పోయినప్పుడు మన మనస్సు ఆత్మని వదిలి వెళిపోతుంది. ఊపిరికి,మనస్సుకి మూలాధారం ఒక్కటే.అలోచన మనస్సు యొక్క తత్వము.కాబట్టి శ్వాసని మనం జాగర్త గా అదుపులోకి తీసుకున్నపుడు మన మనస్సు కూడా ప్రసాంతంగా ఉంటుంది.అలాగే మనస్సు ప్రసాంతంగా ఉన్నపుడు ఊపిరిని మనం అదుపులో పెట్టగలం.దేవుడి ఆజ్ఞ ప్రకారం మన గాడ నిద్రలో మనస్సు ప్రసాంతంగా ఉన్నా ఊపిరి పీల్చుకోవడం ఆగదు.అప్పుడు ఇతరులకి పడుకున్నవాడు బతికే ఉన్నాడు అనే భావన కోసం దేవుడు అలా చేసి ఉండవచ్చు.ఊపిరి అదుపులోకి (control) చెయ్యడం కాకుండా దేవుడి మీద ధాన్యము,మంత్రములను పదే పదే చెప్పడం,ఆహార నియమాలు పాటించడం లాంటి కూడా మనస్సు ప్రసాంతంగా ఉండటానికి ఉపయోగ పడతాయి.అలా చెయ్యడం వల్ల మన మనస్సు కి ఏకాగ్రత వస్తుంది.

దుక్కం అనేది "నేను దేహము" అనే ఆలోచన వచ్చినప్పుడు వస్తుంది.కాని నిజానికి మనం శాశ్వతమైన అత్మలము.ఆత్మకి చావు,పుట్టుక ఉండవు.

దేహమునకి చావు,పుట్టుక ఉంటుంది.మన గాడ నిద్రలో మనకి మన అసాస్వతమయిన దేహము గుర్తుకురాదు.నిద్రలోనుంచి లేచినప్పుడు మనకి అహంకారము వస్తుంది మరియు ఆలోచనలు మొదలు అవుతాయి.ప్రతి ఆలోచన మనకి వచ్చినప్పుడు ఎవరకి ఈ ఆలోచన అని మనం అడగాలి? అప్పుడు మన దేహమునకు అని తెలుస్తుంది.అప్పుడు మనం ఈ దేహమా అని అడగాలి? అప్పుడు నెమ్మదిగా ఆ ఆలోచన పోతుంది. నిజమయిన ఆత్మ (SELF) శాశ్వతమైనది. "నేను దేహము" అని మనం అనుకోవడం కేవలం ఆలోచన మాత్రమే.ఆ ఆలోచనని వదిలివేయ్యటం ఉత్తమము.

జంతువులకి కూడా ఆత్మ వుంటుంది.కోతులను చూస్తే, అవి కూడా గూడు కట్టుకోవు ఏమి దాచుకోవు. వాటికి ఏది దొరికితే అవి తిని, రాత్రి అవ్వగానే చెట్టు మీదకు వెళ్లి పడుకుంటాయి. అవి చాల సంతోషం గా ఉన్నాయి కదా. నేను కోతుల సంస్దలు, వాటి రాజులు, న్యాయం, క్రమము గురించి తెలుసుకున్నాను. అంతా చాల ఖచిత్తం గా రూపొందింపబడ్డాయి. వాటి వెనుక చాలా బుద్ధిజ్ఞానం ఉన్నాయి. ఇంకా కోతులకు తపస్సు తెలియనిది కాదు. మొట్టైపైయం అనే ఒక కోతి ఒకసారి కొంతమంది దుష్ట కోతుల వలన భాదింపబడినది. అప్పుడు అది బాధతో అరణ్యం లోకి వెళ్లి తపస్సు చేసి జ్ఞానము, బలము సాధించి తిరిగి వచ్చింది. అప్పుడు ఆ దుష్ట కోతులు అన్ని దానికి నమస్కరించాయి. ఖచ్చితంగా కోతులకు తపస్సు తెలుసు అని నేను అర్ధం చేసుకున్నాను.ఒక పధకం ద్వారా అన్ని భవిష్యత్ కోసం దాచుకోవటం మనం తెలివితేటలు అంటాం. ఇలా ఎన్ని పక్షులు, జంతువులు హాయిగా రేపటి దిగులు లేకుండా జీవిస్తున్నాయి. అవి అన్ని మరణిస్తున్నాయా ?

కర్మ యోగి నిజాముగా అందరిలోనూ దేవుడిని చూడాలి అని అనుకుంటే ముందు అతను తన మనస్సును దేవుడికి అర్పించాలి.ఈ రోజుల్లో చాల మంది "మాకు పని మాత్రమే ముఖ్యము అని పాఠశాలలు, వైద్యశాలలు కట్టడం మొదలుపెడతారు.ఆపదలో ఉన్న వారిని ఆదుకోవడం ముఖ్యం అంటారు.ఈ విధముగా మాట్లాడే వారు అందరిని మోసం చెయ్యడమే కాకుండా వారిని వారు కూడా మోసం చేసుకుంటారు.

ఇలా వాళ్ళ మనస్సు దేవుడికి అర్పించుకోకుండా మంచి పనులు చేసీవారికి "అహంకారము" మొదలవుతుంది. వాళ్ళు చెసేది ఉత్తమని భావించి వారు అందరి కంటే గొప్ప అని తప్పుగా అనుకుంటారు.

శ్రీ కృష్ణ భగవానుని విశ్వరూపం గురించి రమణ మహర్షి ఎలా అన్నారు. శ్రీ కృష్ణుడు రెండవ అధ్యాయము లో "నాకు రూపము లేదు" అన్నారు. కాని పదకొండవ అధ్యాయము లో "నేను ముల్లోకాలకు అధిపతిని. . . ," అన్నారు. కాని అర్జునుడు ఈ ముల్లోకాలను ఆయన లోనే చూసారు.మరల శ్రీ కృష్ణుడు "నేను కాలాన్ని" అని కూడా అన్నారు. మరి కాలానికి రూపం ఉంటుందా? ఆయన విశ్వరూపమే ఆయన నిజమైన రూపం అయితే అది మారక ఒకే విధంగా ఉండాలి కదా, ఆయన ఒక్కడే అయినప్పుడు? ఈ విరుద్ధమైన వ్యాఖ్యలకు కారణం మరల ఆయన చెప్పిన మాటలోనే ఉంది : "నువ్వు చూడాలని అనుకున్నవన్నీ నాలో చూడుము". దీని అర్ధం శ్రీ కృష్ణుని రూపం చూసేవారి మనస్సుని బట్టి, తలంపుల బట్టి, కోరికని బట్టి ఉంటుంది. దివ్య దర్శనములు గురించి మాట్లాడే వారు, ఆ సందర్భాన్ని అలా ఊహించుకుంటారు.మానసిక నిపుణులు (hypnotists) కూడా విచిత్రమిన సన్నివేసాలు, భావాలు ఒకరిలో కల్పించగలరు. కాని మనం దానిని చమత్కారము, కనికట్టు అంటాం కాని ముందు చెప్పబడిన దాన్ని మటుకు దివ్యమైనది అంటాం. ఈ రెంటికి తేడా ఏమిటి? నిజం ఏమిటి అంటీ ఏ ద్రుష్టి అయినా అసత్యమే, అది ఇద్రియముల వలన కలిగినదైనా లేక మనస్సు వలన కలిగిన పవిత్రమైన భావన అయినా. ఇదే సత్యం.

ఋషులు దేవుడి మీద ధ్యానము చేస్తారా? "ధ్యానము చెయ్యడమంటే ఆలోచించడం, ఆలోచన మొదలు పెడితే మర్చిపోవడం కూడా ఉంటుంది.మర్చిపోయే వాళ్ళకి దేవుడి మీద ఆలోచన కావాలి. ఎలాగయితే మనల్ని మనం ఎప్పుడు మర్చిపోమో అలాగే ఋషులు దేవుడిని ఎప్పుడు మర్చిపోరు.కాబట్టి ఋషులు దేవుడి మీద ధ్యానము చెయ్యకర్లేదు.కాని నిజానికి ఋషులు దేవుడిని ఎప్పుడు మర్చిపోరు కాబట్టి వాళ్ళు ఎప్పుడు దేవుడి మీద ద్యానం చేసినట్టు లెక్క.

ఆనందము. ఆనందం గురించి, ఆత్మని దేహముతో పోల్చుకోవడం అంటే "మొసలి సహాయంతో నదిని దాటుదాం అని అనుకోవడం" లాంటిది.ఎలాగయితే రాయి మరియు నది తప్పకండా ఎక్కడ నుంచి వచ్హాయో అక్కడికి వెళ్ళటం ఖాయం కాబట్టి , అలాగే మన మనస్సు కూడా ఆత్మలోకి వెళ్ళడం క్కాయం . కాబట్టి అందరం ఏదో ఒక రోజు దేవుడి దెగ్గర జేరే వాళ్ళం.

"ఆనందము మన సొత్తు.ఆనందము మన స్వభావము.ఆనందము పొందాలి అని అనుకోవడం తప్పులేదు.కాని మనలోనే ఉన్న ఆనందము బయట పొందాలి అని అనుకోవడం తప్పు."

"మంచి ఆరోగ్యము ఉంటే మనస్సు బాగుంటుంది అని అనుకొని ఎల్లప్పుడు దేహము యొక్క మంచి చెడ్డలు మీద ద్రుష్టి ఉంటె దానికి అంతు ఉండదు.

భక్తుడు: అందరు సన్యాసము తీసుకుంటే దున్నే వాళ్ళు ఎవరు? మరియు ఈ లోకం ఎలా ముందుకి వెళుతుంది?
రమణ మహర్షి: ఆత్మ-విచారణ చేసి ఆత్మ-జ్ఞానము పొంది నీ అంతట నీవే చూడు.

మనం రోజు మేలుకువతో ఎక్కువా సేపు ఉంటాము మరియు కలలో తక్కువ సేపు ఉంటాము.అంతకు మించి ఏ భేదము లేదు.యెలగయితే మనకి మెలుకువతో ఉన్నపుడు జరిగేవన్ని నిజాలు అని ఎలా అనిపిస్తాయో అలాగే కలలు కనేటప్పుడు కూడా కలలో జరిగే వన్ని నిజాలుగా అనిపిస్తాయి.కలలో మన మనస్సు మరొక దేహముతో ముడిపడుతుంది.

Source: THE UPANISHADIC LORE IN THE LIGHT OF THE TEACHINGS OF BHAGAVAN SRI RAMANA Book

రమణ మహర్షి : ఈ విశ్వాన్ని ఎందుకు కొలవలేము.

2009-11-18T03:58:00.000-08:00

"మన మనస్సు(mind) ఆకాశము వంటిది. ఆకాశములో వస్తువులు ఉన్నట్టే, మన మనసులో కూడా ఆలోచనలు ఉంటాయి... ఈ విశ్వాన్ని ఎవరూ కొలవలేరు. అది అసాధ్యము. దానికి కారణము విశ్వములో ఉండే వస్తువులు అన్ని కేవలము మన మానసిక నిర్మాణము మాత్రమే; కనుక ఈ విశ్వాన్ని కొలవటం అంటే మన తల నీడపై, మన కాలి నీడ వెయ్యాలి అనుకోవటమే. (మనం ఎంత ముందుకు వెళ్తే, మన తల యొక్క నీడ అంత ముందుకు జరుగుతుంది కదా) "

గమనిక: మనము పూర్వము చెప్పుకున్నట్లు, ఈ విశ్వము మనస్సు యొక్క విస్తరణ(మానసిక రూపకల్పన), మన ఆలోచనలే ఈ ప్రపంచములో వస్తువులుగా కనబడుతాయి. మరి ఈ ప్రపంచములో వస్తువులు అన్ని మన రూపకల్పన అయినప్పుడు, వాటిని గురించి శోధన చెయ్యటం, వాటి అంత్యము కనుక్కోవాలి అనుకోవటము మన తల నీడపై, మన కాలి నీడ వెయ్యాలి అనుకోవటమే. మనం ఎంత ముందుకు జరుగుతామో నీడ కూడా అంత ముందుకు వెళ్తుంది. మనం ఈ విశ్వాన్ని ఎంత విశాలంగా ఊహించుకుంటే అది అంత విశాలమవుతుంది.

వశిష్ట మహర్షి శ్రీ రామునితో ఇలా అన్నారు : "కనిపించే లోకము, ఈ వస్తువులు అన్ని కల్పితాలే. కేవలము పరమాత్మ ఒక్కటే సత్యము."

Source: REFLECTIONS ON TALKS WITH SRI RAMANA MAHARSHI Book by S.S Cohen

రమణ మహర్షి : నిజమైన బ్రాహ్మణుడు ఎవరు?

2009-11-18T03:29:00.000-08:00

"బ్రాహ్మణులు అంటే పూజారి లేక దేవుడికి మిగిలిన వారికి మధ్య మద్యవర్తిత్వం చేయువారే కదా?"

రమణ మహర్షి : "అవును, కాని నిజమైన బ్రాహ్మణుడు ఎవరు? ఎవరైతే పరమాత్మను అవగాహన చేసుకోగలరో (ఆత్మా జ్ఞానము పొందగలరో) వారే నిజమైన బ్రాహ్మణుడు. అలాంటి వారికి ప్రత్యేక అస్తిత్వం ఉండదు. కావున వారు తమను తాము దేవుడికి మిగిలిన వారికి మధ్య మద్యవర్తిత్వం చేయువారుగా భావించరు."

గమనిక: పైన రమణ మహర్షి గారిచే చెప్పబడిన నిజమైన బ్రాహ్మణుడి నిర్వచనము చాల పురాతనమైనది. కొన్ని వేల సంవత్సరాల క్రితం, భీష్ముడు అంపసయ్య పై పడుకుని ఉన్నప్పుడు పాండవులకు శ్రీ కృష్ణుని సమక్షములో నిజమైన బ్రాహ్మణుడి నిర్వచనము పై విధముగానే చెప్పినారు.

"కేవలము కర్మలు(చేయు పనులు) మాత్రమే ఎవరు బ్రాహ్మణుడు, ఎవరు కారు అని నిర్ణయించగలవు. కేవలము ఆచారములు పాటించుట వల్ల, యజ్ఞాలు చేయుట వల్ల ఎవరూ బ్రాహ్మణుడు కాలేరు. బంధములు, కోరికలు వదిలిపెట్టిన వారే నిజమైన బ్రాహ్మణుడు. తమ ఇంద్రియాలను వశం చేసుకుంటూ, ఎల్లప్పుడూ యోగ సమాధిలో ఉండేవారే నిజమైన బ్రాహ్మణుడు: అటువంటి వారు అందరికి భిన్నంగా ఆత్మాజ్ఞానము లోనే సుఖాన్ని పొందుతారు." (మహాభారతం, శాంతి పర్వము)

కావున నిజమైన బ్రాహ్మణుడు అంటే తమ పుట్టుకను మరిచి నిజం మాట్లాడే వారు, పరమాత్మలో నివసించువారు, జ్ఞాని లేక కనీసము ముఖ్య సాధకుడు. అంతేకాని కేవలము యగ్నోపవేతం దరించి వారు, తాము పుట్టుకతో బ్రాహ్మణులం అని చెప్పుకునే వారు బ్రాహ్మణులు కారు.

కాని ఇక్కడ మనము మరువకూడని విషయము మరొకటి ఉంది. బ్రాహ్మణులు కులము పేరిట శాస్త్రములు అన్నిటినీ కాపాడి మన దేశమునకు చాల మంచి చేసారు. కాని ఇప్పుడు అటువంటి కులం పేరిట బ్రాహ్మణులు కూడా అంతరించిపోతున్నారు. బ్రాహ్మణులు జీవన పోరాటంలో భాగంగా క్షత్రియుల, వైశ్యుల వృత్తులను చేపడుతున్నారు. కాని కొంత మంది వాటికి లొంగక ఇంకా వేదాంతం, యోగా, సంస్కృతం వంటి వాటిని ప్రోత్సహిస్తున్నారు.

కావున ఏ మనిషి కూడా దేవునికి, మరొక మనిషికి మధ్య రాలేడు. కేవలము జ్ఞాని, దైవజ్ఞానము పొందిన వారు మాత్రమే ఈ విషయములో సాయపడగలరు - అది కూడా మధ్యవర్తిగా కాదు, ఒక గురువుగా, ఒక మార్గదర్శిగా మాత్రమే.

Source: REFLECTIONS ON TALKS WITH SRI RAMANA MAHARSHI Book

రమణ మహర్షి : ద్వైతం మరియు అద్వైతము గురించి

2009-11-17T09:51:00.000-08:00

ఒక విష్ణు భక్తుడు రమణ మహర్షి గారిని ఇలా అడిగారు,
"భగవాన్, ద్వైతం నిజమైనదా లేక అద్వైతము నిజమైనదా." దానికి రమణ మహర్షి "నీవు ఇప్పుడు ఉన్న స్థితి గురించి మాట్లాడుతున్నావా లేక ఈ ప్రపంచమే లేని స్థితి గురించి మాట్లాడుతున్నావా" అని అడిగారు.

దానికి భక్తుడు "ఇప్పుడు ఉన్న స్థితి గురించి మాట్లాడుతున్నాను." అన్నాడు.

రమణ మహర్షి :"ప్రస్తుత స్థితి లో నువ్వు నేను ఇక్కడే ఉన్నాము."

రమణ మహర్షి : "ప్రపంచము మునిగిపోయిన తర్వాత ఏమి అవుతుంది?"

భక్తుడు :"దేనీలో"

రమణ మహర్షి : "పరమాత్మలో."

రమణ మహర్షి :"మునిగిపోయిన తర్వాత పరమాత్మ తప్ప ఇక లోకం మిగలదు కదా."

భక్తుడు : "మనకు ఆ అనుభవం ఎలా కలుగుతుంది?"

రమణ మహర్షి : "గాఢ నిద్రలో నీ అనుభవము ఏమిటి? అప్పుడు ఈ ప్రపంచము ఉండదు. మరి నువ్వు అప్పుడు ఒక్కడివే ఉంటావా లేక ఇద్దరు,ముగ్గురు ఉంటారా?"

భక్తుడు : నిశ్శబ్దంగా ఉండిపోయారు.

మరొక భక్తుడు ఒకసారి రమణ మహర్షి తో "భగవాన్ మీరు ఏ పని చెయ్యరు. మీ శక్తులు అన్ని నాకు ఇవ్వండి, నేను ఏ లోకానికి వాటితో చాల మేలు చేస్తాను" అని అన్నారు.

దానికి రమణ మహర్షి మిగిలిన భక్తుల వైపు చూస్తూ "అలాగా, చూడండి ఈ మనిషి తనకు తినటానికి తిండి లేకపోయినా, ఒక ధర్మశాల నడపాలని అనుకుంటున్నాడు!"

రమణ మహర్షి : "ఆత్మ సర్వం వ్యాపించి ఉంటుంది అని అంటారు, కాని ఎక్కడా కనపడదు. మరి ఆత్మా ఎక్కడ ఉన్నట్టు?
వార్తా పత్రిక లో, మీరు అక్షరాలూ చూస్తారు కాని దాని వెనుక ఉన్న కాగితం కాదు. అంత మాత్రాన అక్కడ కాగితమే లేదని అంటారా?"

Source: SRI RAMANA LEELA book By Sri Krishna Bhikshu.

రమణ మహర్షి : వ్యాపార వేత్త కొట్టు అద్దెకు తెసుకోవడం లాంటిది మన దేహము

2009-11-17T07:04:00.000-08:00

రమణ మహర్షి :

పరమాత్మ యొక్క తత్వమే ఆనందముగా ఉండటం.ఆనందము,పరమాత్మ రెండు వేరు కాదు.ఈ ప్రపంచంలో ఏ వస్తువులోను మనకి నిజమయిన ఆనందం రాదు.మన కోరికలు సఫలం అయినప్పుడు మన మనస్సు ఆత్మలోకి వెళ్లి ఆనందము తెచ్చుకుంటుంది.ఇలా మన మనస్సు ఆత్మ నుంచి వెళ్లి వస్తూ ఉంటుంది.

చెట్టు నీడ కింద చాల హాయిగా ఉంటుంది;బయట ఎండగా ఉంటుంది.ఎండలో నుంచి చెట్టు నీడకి వచ్చిన వాడికి చాల ఆహ్లాదకరంగా ఉంటుంది.ఇలా తరుచు బయటికి వెళ్లి మళ్ళి చెట్టు నీడకి వచ్చేవాడు అవివేకి.తెలివి గలవాడు ఎప్పుడు చెట్టు నీడ లోనే ఉంటాడు.వాస్తవానికి ప్రపంచం అనగా మన ఆలోచన మాత్రమే.ఆలోచనలు లేన్నపుడు ప్రపంచము ఉండదు,అప్పుడు మన మనస్సు ఆనందాన్ని అనుభవిస్తుంది;తిరిగి ఆలోచనలు మొదలు అయినప్పుడు మన మనస్సు బాధ పడుతుంది. ఇది మనం రోజు అనుభవిస్తాము.గాడ నిద్రలో చాల సంతోషంగా ఉంటాము అప్పుడు ఈ ప్రపంచము ఉండదు.

నిజమయిన ఆనందము మనకి గాడ నిద్రలో వస్తుంది.కాని మెలుకువతో ఉన్నపుడు అనందం కోసం బయట వస్తువులలో వస్తుంది అని తప్పుగా వెతుక్కుంటాం.

ఇది విన్న కొంత మంది భక్తులు కొందరు రమణ మహర్షి గారిని ఇలా అడిగారు. మా పనులను మానుకొని "ఆత్మ విచారణ" ని అనుసరించాలి అంటే మా దేహమునకు ఆహారము,గుడ్డ, రక్షణము ఎలా? అని అడిగినప్పుడు రమణ మహర్షి "పని అనేది మన దైవ సాధన కి అడ్డంకు కాదు." అని సమాధాన మిచ్చేవారు.

అలాగని ఎల్లప్పుడు పని(కర్మ) చెయ్యమని కాదు.మనం ఈ ప్రపంచంలో పని ఎలా చెయ్యాలో కింద ఉదాహరణ లో చెప్పారు.

ఒకవేళ ఒక వ్యాపారివేత్త 1000Rs పెట్టి కొట్టు అద్దెకు తీసుకున్నాడు అనుకుందాం.అప్పుడు కనీసం అతను 10,000Rs లాభం కోసం చూడాలి కదా?

ఒకవేళ లాభం రాకపోతే అద్దె ఎలా కడతాడు చెప్పండి?

పయిన చెప్పిన వ్యాపార వేత్త కొట్టు అద్దెకు తెసుకోవడం లాంటిది మన దేహము.

మనకి 'ఆత్మ-పరిజ్ఞానము' కోసం మన దేహమును మనం అద్దెకు తెసుకున్నాము. అద్దెకు తీసుకునందుకు మనము దేహమునకు ఆహారము,బట్టలు,నీడ అద్దె రూపం లో కట్టాలి. దానికి మనము మన బుద్ది,మనస్సు,తెలివితేటలూ ఉపయోగించి పని చెయ్యాలి. అద్దె కట్టకపోతే మనము మన దేహమును కాపాడుకోలేము కనక 'ఆత్మ-పరిజ్ఞానము' కూడా పొందలేము.

అలాగని జీవిత కాలం మొత్తం అద్దె కట్టుకుంటూ కూర్చోకూడదు. పయిన చెప్పిన ఉదాహరణలో ఎలాగయితే వ్యాపారివేత్తకి లాభం లేకుండా ప్రతి నెల అద్దె కట్టుకుంటూ ఉండటం యెంత వ్రుదానో అలాగే మనము 'ఆత్మ-పరిజ్ఞానము' లేకుండా జీవిత కాలం మన దేహము యొక్క మంచి చెడ్డలు చూడటం కూడా వ్రుదానే.

దేవుడు ఎవరి కర్మని బట్టి వాళ్ళకి ఎక్కువ/తక్కువ పని ఇస్తారు. దేవుడు ఏ పని చేసినా మన మంచికే చేస్తారు.

Source: The Path of Sri Ramana Part 1 Book By Sri Sadhu Om

రమణ మహర్షి: శాస్త్రములు కధ లో నాన్న చెప్పిన మాటలు లాంటివి

2009-11-16T08:37:00.001-08:00

ఒక రోజు ఒక యువకుడు వాళ్ళ నాన్నతో పాటు సాయంకాలం విహరించుటకు వెళ్ళాడు.చెట్టు కొమ్మని చూసి దయ్యం అని అనుకొని బయపడ్డాడు.

వాళ్ళ నాన్న గారు దయ్యం కాదు చెట్టు కొమ్మే అని తెలిసి, ఆ దెయ్యం నిన్ను ఏమి చెయ్యదు అని చెప్పారు. అప్పుడు వాళ్ళ కొడుకు "మా నాన్న గారు దెయ్యం కంటే చాల భలం ఉంది అని అనుకున్నాడు . ఆ బాలుడు చేసిన ముగింపు అచ్చం మన పండితులు "యోగ మరియు వేదాంతము" మీద వారి కున్న అవగాహన లాంటిది.

మరుసటి రోజు వాళ్ళ మాస్టారు ఆ కుర్రవాడిని బయటకి తెసుకి వెళ్ళినప్పుడు ఆ కుర్రవాడు వాళ్ళ మాస్టారుకి చెట్టు కొమ్మని చూపించి నిన్న నేను చుసిన దయ్యం అని చెబుతాడు.మా నాన్నగారు కూడా చూసారు అని చెబుతాడు.అప్పుడు వాళ్ళ మాస్టారు ఆ కుర్రవాడికి అక్కడ దయ్యం లేదు అంటారు.అప్పుడు ఆ కుర్రవాడు, లేదు మాస్టారు , నిన్న మా నాన్నగారు కూడా చూసారు అది ఏమి చెయ్యదు అని చెప్పారు, అని అంటాడు. అప్పుడు వాళ్ళ మాస్టారు ఆ కుర్రవాడిని దైర్యం చెప్పి దెగ్గరికి తీసుకువెలుతారు. అప్పుడు అక్కడ దయ్యం లేదు చెట్టు కొమ్మే నని తెలుసుకుంటాడు.

శాస్త్రములు కధ లో నాన్న చెప్పిన మాటలు లాంటివి.

అలాగే శాస్త్రములు చదివిన గొప్ప మహా రుశులకి నిజానికి ఈ ప్రపంచము,దేహము,అహంకారము అన్ని సత్యము కాదు అని తెలుసు.

పయిన చెప్పిన కధలో వాళ్ళ తండ్రి , వాళ్ళ కొడుకు దెగ్గర నుంచి చూడటం బయపడుతున్నాడని , ఆ దెయ్యం నిన్ను ఏమి చెయ్యదు అని చెప్పారు. కాని నిజానికి అక్కడ దెయ్యం లేదు.చెట్టు కొమ్మ మాత్రమే. అలాగని వాళ్ళ నాన్నగారు అబద్దం చెప్పినట్టు కాదు.తన కొడుకు సామర్ద్యాలు బట్టి అతను మాట్లాడాడు.తన కొడుకు లేని దయ్యాని చూసి బయపడుతున్నదిని తెలిసి ఆ దెయ్యం నిన్ను ఏమి చెయ్యదు అని చెప్పారు.

కాని మరుసటి రోజు వాళ్ళ టీచర్ నిజము చెప్పి,నెమ్మదిగా నచ్చచేప్పితే , అప్పుడు ఆ కుర్రవాడు దెగ్గరగా పరీక్ష చేసి అక్కడ దయ్యం లేదు అని తెలుసుకుంటాడు.

మాస్టారు చెప్పిన మాటలు ఆ కుర్రవాడు తండ్రి చెప్పిన మాటలకి విరుద్దంగా ఉన్నటు కనిపించినా, నిజానికి ఆ కుర్రవాడి తండ్రి మాటలు నిలబెట్టినట్టు అయ్యింది.ఎందుకంటె వాళ్ళ టీచర్ ఆ దెయ్యం ఏమి చెయ్యదు అని చెప్పి ఆ కుర్రవాడికి ధైర్యం చెప్పి,తనని దెగ్గరగా పరీక్ష చెయ్యమని చెబుతారు.అప్పుడు ఆ కుర్రవాడు తనంతట తానే తెలుసుకుంటాడు.

అలాగే రమణ మహర్షి శాస్త్రములను నిషేధించలేదు , అలాగే అవి తప్పు అని కూడా ఎప్పుడు చెప్పలేదు.

Source: The Path of Sri Ramana Part 1 book By Sri Sadhu Om

రమణ మహర్షి: వూరికె సాధన చెయ్యకండా పుస్తకాలు(గ్రంథము) చదవడం వ్యర్ధం

2009-11-15T11:08:00.000-08:00

భక్తుడు: గొప్ప గొప్ప మహాపండితులను చూస్తుంటే,నాకు ఏమి రాదు అని అనిపిస్తోంది.వాళ్ళు యెంత అదృష్ట వంతులో అని అనిపిస్తోంది.

రమణ మహర్షి: వూరికె సాధన చెయ్యకండా పుస్తకాలు(గ్రంథము) చదవడం వ్యర్ధం. గ్రంథములు చూడకండా చెప్పే సామర్థ్యము వుండటం వ్యర్ధం. నిజము తెలుసు కోవడానికి అదేపనిగా పుస్తకాలు చదవనక్కర్లేదు.ప్రసాంతంగా ఉండటమే నిజాయితీ ; మనసుని నిశ్శబ్దముగా ఉండటం వల్లనే దేవుడిని చేరగలం.

భక్తుడి వైపు చూసి మల్లి ఇలా అన్నారు.

రమణ మహర్షి: నీవు గెడ్డం గీసుకుంటావా ?

భక్తుడు: అవును.

రమణ మహర్షి: గీసుకోవడానికి అద్దం వాడుతావు కదు? అద్దం వంక చూస్తూ గెడ్డం గీసుకుంటావు కదా,అంతే కాని అద్దంలో కనపడే ప్రతిబింబమునకు గెడ్డం చెయ్యవు కదా? అలాగే పుస్తకాలు నీకు మార్గాన్ని చూపిస్తాయి.అది సాధించడానికి సాధన అవసరం. వూరికె సాధన చెయ్యకండా పుస్తకాలు(గ్రంథము) చదవడం అంటే అద్దంలో కనపడే ప్రతిబింబమునకు గెడ్డం గిసినట్టే .

Source: RAMANA SMRTI Book

రమణ మహర్షి: మన మనస్సు(MIND) ఉపయోగించి లోకులు గురించి తెలుసుకోవడం వృథా

2009-11-14T06:33:00.000-08:00

మన మనస్సు,ప్రపంచం ఒకే సమయంలో ఆరంభము, అస్తమించడం అయినప్పటికిని, కేవలం మన మనస్సు వల్లనే ఈ ప్రపంచం ప్రకాసమంత మవుతుంది. -- ‘ఉల్లదు నర్పదు’, శ్లోకం 7

ఉదాహరణకు ఒక అతను చీకటి గదిలో ప్రతిబింబపు వెలుగుతో వస్తువులను గమనించడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడు.
ఐతే ఈ వెలుగు ఎక్కడ నుంచి వస్తోంది అని తెలుసుకోవాలి అని అనుకున్నాడు.

అలంటి అప్పుడు అతను గోడ మీద పడిన ఆ ప్రతిబింబపు వెలుగు ఎక్కడ నుంచి వచ్చిందో తెలుసుకొని ఆ ప్రదేశానికి వెళ్లి ఆ స్థలము దెగ్గరకు వెళ్ళాలి.అప్పుడు మనకి ఆ ప్రతిబింబపు వెలుగుకి కారణం సూర్యుడు అని తెలుస్తుంది.

కాని అల కాకుండా అతను ప్రతిబింబపు వెలుగు ఉన్న ప్రదేశము దెగ్గర ఆగిపోయి, ఆ ప్రదేశము మాత్రమే, తన గదిలో వెలుగుకి కారణము అని అనుకోవడం అవివేకం.అంతే కాకుండా ఆ ప్రతిబింబపు వెలుగు ఉన్న ప్రదేశము మీద పరిశోధన చెయ్యడం ఇంక శోచనీయం.ఆ ప్రతిబింబపు వెలుగుకి కారణం సూర్యుడు అని తెలుసుకోవడం వివేకము.

ఎలా గయితే పయన ఉదాహరణ లో చెప్పిన మనిషి ప్రతిబింబపు వెలుగు వచ్చిన ప్రదేశము మీద పరిశోధన వదిలి దానికి కారణమయినది సూర్యుడు అని ఎలా తెలుసుకుంటాడో అలాగే ఆత్మని పొందాలి అని అనుకునే వాళ్ళు రక రకాల ప్రపంచాలు గురించి తెలుసుకోవాలి, పరిశోధన చెయ్యాలి ,ఆనందించాలి అనే భావన వదిలిపెట్టి కేవలము ఆత్మ విచారణ ఒక్కటే ఉండాలి. పయన చెప్పిన తప్పు మన సైంటిస్ట్ లు చేస్తున్నారు.నిజానికి ఈ ప్రపంచాలు అన్ని మన అయిదు ఇంద్రియాలు వల్లనే ప్రకాసిస్తున్నాయి.

కోరికలు లేకపోవడమే అసలయిన జ్ఞానము. మనస్సుని ఆత్మ నీ వదిలి వెళ్ళక పోవడమే ఉత్తమయినది.

ప్రతి సారి ఆలోచనలు వచ్చినప్పుడు దానిని నాశనం చెయ్యడమే బంధం లేకుండా ఉండటం.

Source: The Path of Sri Ramana Part 1 book

రమణ మహర్షి: ఎల్లప్పుడు శాఖాహార భోజనం తినడం ఉత్తమము

2009-11-13T07:37:00.000-08:00

"నేను ఎవరిని?" అనే విచారణ తప్ప వేరే యోగ్యమైన మార్గాలు లేవు.శ్వాసని మనం జాగర్త గా అదుపులోకి తీసుకున్నపుడు మన మనస్సు కూడా ప్రసాంతంగా ఉన్నటు ఉంటుంది,కాని మళ్లి శ్వాస మీద పట్టు పోయినప్పుడు మన మనస్సు ఆత్మని వదిలి వెళిపోతుంది. ఊపిరికి,మనస్సుకి మూలాధారం ఒక్కటే.అలోచన మనస్సు యొక్క తత్వము.కాబట్టి శ్వాసని మనం జాగర్త గా అదుపులోకి తీసుకున్నపుడు మన మనస్సు కూడా ప్రసాంతంగా ఉంటుంది.అలాగే మనస్సు ప్రసాంతంగా ఉన్నపుడు ఊపిరిని మనం అదుపులో పెట్టగలం.దేవుడి ఆజ్ఞ ప్రకారం మన గాడ నిద్రలో మనస్సు ప్రసాంతంగా ఉన్నా ఊపిరి పీల్చుకోవడం ఆగదు.అప్పుడు ఇతరులకి పడుకున్నవాడు బతికే ఉన్నాడు అనే భావన కోసం దేవుడు అలా చేసి ఉండవచ్చు.

ఊపిరి అదుపులోకి (control) చెయ్యడం కాకుండా దేవుడి మీద ధాన్యము,మంత్రములను పదే పదే చెప్పడం,ఆహార నియమాలు పాటించడం లాంటి కూడా మనస్సు ప్రసాంతంగా ఉండటానికి ఉపయోగ పడతాయి.అలా చెయ్యడం వల్ల మన మనస్సు కి ఏకాగ్రత వస్తుంది.

"ఇది నేను సాధించగలన?" అనే సందేహం వదిలి అందరు మన ఆత్మ మీద ధ్యానం చేసుకోవాలి.ఒకవేళ ఒకరు యెంత పాపాత్ముడయినా గుర్తుచేసుకుంటూ బాధపడకూడదు.అసలు "నేను పాపాత్ముడు" అనే ఆలోచనను పక్కన పెట్టేసి ఆత్మ మీద ధ్యానం చేసుకోవాలి.అప్పుడు తప్పకండ అందరు సాదించగలరు. మనస్సులు రెండు ఉండవు - ఒకటి మంచి;ఒకటి చెడు లాగ.మనస్సు ఒక్కటే. దాన్ని చిహ్నలే రెండు - సుభమయినది మరియు అశుభమయినది.మన మనస్సుకి సుభమయిన చిహ్నలు ఉంటే అది మంచి; అలాగే మన మనస్సుకి అసుభమయిన చిహ్నలు ఉంటే అది చెడ్డది.

మనస్సు ఆత్మని వదిలి బయటకి వెళ్లి మిగతా వాళ్ళని పట్టించుకోకూడదు.ఎదుటి వాళ్ళు యెంత చెడ్డ వాళ్ళు అయినప్పిటికి మనం వాళ్ళ మీద ద్వేషము పెట్టుకోకూడదు.కోరికలని మరియు పగలని మనం వదిలేయాలి. నిజానికి మనం ఎదుటి వాళ్ళకి సహాయం చెయ్యడం అంటే మనకి మనం సహాయం చేసుకోవడమే.ఈ నిజం అందరు అర్ధం చేసుకుంటే ఎవరు సహాయం చెయ్యకుండా ఉంటారు? మనం యెంత అణుకువతో ఉంటామో అంత మంచిది.

భోజనము మితముగా తినాలి. కేవలం సత్విక్ ఆహారము మాత్రమే తినాలి.అంటే మాంసాహారము(కోడిగుడ్లు,చాపలు, మాంసము, మద్యసారము, పొగాకు,అదిక వుల్లిగడ్డలు,అదిక వెల్లుల్లి, అదిక ఉప్పు పదార్దాలు....) పూర్తిగా వదిలి పెట్టాలి. ఆహారంలో నియమాలు పాటించాలి.ఆహార నియమాలు పాటించడం వలన మనస్సుని అదుపులోకి తీసుకోవచ్చు.

మనం "నేను ఎవరిని?" అనే విచారణ మొదలుపెట్టినప్పుడు వేరే ఆలోచనలు వస్తాయి, అప్పుడు మనం వాటిని అనుసరించకూడదు. వచ్చే ప్రతి ఆలోచలని "ఎవరికి ఈ ఆలోచన వచ్చింది?" అని ప్రశ్నించుకోవాలి.ఇది సాధించాలి అంటే చాలా జాగ్రత్తగా ఉండాలి.ఇలా చేస్తే అందరు మనకి శివుడు(దేవుడు) లా కనబడుతారు.

మనస్సు ఆలోచనల సంగ్రహము. "నేను" అనే ఆలోచన ముందు మనస్సులో మొదలవుతుంది.ఎప్పుడు ఐతే మనం "నేను ఎవరిని?" అనే విచారణ మొదలు పెడతామో అప్పుడు అన్ని ఆలోచనలు ("నేను" అనే ఆలోచన) తో సహా తొలిగిపోయి కేవలం మన స్వచ్చమయిన ఆత్మ ఒక్కటే మిగిలిపోతుంది. అప్పుడు ఆత్మని దేహంతో మరియు మనస్సుతో పోల్చుకోవడం మానేస్తాము . కాని పయిన చెప్పిన విచారణ అంత సులభం కాదు.

Source: The Path of Sri Ramana Part 1 book By Sadhu Om

సంభాషణ 22

భక్తుడు: ఎటువంటి ఆహరం తీసుకోవాలి?
రమణ మహర్షి: హద్దుగల శాఖాహార భోజనం ( సత్విక్ ఆహారము)
భక్తుడు: సత్విక్ ఆహారము అంటే ఏంటి?
రమణ మహర్షి: రొట్టె, పండ్లు, ఆకు కూరలు, పాలు , వగైరా...
భక్తుడు: మాంసాహారము అంటే ప్రాణం తియ్యటమే కదా.
రమణ మహర్షి: అహింస పాటించడం చాల అవసరం.
భక్తుడు: చెట్టుకి కూడా ప్రాణం ఉంటుంది.
రమణ మహర్షి: నువ్వు కూర్చున్న నల్లరాయికి కూడా!

Source: TALKS WITH SRI RAMANA MAHARSHI Book

గీత లో కృష్ణ భగవానుడు ఈ విధముగా అన్నారు

అధ్యాయము 9 శ్లోకం 26
ఎవరయినా నాకు ఆకు కాని,ఫలము కాని,పువ్వు కాని,నీళ్లు కాని ఇచ్చినచో నేను స్వీకరిస్తాను.

ఈ కింద సైట్ కూడా తిలకించగలరు
http://www.chooseveg.com/animal-cruelty.asp

రమణ మహర్షి: ఆత్మని పొందడానికి జపము,ద్యానము సాధన తిరుగుడుగావుండే(INDIRECT) మార్గాలు లాంటివి అని కొన్ని సందర్బాలలో అనేవారు

2009-11-13T05:36:00.000-08:00

ఒక మనిషి తను కొనుకున్న ఆవును కొన్ని కారణాలు వలన తన మిత్రుడి గొడ్ల సావిడిలో పెట్టాడు అనుకుందాం.

ఒక రోజు తిరిగి యజమాని తన ఆవును తన మిత్రుడి దెగ్గర నుంచి తీసుకు వచ్చినప్పుడు ఆ ఆవు ఏమి గొడవ చెయ్యకండా నిసబ్దముగా ఉంటుందా? ఉండదు,తిరిగి మల్లి వాళ్ళ మిత్రుడి గొడ్ల సావిడికి వెళ్ళాలని చూస్తుంది.కాబట్టి తెలివయిన రైతు ఆవు కొన్నపుడు తప్పకుండ తన గొడ్ల సావిడి లొనే పెడతాడు. అలాగే ఆశపడేవాడు ఆత్మని వదిలి బయట వస్తువులు మీద ఇష్టం ఉన్నవాడికి,"ఆత్మ విచారణ" కష్టంగా ఉంటుంది మరియు అర్ధం కూడా అవ్వదు.

కొంత మంది ఇలా అంటారు "ముందు నన్ను మనసును లగ్నం చేసుకోవడానికి వెరే మార్గాలు(జపము,ధ్యానము...) ప్రయత్నించి అప్పుడు "ఆత్మ విచారణ" మొదలు పెడతాను అని అంటారు." కాని నిజానికి మనసును లగ్నం చేసుకోవడానికి వెరే మార్గాలు ప్రయత్నించిన వారికి వారి మనసుని ఆత్మలోకి మళ్ళించడానికి చాల కష్టం అని,దాని కన్నా ఈ మార్గాలు ఎంచుకోకపోవడమే మిన్న అని అనుభవము మీద తెలుస్తుంది.

"నేను ఎవరిని?" అనే విచారణ తప్ప వేరే యోగ్యమైన మార్గాలు లేవు.శ్వాసని మనం జాగర్త గా అదుపులోకి తీసుకున్నపుడు మన మనస్సు కూడా ప్రసాంతంగా ఉన్నటు ఉంటుంది,కాని మళ్లి శ్వాస మీద పట్టు పోయినప్పుడు మన మనస్సు ఆత్మని వదిలి వెళిపోతుంది. ఊపిరికి,మనస్సుకి మూలాధారం ఒక్కటే.అలోచన మనస్సు యొక్క తత్వము.కాబట్టి శ్వాసని మనం జాగర్త గా అదుపులోకి తీసుకున్నపుడు మన మనస్సు కూడా ప్రసాంతంగా ఉంటుంది.అలాగే మనస్సు ప్రసాంతంగా ఉన్నపుడు ఊపిరిని మనం అదుపులో పెట్టగలం.దేవుడి ఆజ్ఞ ప్రకారం మన గాడ నిద్రలో మనస్సు ప్రసాంతంగా ఉన్నా ఊపిరి పీల్చుకోవడం ఆగదు.అప్పుడు ఇతరులకి పడుకున్నవాడు బతికే ఉన్నాడు అనే భావన కోసం దేవుడు అలా చేసి ఉండవచ్చు.

ఊపిరి అదుపులోకి (control) చెయ్యడం కాకుండా దేవుడి మీద ధాన్యము,మంత్రములను పదే పదే చెప్పడం,ఆహార నియమాలు పాటించడం లాంటి కూడా మనస్సు ప్రసాంతంగా ఉండటానికి ఉపయోగ పడతాయి.అలా చెయ్యడం వల్ల మన మనస్సు కి ఏకాగ్రత వస్తుంది.కాని అన్నిటి కన్నా "ఆత్మ విచారణ" ఏ మిన్న.

ఒక ఉదాహరణ ద్వారా మనం జప,ధ్యానము "ఆత్మ విచారణ" కి ఎలా అడ్డంకులో చూద్దాం.

వెల్లూరు పట్టణము తిరువన్నమలైకి యాభైయ్ గజాలదూరము ఉత్తరము లో ఉన్నది. ఒకడు తిరువన్నమలై నుంచి వెల్లూరు కి సైకిల్ మీద వెళదాము అని అనుకున్నాడు. కాని అతనికి సైకిల్ తొక్కడం రాదు.

తిరుకోఇలుర్ అనే పట్టణం తిరువన్నమలైకి ఇరవై గజాలదూరము దక్షిణము వైపు ఉన్నది.అతను సైకిల్ నేర్చుకుందాము అని తిరుకోఇలుర్ మీదగా పొయే దారి లో నేర్చుకుంటున్నాడు.చాల గంటల శ్రమ తరువాత మొత్తానికి సైకిల్ తొక్కడం నేర్చుకున్నాడు.

కాని అతను ఇప్పుడు తిరువన్నమలైకి ఇరవయ్ గజాలదూరము దక్షిణము వైపు ఉన్నాడు.అంటే అతను చేరుకోవలసిన గమ్యానికి డెబ్బయ్ గజాలదూరము లో ఉన్నటు.కాబట్టి ఇప్పుడు మరింత శ్రమపడి అతను వెల్లూరు చేరుకోవాలి.ఇలా కాకుండా మొదటి లొనే అతను సైకిల్ నేర్చుకునేటప్పుడు వెల్లూరు వెళ్ళే దారిలో సైకిల్ నేర్చుకుంటే
అతనికి కొంత శ్రమ తగ్గేది మరియు ఇరవయ్ గజాలదూరము తగ్గేది.

"ఆత్మ-విచారణకు" ద్యానము మరియు జపము యొక్క సహాయము తీసుకోవడం అంటే పయిన చెప్పిన ఉదాహరణలో వెల్లూరుకు చేరుకోవడానికి ముందు తిరుకోఇలుర్ మీదగా వెళ్ళే బాటలో సైకిల్ నేర్చుకొని,మళ్లి వెల్లూరుకు జేరుకోవడం లాంటిది.కాబట్టి "ద్యానము మరియు జపము" మన ఆత్మ-విచారణకు తిరుగుడుగావుండే(INDIRECT) మార్గాలు లాంటివి.

Source: The Path of Sri Ramana Part 1 book

ఎం అభివృద్ధి మనుష్యులు ఇప్పటి దాక సాధించారు?

2009-11-12T07:55:00.000-08:00

ఒక కుక్క స్మశానము లోకి వెళ్ళింది.ఒక పదునయిన యెముక ఒకటి కుక్క కి దొరికింది.దానిని నమలడం మొదలు పెట్టింది.పదునయిన యెముక అవ్వడంతో రక్తము కారడం మొదలు పెట్టింది.

కుక్క , యెముక మీద రక్తం చూసి యెముక లోంచి వస్తోంది అని అనుకొని మళ్ళి దానిని నమలడం మొదలు పెట్టింది.అల చెయ్యగా చెయ్యగా ఇంకా రక్తం కారుతునే ఉంది.దాని రక్తం అని తెలీక రక్తాన్ని కూడా నాకేసింది. ఇలా తన నోరుకు ఇంక గాయాలు అయ్యాయి.కొంచం కూడా ఈ అమాయకపు కుక్కకి తెలీలేదు అది తన నోట్లో నుంచి కారిన రక్తమే అని!

" అమాయకపు కుక్క యెముకని తెసుకొని
తన నోరుకు గాయాలు అయ్యేంతవరకు
దానిని నమలగా నమలగా,
తన నెత్తురుని పొగుడుతూ ,తాగుతూ,
ఈ భూమి మీద యెముక కన్నా గొప్పది లేదు అని భావించింది.
-- ‘గురు వాచక కోవై’, శ్లోకం 585

అలాగే ఒక మనిషి బయట వస్తువులు ఆనందించినప్పుడు,మనకి నిజానికి కొంత ఆనందమే వస్తుంది. ఆ కొంత ఆనందము కూడా నిజానికి మనలోని భాగమే.కాని మన అవివేకము వల్లన మనం ఆనందము బయట వస్తువులలో వస్తుంది అని అనుకొని పయిన చెప్పిన కదలో కుక్క లాగ ప్రవర్తిస్తున్నాము. కుక్క ఎలా గయితే యెముకను నములుతూ,నములుతూ ఉన్నదో అలాగే ప్రతి మనిషి ఆనందము గురించి బయట వస్తువులు వెతుకుతూ ఉంటాడు.
దీన్నే మాయ అని కూడా అంటారు!

పయిన చెప్పిన కుక్క ఎలాగయితే ఎంతొ కష్టపడి ఎముకని తినాలని అనుకున్నదానికి , మానవ జాతిలో మన యొక్క అన్ని పరిశోధనలకు తేడ ఏమయినా ఉందా? చెప్పండి,అసలు అభివృద్ధి పేరుతో మానవ జాతి ఏమి సాధించింది? కేవలం మనం మన 'అయిదు ఇంద్రియాల' తృప్తి గురించి మనం బయట వస్తువులను అభివృద్ధి చెస్తునాము.(ఐపాడ్,టీవీ,ఫ్రిజ్....) ఈ అన్ని మానవ ప్రయత్నాలు కేవలం ఆనందము బయట వస్తువులు లో నుంచి వస్తుంది అనే తప్పుడు ఆలోచన వలనే.

యముకను యెంత కొరికితే అంత రక్తము వస్తుంది అని అనుకునే పయన చెప్పిన కుక్కకు, బయట వస్తువులను యెంత అభివృద్ధి చేస్తీ అంత ఆనందము వస్తుంది అని తప్పుడు భావనతో అభివృద్ధి పనులు చేసీ మనకి తేడ ఏమి ఉంది?

ఇలాగ స్వచమయిన ఆనందము మనలోనే ఉన్నది అని తెలీక మానవ జాతి తప్పుడు దోవకు వెళుతున్నది.

ఆనందము గురించి వెతుకోవడంలో తప్పు ఏమి లేదు.ఎందుకంటె ఆనందము మన జన్మ హక్కు.బయట వస్తువులు పొందాలని,ఆనందించాలి అనే కోరిక వల్లన కేవలం కొంత ఆనందమే వస్తుంది. కాబట్టి సంపూర్ణమయిన ఆనందం కావాలి అనే బలమయిన కోరిక మన అందరికి ఉండాలి.అప్పటి దాక మన ప్రయత్నము మానుకోకూడదు.ఆనందము మన లొనే ఉన్నది అని తెలుసుకుంటే చాలు.అదే మన జీవిత లక్ష్యం కూడా అవ్వాలి.

Source: The Path of Sri Ramana Part 1 book by Sadhu Om

దొంగలతో రమణ మహర్షి నడవడిక

2009-11-12T03:59:00.000-08:00

అది 26-06-1924 న అర్ధరాత్రి 11:30 గంటలకు జరిగిన సంఘటన. అప్పుడు శ్రీ రమణాశ్రమం కేవలం కొన్ని తాత్కాలిక కప్పులతో నిర్మింపబడినది. అయినా కొంత మంది దొంగలు ఇది ఏదో గొప్ప మటం అయి ఉంటుంది అని భావించి దానిలోకి చొరపడ్డారు. కిటికీలు పగలకొట్టి అక్కడి నుంచి లోపలి వచ్చి, అంతా నాశనం చేస్తాం అని బెదిరించారు. ఈ అరుపులకు రమణ మహర్షి, భక్తులు అందరూ నిద్ర లేచారు. అప్పుడు శ్రీ రమణ మహర్షి సగౌరవంగా దొంగలను ద్వారము నుంచి రమ్మని ఆహ్వానించి, ఇంకా వారికి దీపము ఇవ్వవలసినదిగా,తద్వారా వారికి కావలసినవి అన్ని తీసుకుంటారు అని భక్తులను కోరారు. అయినా సరే దొంగలు అది నమ్మలేక "డబ్బులు ఎక్కడ దాచారు ?" అని కోపంగా అరిచారు. దానికి శ్రీ రమణ మహర్షి "మేము సాధువులం. మేము భిక్షాటన చేసుకుని జీవనము సాగిస్తాం. మా దగ్గర డబ్బులు ఎక్కడ ఉంటాయి? ఇక్కడ ఉన్న వాటిలో మీకు ఏది కావాలంటే అది తీసుకుని వెళ్ళవచ్చు. మీకు ఇబ్బంది లేకుండా మేము అందరమూ బయటకు వెళ్లి నించుంటాం." అని చెప్పి భక్తులతో కలిసి బయటకు వెళ్లి కూర్చున్నారు. అలా చేసినా దొంగలు వారిని కర్రలతో కొట్టారు. ఒక దెబ్బ శ్రీ రమణ మహర్షి కాలిపై కూడా పడినది. దానికి రమణ మహర్షి "మీకు ఇంకా తృప్తి లేకపొతే ఇంకో కాలిపై కూడా కొట్టండి" అని అన్నారు!

శ్రీ రమణ మహర్షి దొంగల దెబ్బలను సహనముతో భరించడమే కాక, వారిని వెళ్ళే ముందు భోజనం చేసి వెళ్ళమని కోరి, వారికి భోజనం కూడా తెప్పించారు.

దొంగలపై ఎంత అమితమిన దయ చూపారు రమణ మహర్షి? ఒక యువ భక్తుడు రమణ మహర్షిని కొట్టడం చూసి ఆవేసము ఆపుకోలేక, ఒక ఇనుప కర్ర పట్టుకుని వారికి కొట్టడానికి ముందుకు దుమికాడు. కాని శ్రీ రమణ మహర్షి అతన్ని ఆపి, "వారిని వారి ధర్మము(పాత్ర) నిర్వర్తించనీ, మనం సాదువులము, మనము మన ధర్మమును విడువకూడదు. భవిష్యత్తులో ఏదైనా తప్పు జరిగితే ప్రపంచము మనలనే నిందిస్తుంది. మన పండ్లు(teeth) నాలుకను కొరికితే వాటిని తీసి అవతల పడేస్తామా? "

"అపకారికి ఉపకారము చేయవలెను, అంతే కాని కోపములో అపకారికి తిరిగి అపకారము తలపెట్టకూడదు." ‘తిరుక్కురళ్ ’, 157 వ శ్లోకము.

కొన్నాళ్ళకు పోలీసులు ఆ దొంగలను పట్టుకుని శ్రీ రమణ మహర్షి ముందుకు తీసుకువచ్చి వారిలో ఆయనను కొట్టినది ఎవరో చెప్పమన్నారు. దానికి ఆయన నవ్వుతూ "నేను నా పూర్వ జన్మలో ఎవరినైతే కొట్టానో, అతనే నన్ను తిరిగి కొట్టాడు" అని చెప్పారు. అంతే కాని ఆయన తనను కొట్టిన దొంగ పేరు అసలు చెప్పనేలేదు.

"నీకు జరిగిన అన్యాయాన్ని మర్చిపోయి, చెడును సహనముతో జయించు." ‘తిరుక్కురళ్ ’, 157 వ శ్లోకము.

"తప్పు చేసిన వారికి, వారి తప్పులను మరిచి ,తిరిగి మంచి చెయ్యటమే నిజమైన శిక్ష." ‘తిరుక్కురళ్ ’, 314 వ శ్లోకము.

Source: The Path of Sri Ramana Part 1 book By Sri Sadhu Om

Source: The Maharshi and His Message By Paul Brunton

రమణ మహర్షి : ధారాళము(SOCIAL SERVICE) గురించి

2009-11-11T08:33:00.000-08:00

దేవుడు అంటే ఏంటి అని తెలీనప్పుడు ,ఎలా మనం దేవుడిని అందరి లోను చూడగలము?
కర్మ యోగి నిజాముగా అందరిలోనూ దేవుడిని చూడాలి అని అనుకుంటే ముందు అతను తన మనస్సును దేవుడికి అర్పించాలి.

ఈ రోజుల్లో చాల మంది "మాకు పని మాత్రమే ముఖ్యము అని పాఠశాలలు, వైద్యశాలలు కట్టడం మొదలుపెడతారు.ఆపదలో ఉన్న వారిని ఆదుకోవడం ముఖ్యం అంటారు.ఈ విధముగా మాట్లాడే వారు అందరిని మోసం చెయ్యడమే కాకుండా వారిని వారు కూడా మోసం చేసుకుంటారు.

ఇలా వాళ్ళ మనస్సు దేవుడికి అర్పించుకోకుండా మంచి పనులు చేసీవారికి "అహంకారము" మొదలవుతుంది.

వాళ్ళు చెసేది ఉత్తమని భావించి వారు అందరి కంటే గొప్ప అని తప్పుగా అనుకుంటారు.

Source: SRI ARUNACHALA PANCHARATNAM book

భక్తుడు: నేను ఎలా ఇతరులకు సహాయపడగలను మరియు వాళ్ళ శ్రమలను తొలగించగలను?

రమణ మహర్షి : ఇంకొకరు ఉన్నారు అనే మాట ఏంటి? పరమాత్మ ఒక్కటే మనం అందరం ఒక్కటే.ఎప్పుడు అత్మలోనీ ఉండి సమానత్వం గుర్తిస్తే సరిపోతుంది.

Source: I Am That Book

ఇస్లాం మతానికి రమణ మహర్షి గారి జీవితం మరియు బోధనలు సాక్షి గా ఉన్నాయి

2009-11-11T07:20:00.001-08:00

రమణ మహర్షి జీవితంలో ఎప్పుడు గొప్పలకి లొంగలేదు. ఒక ఉత్తమ మయిన బ్రాహ్మణుడు కి ఉండవలసిన ప్రేమ,కరుణ ఆయనకు అందరి గురించి ఎప్పుడు వుండేవి. అప్పుడప్పుడు వంటలో పాలు పంచుకోవడం,కూరగాయిలు తరగడం చేసేవారు. అందరిని సమానంగా చూడటం ఆయన స్వభావం.

అల అందరిని సమానంగా చూసే స్వభావమే ఇస్లాం గురువుకి కూడా ఉండేది.

ఆయన Al faqr fakhri తో తరుచు చెప్పేవారు 'పేదరికముతో ఉండడం నాకు గర్వము' అని. చాల సార్లు గుహకి వెళ్లి తపస్సు చేసుకునే వారు.

ఇస్లాం పేరు "సలామ" అనే పేరు నుంచి తెయ్యబడినది."సలామ" అంటే శాంతి, నెమ్మదిగా ఉండటం,చివరగా దేవుడికి సమర్పణ అవ్వడం.ఒక జర్మన్ రైటర్ ప్రకారం "ఇస్లాం" అంటే "పూర్తిగా దేవుడికి సమర్పించుకోవడం" అని అన్నారు.

ఇస్లాం "గురు" యొక్క బందువు ఎలా అన్నారు అంటే "ఒకరి ఆత్మ(SELF) తెలుసు కోకుండా దేవుడిని తెలుసుకోలేరు.ఇదే విషయాన్ని మన గురు రమణ మహర్షి కూడా తన బొధనలలో చెప్పారు.

ఇంక కురాన్ పవిత్ర గ్రంధంలో ఈ విధముగా అన్నారు. "మనం దేవుడికి చెందిన వాళ్ళము.చివరకు దేవుడికి దెగ్గరకి వెళ్తాము."

Source: The Silent Power of Ramana Maharshi book

రమణ మహర్షి : శ్రీ కృష్ణ భగవానుని విశ్వరూపం గురించి

2009-11-10T04:10:00.000-08:00

భక్తుడు : అర్జునుడు శ్రీ కృష్ణుని విశ్వరూపం చూసారు కదా. అది నిజమేనా?

రమణ మహర్షి : శ్రీ కృష్ణుడు రెండవ అధ్యాయము లో "నాకు రూపము లేదు" అన్నారు. కాని పదకొండవ అధ్యాయము లో "నేను ముల్లోకాలకు అధిపతిని. . . ," అన్నారు. కాని అర్జునుడు ఈ ముల్లోకాలను ఆయన లోనే చూసారు.

మరల శ్రీ కృష్ణుడు "నేను కాలాన్ని" అని కూడా అన్నారు. మరి కాలానికి రూపం ఉంటుందా? ఆయన విశ్వరూపమే ఆయన నిజమైన రూపం అయితే అది మారక ఒకే విధంగా ఉండాలి కదా, ఆయన ఒక్కడే అయినప్పుడు?

ఈ విరుద్ధమైన వ్యాఖ్యలకు కారణం మరల ఆయన చెప్పిన మాటలోనే ఉంది : "నువ్వు చూడాలని అనుకున్నవన్నీ నాలో చూడుము". దీని అర్ధం శ్రీ కృష్ణుని రూపం చూసేవారి మనస్సుని బట్టి, తలంపుల బట్టి, కోరికని బట్టి ఉంటుంది. దివ్య దర్శనములు గురించి మాట్లాడే వారు, ఆ సందర్భాన్ని అలా ఊహించుకుంటారు.

మానసిక నిపుణులు (hypnotists) కూడా విచిత్రమిన సన్నివేసాలు, భావాలు ఒకరిలో కల్పించగలరు. కాని మనం దానిని చమత్కారము, కనికట్టు అంటాం కాని ముందు చెప్పబడిన దాన్ని మటుకు దివ్యమైనది అంటాం. ఈ రెంటికి తేడా ఏమిటి? నిజం ఏమిటి అంటీ ఏ ద్రుష్టి అయినా అసత్యమే, అది ఇద్రియముల వలన కలిగినదైనా లేక మనస్సు వలన కలిగిన పవిత్రమైన భావన అయినా. ఇదే సత్యం.

Source: GURU RAMANA MEMORIES AND NOTES book

రమణ మహర్షి జీవితంలో ముఖ్య మయిన సంగటనలు

2009-11-09T07:32:00.000-08:00

1879 December 30, Monday – పునర్వసు నక్షత్రమున 1 a.m కీ తిరుచులి(‘శ్రీ సుందర మందిరము’) లో జన్మించెను.

1891 దిండిగుల్ కి వెళ్ళెను. బాలశిక్ష మొత్తం తిరుచులి లో జరిగింది.

1892 February 18: తండ్రి సుందరం అయ్యర్ చనిపోయారు. మదురై కి పయనము.Scott’s మిడిల్ స్కూల్ మరియు American మిషన్ హై స్కూల్ లో చదువు సాగించెను.

1895 November: "అరుణాచల" పేరును మొదటి సారి విన్నారు.

1896 (about middle of July ): 'చావు అనుభవము' మదురై లో వచ్చినప్పుడు పూర్తిగా 'ఆత్మ విచారణ' పొందెను(‘శ్రీ రమణ మందిరం’).

August 29, Saturday: 'అరుణాచలము' నకు పయనము.

September 1 – Tuesday: అరుణాచల కి వచ్చారు. పాతాళ లింగంలోను ,కొన్ని సార్లు గోపురం లోను,కొన్ని సార్లు వెయ్యి స్తంభాల భవంతి లో నివసించెను.

1897 : గురుముర్తమునకు పయనమయెను. (సంవస్తరము మొదట్లో)
తరువాత పుణ్యస్థలములో, మామిడి వనములో నివసించెను.

1898 May: తోడబుట్టిన నేల్లిఅప్ప అయెర్ భగవాన్ రమణ మహర్షి ని మామిడి వనములో కలిసెను .
September: పావలక్కున్రు కు తన నివాసము మార్చెను.
December: కన్న తల్లి అలగంమల్ భగవాన్ రమణ మహర్షి ని పావలక్కున్రు లో కలిసెను.

1899 February: అరుణాచల కొండ మీదకి తన నివాసము మార్చెను. రకరకాల గుహలలో నివసించెను.ఎండ కాలము లో మామిడి చెట్టు గుహ లోను మిగతా సమయములలో విరుపక్ష గుహ లోను నివసించెను.

1900 -- గంబిరం శేషయ్య అడిగిన ప్రశ్నలకు సమాదానము చెప్పెను.
1902 - పయిన అడిగిన అన్ని ప్రశ్నలు,సమాదానములను "ఆత్మ-విచారణ" అనే పుస్తకము ప్రచురము చేసెను.
1902 - సివప్రకాసం పిళ్ళై అడిగిన "నేను-ఎవరిని" అనే ప్రశ్నలకు సమాదానము చెప్పెను.

1905 - ప్లేగు(దోమల కారణముగా వచ్చే జబ్బు) మూలముగా ఒక ఆరు నెలలు పచైఅమ్మన్ కోయిల్ లో స్థిరపడెను.

1907 November 18: కావ్యకంఠ గణపతిముని భగవాన్ రమణ మహర్షి ని కలిసెను. భగవాన్ రమణ మహర్షి హితబోద చేసెను.

1908 (January to March): మల్లి విరుపక్ష గుహకు తన నివాసము మార్చెను.

1911 November: F.H. Humphreys అనే పడమటి(WESTERN) భక్తుడు వచ్చెను .

1912: రెండో సారి తాబేలు- గుహ దెగ్గర "చావు అనుభవము".

1914: తన తల్లి జబ్బు నుంచి కోలుకోవడానికి అరుణాచల దేవుడికి భక్తి పాటలు రాసేను.

1915: కొన్ని పుస్తకములను రచించెను.అరుణాచల అక్షరమనమలై, అరుణాచల పదికం, అరుణాచల అష్టకం, దేవి కలోత్తర(భాషాంతరము), దక్షిణామూర్తి కి ఆది-సంకర గారి కీర్తన (భాషాంతరము),గురు స్తుతి మరియు హస్తమలక స్తోత్ర .

1916 - స్కండాశ్రమునకు తన నివాసము మార్చెను.

1917 - సంస్కృతంలో అరుణాచల-పంచరత్నం రచించెను .కన్న తల్లి స్కండాశ్రం లో స్థిరపడెను. గణపతి ముని "శ్రీ రమణ గీత" రచించెను.

1922 May 19, Friday: కన్న తల్లి కన్ను మూత(మహా సమాధి).

1922 Middle of December: శ్రీ రామనాశ్రామంకు తన నివాసము మార్చెను.

1927 "ఉపదేశ శార" మును తమిళ్, తెలుగు, సంస్క్రుతం మరియు మలయాళం లో రచించెను.

April 24: "ఆత్మ విద్య" మును రచించెను.

1928: "ఉల్లడు నారపాడు" ను తమిళ్ మరియు మలయాళం లో రచించెను.

1939 September 1, Thursday: మాత్రుభుతేస్వర గుడికి కు ఫౌండేషన్ భగవాన్ వేసెను.

1940 - భగవద్- గీత లో ముఖ్యమయిన 42 శ్లోకాలు చెప్పెను .

1947 February: ఏకాత్మ పంచకం ( ఆత్మ మీద అయిదు శ్లోకాలు) తెలుగు మరియు తమిళ్ లో రచించెను.

1948 June 18: ఆవు 'లక్ష్మి' తన దేహమును వదిలెను(నిర్వాణము పొందెను). అది-శంకర గారి "ఆత్మ బోధ" ని తమిళ్ లో అనువాదము చేసెను.

1950 April 14, Friday: 8-47 p.m లకు రమణ మహర్షి గారి బ్రహ్మ నిర్వాన.

ఆ సమయంలో ఇండియాలోని చాల ప్రదేసాల్లో కాంతివంత మయిన వెలుగు ఒకటి ఆకాశములోకి వెళ్ళింది అని స్వతంత్రమైన సమాచారాలు వచ్చాయి. హెన్రి కార్టిఎర్-బ్రేస్సన్ అనే ఫ్రెంచ్ ఫోటోగ్రాఫేర్ ఆ సంగటనను ఇలా వివరించారు.

"అది చాలా అద్భుతమయిన సంగటన.మేము గురు రమణ మహర్షి గారు పరినిర్వాన పొందే (దేహమును వదిలే) సమయములో ఒక అద్భుతమయిన కాన్తివంతమయిన తోక-చుక్క చూసాము.అది దక్షిణము వైపు మీదగా వచ్చి నెమ్మదిగా ఆకాశములోకి వెళ్లి అరుణాచల కొండ పైకి చేరుకొని మాయమయిపోయింది."

Source: The Silent Power of Ramana Maharshi book

రమణ మహర్షి: దేవుడికి మన సంపూర్ణమైన సమర్పణ గురించి

2009-11-09T04:42:00.000-08:00

ఎవరయితే ఏ ఆలోచనలు లేకుండా వారి ఆత్మని వదిలి వేల్లకండా వుంటారో వారే నిజమయిన భక్తుడు. దేవుడి మీద యెంత భారం వేసినా అయన మోస్తారు.దేవుడు మన మంచి చెడ్డలు చూసుకుంటునప్పుడు మనం ఎందుకు బాధ పడే ఆలోచనలు పెట్టుకోవడం?

ట్రైన్ లో ప్రయాణము చేసేటప్పుడు మన సామాను మన తల మీద పెట్టుకుంటామా లేక ట్రైన్ రాక్ లో పెడతామా? ఒకవేళ మన తల మీద పెట్టుకుంటే ట్రైన్ కీ ఏదయినా ఉపయోగ ముందా? అలాగే దేవుడు మన మంచి చెడ్డలు చూసుకుంటున్నారు కాబట్టి మనం చిన్న చిన్న విషయాలకు బాధ పడాల్సిన పని లేదు.

Source: The Path of Sri Ramana PART ONE The Jñana aspect of the teaching By Sri Sadhu Om

భక్తుడు:సంపూర్ణమైన సమర్పణ అంటీ ఏంటి?

రమణ మహర్షి: విధిని జయించడానికి రెండు మార్గాలు ఉన్నాయి.ఒకటి మనం విచారించుకోవాలి "ఎవరికి ఈ విధి అని, అప్పుడు ఈ విధి మన అహంకారమునకు కాని మన ఆత్మ కు కాదు అని తెలుస్తుంది. రెండో మార్గము దేవుడికి సంపూర్ణమైన సమర్పణ అయ్యి మన అహంకారమును నసింప చెయ్యాలి. దేవుడికి సంపూర్ణమైన సమర్పణ
చేసిన తరువాత మనం దేవుడిని ఏమి ఆశించకూడదు. మరో మాటలో చెప్పాలి అంటే మన అహంకారమును పూర్తిగా వదిలేయాలి. దీన్ని "ఆత్మ-విచారణ" లేదా "భక్తి మార్గము" తో సాధించవచ్చు.

సంపూర్ణమైన సమర్పణ అంటే మనకు ఎటువంటి కోరికలు ఉండకూడదు.మనకు ఎలాంటి అనుభవం ఎదురయినా అది దేవుడు మన మంచికే చేసారని అనుకోవాలి.

Source: The Teachings of Bhagavan Sri Ramana Maharshi in His Own Words book

రమణ మహర్షి: ఎందుకు HINDUISM(సనాతన ధర్మ) లో అన్ని దేవుళ్ళు ఉన్నారు అని చెప్పారు

2009-11-08T11:31:00.000-08:00

భక్తుడు: ఎందుకు సనాతన-ధర్మ(HINDUISM) లో అన్ని దేవుళ్ళు ఉన్నారు?

రమణ మహర్షి: దేహము ఒక్కటే,కాని ఎన్నో కర్మలు చేస్తుంది కదా! దేహముతో చేసే అన్ని కర్మముల మూలాధారము ఒక్కటే.అలాగే దేవుళ్ళ విషయములో కూడా అంతే.

భక్తుడు: మీరు అరుణాచల కొండ నే దేవుడు అని అంటారు?

రమణ మహర్షి: మీరు పవిత్ర ఆత్మని దేహము అని అనుకున్నపుడు, భక్తులు కూడా ఆత్మని అరుణాచల కొండ అని ఎందుకు అనుకోకూడదు?

భక్తుడు: అరుణాచల కొండ ఆత్మ ఐతే,ఎందుకు ఈ కొండని మాత్రమే ఎంచుకున్నారు? దేవుడు అన్ని చోట్ల ఉన్నారు.ఎందుకు మరి దేవుడిని అరుణాచల కొండ తోనే పోల్చుకుంటారు?

రమణ మహర్షి: మిమ్మల్ని అలహాబాద్ నుంచి ఇక్కడికి రావటానికి ఏమి ఆకర్షించింది?

భక్తుడు: భగవాన్ రమణ మహర్షి.

రమణ మహర్షి: నేను ఇక్కడికి రావటానికి ఆకర్షణ అరుణాచల కొండ.శక్తిని మనం కాదనలేము.మల్లి అరుణాచల అనేది మనలోనే ఉంటుంది బయట కాదు.ఆత్మయే అరుణాచల.

Source: The Teachings of Bhagavan Sri Ramana Maharshi in His Own Words book

రమణ మహర్షి: ప్రపంచములో అన్ని బాధలు మన మంచికే

2009-11-08T04:49:00.000-08:00

భక్తుడు: నాకు పంటి నొప్పి ఉంది; అది కేవలం నా ఆలోచన మాత్రమే నా?

రమణ మహర్షి: అవును.

భక్తుడు: మరి నాకు పంటి నొప్పి లేదు అనే భావన ఎందుకు రావడం లేదు?

రమణ మహర్షి: వేరే ఆలోచనలు ఉన్నపుడు పంటి నొప్పి గుర్తుకు రాదు. ఉదాహరణకు మీ గాడ నిద్రలో.

భక్తుడు: కాని పంటి నొప్పి ఇంక ఉంటుంది.

రమణ మహర్షి: ఈ ప్రపంచము నిజమనే భావన మనిషికి అంత బలముగా ఉంటుంది. అది అంత సులువుగా పోదు.

భక్తుడు: ప్రపంచములో అన్ని బాధలు ఎందుకు ఉండాలి?

రమణ మహర్షి: అన్ని బాధలు ఉండక పొతే ఆనందంగా ఉండాలి అనే కోరిక ఇంక ఎలా వస్తుంది? ఆ కొరికే లేక పొతే
"ఆత్మ విచారణ" చెయ్యాలి అనే ఆలోచన ఎలా వస్తుంది?

భక్తుడు: ఐతే ప్రపంచములో అన్ని బాధలు మన మంచికేనా ?

రమణ మహర్షి: అవును. ఆనందము అంటే ఏమిటి? మంచి అందమయిన,ఆరోగ్యమయిన దేహము మరియు పూటకి అన్నం తినడము....నా? అలాగయితే పెద్ద డబ్బు ఉన్న రాజు కూడా ఆరోగ్యం గా ఉన్నా చాల కష్టాలు ఉంటాయి.కాబట్టి అన్ని కష్టాలు మీ ప్రపంచంలో వచ్చేవి కేవలం "నేను దేహాన్ని " అని తప్పుగా అనుకోవడం వల్లనే. ఆ భావనని వదులు కోవడం జ్ఞానము.

Source: The Teachings of Bhagavan Sri Ramana Maharshi in His Own Words book

రమణ మహర్షి: "అహంకారము" అనేది గాడ నిద్రలో నుంచి మెలుకువలోకి వచ్చినప్పుడు వస్తుంది.

2009-11-07T13:05:00.000-08:00

భక్తుడు: ఆత్మ(SELF) కీ అహంకారమునకు తేడ ఉందా లేదా?

రమణ మహర్షి: మెలుకువతో ఉన్న మనిషి తాను గాడ నిద్రలో ఉన్నపుడు ఏమి అయ్యిందో తెలీదు అంటాడు.ఇప్పుడు పక్కన ఉన్న వస్తువులు చూసిన తరువాత తాను బతికే ఉన్నటు అనుకుంటాడు,కాని గాడ నిద్రలో మాత్రం వస్తువులు వుండవు మరియు చూసేవారు కూడా వుండరు.

కాని ఇలాంటి మాటలు మెలుకువలో ఉన్నపుడు చెప్పే మనిషి గాడ నిద్రలో కూడా ఉన్నాడు.రెండు స్తితులకి తేడ ఏంటి?

"అహంకారము" అనేది గాడ నిద్రలో నుంచి మెలుకువలో వచ్చినప్పుడు వస్తుంది. నిజానికి ఆత్మ ఎప్పుడు ఒక్కటే,మారనది.

మెలుకువతో ఉండటం,కలలలో ఉండటం,గాడ నిద్ర లో ఉండటం ఇవి అన్ని మనసుకు సంబందించిన మజిలీలు.మన ఆత్మ(SELF) కేలం సాక్షి మాత్రమే.మన నిజామయిన స్వభావము గాడ నిద్ర లోనే ఉంటుంది.

Source: The Teachings of Bhagavan Sri Ramana Maharshi in His Own Words book

రమణ మహర్షి : "ఆత్మ విచారణ" కి కావలసిన నాలుగు సాధనాలు

2009-11-07T10:28:00.000-08:00

రమణ మహర్షి: ఏది అసత్యమో ఏది సత్యమో తెలుసుకోవడం,సుఖాలు అనుభవించాలి అనే కోరిక లేకపోవడం,ఏ కర్మలు చెయ్యక పోవడం,మోక్షం పొందాలి అనే బలమయిన కోరిక ఉండటం. పైన చెప్పిన నాలుగు గుణములో ఏది తక్కువ అయినా "ఆత్మ విచారణ " చెయ్యలేము.

Source: BOOK EXTRACTS OF ALL BOOKS OF RAMANA MAHARSHI

రమణ మహర్షి ఎందుకు కొంత మంది వేద పండితులు దేవుడి అనుగ్రహం పొందలేక పోతున్నారో వివరించారు

2009-11-07T09:48:00.000-08:00

రమణ మహర్షి ఎందుకు కొంత మంది వేద పండితులు దేవుడి అనుగ్రహం పొందలేక పోతున్నారో వివరించారు

భక్తుడు: భక్తుడికి కావలశిన సాధనాలు ఏమిటి?

రమణ మహర్షి: ఏది అసత్యమో ఏది సత్యమో తెలుసుకోవడం,సుఖాలు అనుభవించాలి అనే కోరిక లేకపోవడం,ఏ కర్మలు చెయ్యక పోవడం,మోక్షం పొందాలి అనే బలమయిన కోరిక ఉండటం. పైన చెప్పిన నాలుగు గుణములో ఏది తక్కువ అయినా "ఆత్మ విచారణ " చెయ్యలేము.

వివేకము కేవలము స్వచ్చ మయిన మనస్సు ఉన్న వాళ్ళకి వస్తుంది. "వివేకము" యొక్క స్వభావము "పరమాత్మ(BRAHMAN) ఒక్కటే సాస్వతము అని చెప్పడం. ఏ కోరికలు లేకపోవడం(వైరాగ్యం) అంటే ఈ ప్రపంచము మీద ఎటు వంటి కోరిక లేకపోవడం మరియు ఎటువంటి భోగాలకు అనురాగము లేకపోవడం.

మోక్షం పొందాలి అనే బలమయిన కోరిక ఋషులు తో అనుబందము ఉన్నపుడు వస్తుంది.

భక్తుడు: అల గాయితీ ఎందుకు కొంత మంది వేద పండితులు దేవుడి అనుగ్రహం పొందలేక పోతున్నారు?

రమణ మహర్షి : వాళ్ళు అన్ని వేదాంతాలు,శాస్త్రాలు చదువుతున్నపటికి వాళ్ళు ఆచరణ లో పెట్టరు.

భక్తుడు: మరి వాళ్ళు ఏమి చేస్తారు?

రమణ మహర్షి : రామ చిలుక లాగ వాళ్ళు రోజు మంచి వేదాలు చెబుతారే గాని ఆచరణలో పెట్టారు.

భక్తుడు: వేదాంతము మనకి ఏమి చెబుతుంది.

రమణ మహర్షి : పరమాత్మ(BRAHMAN) ఒక్కటే నిజం అని చెబుతుంది. అన్ని కోరికలు తెగదెంపులు చేసుకోమని చెబుతుంది, ప్రేమలకు విరోధమునకు దూరముగా ఉండమని చెబుతుంది.అహంకారమును వదులుకోమని చెబుతుంది.

వేదాంతాలు చదివినప్పటికీ సాధన లెకపొతే అనవసరం.రామ చిలుక వలె వాళ్ళు సాధన లేకుండా "పరమాత్మ ఒక్కటే సాస్వతము" అని చెబుతూ ఉంటారు.

సాధన చెయ్యకుండా రోజు వేదాంతము చదువుతున్న వారు కుక్క తో సమానము.

మోక్షం కోసం తపన ఉన్నవారు, భోగాలు వదిలించుకోవడం ఇష్టం లేనటు వంటి వారికి ఆనందము దొరకదు అని
"సుత సంహిత" లో చెప్ప బడినది.

Source: ADVAITA BODHA DEEPIKA book

రమణ మహర్షి: ఒక్క పరమాత్మ ఎలా ఇన్ని జివములుగా అవతారము దాల్చుచున్నాడు గురించి

2009-11-07T04:47:00.000-08:00

భక్తుడు: ఒక్క పరమాత్మ ఎలా ఇన్ని జివములుగా అవతారము దాల్చుచున్నాడు?

రమణ మహర్షి: ఒక కుక్క అద్దాల గదిలోకి వచ్చినప్పుడు తన ప్రతిబింబము ఒక అద్దములో చూసుకొని తరువాత అన్ని అద్దములో తన ప్రతిబింబాలే కనపడేసరికి వేరే కుక్కలు ఏమో అని అనుకొని ఆ కుక్క యుద్దము చెయ్యటానికి సిద్దమవుతుంది. అలాగే ఒక్క పరమాత్మ నుంచి మనం ఎన్నో జీవములు ఉన్నటు అపోహ పడుతున్నాము.

ఇలా మనం మెలుకువతో ఉన్నపుడు చేసిన తప్పులు వలన మన కలలో కూడా ఇలా ఒక్క పరమాత్మ ఇన్ని జివములుగా అవతారము దాల్చుచునట్టు అనుకుంటాము.

ఒక మనిషి కదలకుండా చాల హాయిగా నిద్రపోతు ఉంటాడు.చురుకుగా ఉండక పోవడం వళ్ళ మళ్లి అతని పూర్వ సంస్కారాలు వళ్ళ అతను ఎన్నో ప్రదేశాలు తిరుగుతున్నటు గా భావిస్తాడు.ఇవి కేవలం అతని భ్రమ మాత్రమే. అలాగే మెలుకువతో ఉన్నపుడు కూడా మనం భ్రమ పడి ఇన్ని ప్రతిబింబాలు ఉన్నటు బ్రహ్మ పడతాము .

ఎలాగయితే మనం మెలుకువతో ఉన్నటు వంటి అనుభవాలు మన కలలకి నాందిగా ఉన్నాయో అలాగే మన పాత జన్మల అనుభవాలు వల్లన మనం ఈ లేని ప్రపంచమును నిజమని భావిస్తాము.

Source: ADVAITA BODHA DEEPIKA book

రమణ మహర్షి: వేదాలు మరియు ప్రపంచము గురించి

2009-11-07T02:58:00.000-08:00

భక్తుడు: సైన్స్ మరియు వేదములు ఈ ప్రపంచము గురించి మరియు ఈ ప్రపంచము యొక్క ఆరంభము గురించి చాల విడమర్చి చెప్పబడి ఉన్నది. ఈ ప్రపంచము నిజం కానప్పుడు ఎందుకు అల చెప్పారు?

రమణ మహర్షి: వేదాలు యొక్క ఉద్దేశ్యము పరమాత్మ యొక్క స్వభావము చెప్పడము మరియు నిజానికి నీవు, పరమాత్మ ఒక్కటే అని చెప్పడమే.

భక్తుడు: నేను ఒప్పుకుంటాను.కాని ఎలాగు ఈ ప్రపంచము నిజం కానప్పుడు ఎందుకు మరి వాళ్ళు అంత విడమర్చి ఈ ప్రపంచము గురించి చెప్పడం?

రమణ మహర్షి: నువ్వు ఏది నమ్ముతావో అది ముందు సాధన చేసి మిగత విషయాలు మర్చిపోవడానికి ప్రయత్నించు. శాస్త్రములు అందరి గురించి రాసినవి.అందరి స్వభావాలు, మనోభావాలు ఒక్క లాగ ఉండవు.

Source: Maharshi’s Gospel book

రమణ మహర్షి దేహమును వదిలి పెట్టినప్పుడు జరిగిన సంగటన

2009-11-06T08:08:00.000-08:00

స్వామి సత్యనందగారు ఆ సంగటన ఇలా వివరిస్తున్నారు

14 April 1950 సాయంకాలము పూట మేము అందరం గురు రమణ గారి దేహమునకు మసాజ్ చేస్తున్నాము.అప్పుడు ఆయనని పైకి లేపమని మమ్మల్ని కోరారు.అప్పుడు అక్కడ వున్న భక్తులు "అరుణాచల శివ,అరుణాచల శివ" అని ప్రార్ధనలు చెయ్యడం మొదలు పెట్టారు.ఆ ప్రార్ధనలు వినగానే ఆయనకు ఎనలేని ఆనందం వచ్చింది.అయన కళ్ళలో ఏడుపు వచ్చింది.పక్కన ఉన్న డాక్టర్ కృత్రిమమైన ఊపిరి రమణ మహర్షికి ఇవ్వమంటే ఆయన వద్దు అన్నారు.రాను రాను రమణ మహర్షి గారి ఊపిరి పీల్చుకోవడం తక్కువ అయ్యి 8:47 p.m నిమిషములకు ఆగిపోయింది. ఆ సమయంలో ఇండియాలోని చాల ప్రదేసాల్లో కాంతివంత మయిన వెలుగు ఒకటి ఆకాశములోకి వెళ్ళింది అని స్వతంత్రమైన సమాచారాలు వచ్చాయి. హెన్రి కార్టిఎర్-బ్రేస్సన్ అనే ఫ్రెంచ్ ఫోటోగ్రాఫేర్ ఆ సంగటనను ఇలా వివరించారు.

"అది చాలా అద్భుతమయిన సంగటన.మేము గురు రమణ మహర్షి గారు పరినిర్వాన పొందే (దేహమును వదిలే) సమయములో ఒక అద్భుతమయిన కాన్తివంతమయిన తోక-చుక్క చూసాము.అది దక్షిణము వైపు మీదగా వచ్చి నెమ్మదిగా ఆకాశములోకి వెళ్లి అరుణాచల కొండ పైకి చేరుకొని మాయమయిపోయింది."

Source: http://en.wikipedia.org/wiki/Ramana_Maharshi

రమణ మహర్షి: సన్యాసం గురించి

2009-11-06T06:28:00.000-08:00

రమణ మహర్షి: సన్యాసి ఎప్పుడు పరమాత్మని విడిచి పెట్టకూడదు. అతను బంధము,విముక్తి,పుట్టుక,మరణము ఏవి నిజమని భావించకూడదు.తన మనస్సుని దేవుడిని వదిలి వెళ్ళకూడదు.ఆత్మ జ్ఞానము వచ్చిన పిమ్మట ఏ మంచి పని అయినా చెయ్యవచ్చు.

రమణ మహర్షి ఎప్పుడు ఎవ్వరిని సన్యాసం తెసుకోమని ప్రోత్సాహము చెయ్యలేదు.మరి మీరు ఎందుకు ఇల్లు వదిలి పెట్టారు అని అడిగితె "విధి" నాకు అలా రాసుంది అని చెప్పేవారు.

సన్యాసం తెసుకొనే వాళ్ళలో మూడు రకములు అని చెప్పేవారు.
1) కొందరు విష్ఫలమైన జీవితం గడపడం ఇష్టం లేక తప్పించుకొని సన్యాసం తీసుకుంటారు.
2) కొందరు మంచి పేరు క్యాతి సంపాదించుకోవడం కోసం సన్యాసం తీసుకుంటారు.
3) మరి కొందరు వాళ్ళ దైవ కార్యాలు నెమ్మదిగా సాగుతున్నాయి అని సహనం లేక సన్యాసం తెసుకుందాం అని అనుకునే వారు వీరు.

మూడు మార్గాలు మనలూని అహంకారము పెంచే అవకాశాలు ఉన్నాయి.

అందుకే రమణ మహర్షి ఈ విధముగా సలహా చెప్పేవారు:

"
ఎందుకు మీరు గృహస్త అని అనుకుంటారు? మీరు సన్యాసం తీసుకొని బయటికి వెళితే అలాంటి ఆలోచనే మిమ్మల్నీ వెంటాడుతూ ఉంటుంది.మనం ఎక్కడికి వెళ్ళినా మన మనస్సు(MIND) మనల్నీ సంచరిస్తూ వుంటుంది. అన్ని ఆలోచనలకి మూలాధారం "అహం" భావమే.కాబట్టి ఎక్కడ ఉన్నా "అహం" భావం వదిలివేసి మనస్సుని అదుపులోకి వుంచుకుంటే చాలు."

"సన్యాసం ఎవరికి సరి అయినదో వాళ్ళకే వస్తుంది.సన్యాసం అంటే వస్తువులని వదిలేయమని కాదు.వాటి మీద మమకారం ఉండకపోవడం.ఇంట్లో కూడా గృహస్తగా ఉంటూ సన్యాసం అలవాటు చేసుకోవచ్చు.ఇలా ఉండగలిగిన వారే సన్యాసమునకు అర్హులు. (Talks, 588).

"సన్యాసము అంటే మన వ్యతిగత మయిన అహం భావము వదిలివెయ్యడం.(Talks, 427)"

"సన్యాసమునకు 'మను' యొక్క ధర్మశాస్త్రములు"

1) చావడానికి ఆస ఉండకూడదు,బ్రతకడానికి కోరిక ఉండకూడదు,
2) తన మీద కోప్పాని ప్రదర్శించిన వాళ్ళతో తిరిగి అతను కోపాన్ని ప్రదర్సించకూడదు.
3) తనని సపించేవారిని అసిర్వదించాలి.
4) అబద్దం ఆడరాదు.
5) ఎప్పుడు ప్రసాంతంగా ఉండాలి.
6) దేని మీద మమకారము ఉండకూడదు.

Source: HUNTING THE ‘I’

రమణ మహర్షి : శక్తులను వశం చేసుకోవటం గురించి

2009-11-06T05:32:00.000-08:00

ఈ శక్తులన్నీ వశం చేసుకోవాలంటే మనస్సు(mind) చాలా చురుకుగా ఉండాలి. కాని ఆత్మజ్ఞానం సాధించితే అసలు మనస్సు(mind) అనేదే మాయమైపోతుంది. ఈ శక్తులు అన్ని కేవలము అహంకారము ఉన్నంత వరకే ఉపయోగ పడతాయి. ఆత్మజ్ఞానం అనునది అహంకారమును మించినది. మనలో అహంకారము నాశనము అయితేనే ఆత్మజ్ఞానాన్ని పొందగలము. అటువంటి ఆత్మజ్ఞానాన్నిసాధించిన వారికి ఈ గూఢ శక్తులతో పని ఏముంది?

ఆత్మజ్ఞానముతో పాటుగా ఈ గూఢ శక్తులు రావచు, రాకపోవచ్చు. ఇలాంటి శక్తులు ఆత్మ జ్ఞానము నకు ముందు, తర్వాత కూడా పొందవచ్చు. కాని ఎందరో మహానుభావులు ఈ శక్తుల ఫై మోహం లేక ఆత్మ జ్ఞానమును సాధించినారు. మరి అటువంటి అప్పుడు ఈ గూఢ శక్తుల ప్రయోజనం ఏమిటి?

ఈ గూఢ శక్తులు అన్ని మనస్సు(mind) లోనే ఉన్నాయి. అవి మన స్వభావం కాదు. మన స్వభావము కానిది, మనం బలవంతంగా సాధించినా అది శాశ్వతంగా మనతో ఉండదు. కనుక దాని గురించి వ్యర్ధమైన ప్రయాస వలదు.

మనిషి శక్తులు పరిమితమైనవి. వాటిని ఇంకా ఎక్కువ చేసుకోవాలని, తద్వారా సుఖాన్ని పొందాలని మనిషి ప్రయత్నం. సరే అలాగే శక్తుల వలన సుఖాలు పెరుగుతాయి అని అనుకుంటే వాటితో పాటుగా దుఃఖాలు కూడా పెరుగుతాయి కదా. కావున ఈ గూఢ శక్తులు సుఖాన్ని ఇవ్వకపోగా దౌర్భాగ్యాన్ని కలుగచేస్తాయి!

పైగా ఈ శక్తులు ఎందుకు? ఈ శక్తులను ప్రదర్శించి అందరి దగ్గరా మెప్పు పొందాలి అనేదే ఇవి నేర్చుకునే వారి కోరిక. ఇటువంటి వారు ప్రశంసలను కోరుకుంటారు, అవి దొరకకపోతే బాధపడతారు. వారు వారి కంటే కూడా గొప్పగా శక్తులు ప్రదర్శించే వారిని చూసి ఆసూయపడతారు మరియు బాధలు కొని తెచ్చుకుంటారు.

నిజమైన శక్తి ఏమిటి? శ్రేయస్సు పెంచేది, శాంతిని ప్రసాదించేదే నిజమిన శక్తి, అదే అత్యుత్తమమైనది (Talks, 20).

Source: HUNTING THE ‘I’ book.

రమణ మహర్షి : బ్రహ్మ-జ్ఞానం గురించి

2009-11-05T08:52:00.000-08:00

భక్తుడు: పరమాత్మ ఒక్కటే సాస్వతము అని ఇంకా అనుభవించలేనటు వంటి నా లాంటి వాళ్ళకి "ఆత్మ విచారణ" కన్నా భక్తి మరియు యోగ మార్గాలు సులభు కావా? పరమాత్మ ఒక్కటే సాస్వతము లాంటి(బ్రహ్మ జ్ఞానము) నాలాంటి అల్పులకు అర్ధమవుతుందా?

రమణ మహర్షి :బ్రహ్మ బ్ఞానం అంటే మనం కొత్తగా పొందవలసినది ఏమి లేదు. ఏ పరమాత్మ మనం పొందాలి అని అనుకుంటున్నామో అది నిజానికి మనమే. నిజానికి ఎల్లప్పుడు ఆనందముగా ఉండటం మన స్వభావం.ఎలాగయితే "పది అవివేకులు" లెక్కపెట్టుకోవడం రాక ఒకడు తప్పిపోయాడు అని అనవసరపు బాధ పడ్డారో అలాగే మన అవివేకము వల్లే మనం బాధలో ఉన్నటు అనుకుంటాము.

మీకు ఆ "పది అవివేకుల" కధ చెప్పాలి.

"పది మంది అవివేకులు" యాత్రకి బయలుదేరుతారు. యాత్ర మద్యలో అందరు ఉన్నారా లేదా అని ఒకరు అందరిని లేక్కపెడుతారు.లెక్కపెట్టే టప్పుడు తనను తాను లేక్కపోట్టుకోక మిగిలిన వాళ్ళ అందరిని లేక్కపెడుతారు."తొమ్మిది" మందే ఉన్నారు అని తప్పుగా అనుకోని తను బాధ పడుతూ అందరిని బాధ పెడతాడు.మరి ఒకరు తను కూడా ఒక్కసారి లేక్కపెడదాము అని అనుకొని మల్లె అలాగే తప్పుగా లెక్కపెట్టి "తొమ్మిది" మందే ఉన్నారు అని చెప్పి బాధ పడతాడు.

అప్పుడు వీళ్ల బాధ చూసి ఎవరో ఒక జ్ఞాని వాళ్ళ తప్పుని చెప్పుతాడు. అప్పుడు ఆ "పది మంది అవివేకులు" వాళ్ళ తప్పుని తెలుసుకొని ఆనందముగా ఉంటారు. ఇప్పుడు చెప్పండి ఈ పది మంది కొత్తగా నేర్చుకుంది ఏదయినా ఉందా? వాళ్ళ అవివేకము వల్ల వాళ్ళు తప్పిపోయాడు అని అనుకొన్న "పదొవ మనిషి" ఎప్పుడు అక్కడే ఉన్నాడు.

అలాగే మీ యొక్క అవివివేకము వల్లే మీరు బాధలో ఉన్నటు అనుకుంటున్నారు.నిజానికి మీకు పరమాత్మకు తేడ ఏమి లేదు.మనమే అనోసవరపు నిభందనలు పెట్టుకొని బాధ పడుతూ ఉంటాము.

మన అవివేకమీ మన బాధలకి కారణము.అవివేకము వదిలి ఆనందముగా ఉండమని చెప్పేదే బ్రహ్మ జ్ఞానము.

(From Maharshi's Gospel, published by Sri Ramanasramam and available for download from http://www.ramana-maharshi.org/ )

రమణ మహర్షి : బ్రహ్మచర్యం గురించి

2009-11-05T08:15:00.001-08:00

భక్తుడు:
ఆత్మజ్ఞాన సాధన లో భాగంగా ఆజన్మ బ్రహ్మచర్యం అవసరమా?

రమణ మహర్షి :
ఆత్మజ్ఞానం అనేదే బ్రహ్మచర్యం. బ్రహ్మచర్యం తీసుకోవాలి అనే సంకల్పము(vow) బ్రహ్మచర్యం కాదు.

పరమాత్మ సన్నిధి లో జీవనము గడపడమే బ్రహ్మచర్యం, అంతేకాని బలవంతముగా బ్రహ్మచర్య విధానములు పాటించుట కాదు.

భక్తుడు:
కామ, క్రోధ, మధ, మోహములు మొదలగునవి సద్గురువు సమక్షం లో మాయమైపోతాయి అంటారు. నిజమేనా?

రమణ మహర్షి :
అది నిజమే. కామ, క్రోధ, మధ, మోహములు మొదలగునవి ఆత్మజ్ఞాన సమక్షం లో మాయమిపోవాల్సిందే.

ఓం నమో భగవతే శ్రీ రమణాయ!

Source: Talk 491

రమణ మహర్షి : భిక్షమెత్తడం (Begging) గురించి

2009-11-05T07:39:00.001-08:00

భక్తుడు: మీరు తిరువన్నమలై కీ వచ్చిన మొదట్లో తిండి గురించి ఇంటింటికి వెళ్లి అడిగేవారు అని విన్నాను.

రమణ మహర్షి : నేను ఆహరం కోసం ఇంటింటికి తిరిగేటప్పుడు ఎంతో గౌరవంగా ఉండేది.

ఎప్పుడు ఇలా అడ్డుకోవడం అలవాటు లేదు కాబట్టి మొదట్లో కొంత అవమానముగా ఉండేది.తరువాత అలాంటి ఆలోచన ఎప్పుడు రాలేదు.నేను రాజు కన్నా గొప్ప అనే భావన ఉండేది.కొన్ని సార్లు కొందరి ఇంట్లోంచి నాకు పాచిన గంజి ఇచ్చేవారు.ఉప్పు కూడా ఉండేది కాదు.కాని అలాగే వీదిలో నిలబడి తినేసే వాణ్ణి.తినేటప్పుడు గొప్పవాళ్ళు, పండితులు నన్ను చూసే వారు.కాని నేను ఏ మాత్రం పట్టించుకోకుండా అలాగే తినేసి చివరకు చేతులని తల మీద రాసుకునే వాడిని.ఆ సమయానికి నాకు యెంత గోప్పవాడయినా ఒక గడ్డి పరకలా కనిపించేవారు.

మీకు ఒక కధ చెప్పాలి.

పూర్వము ఒక రాజు తన సింహాసమును వదిలి భిక్షమెత్తడంBegging) మొదలు పెట్టాడు.తనలోని అహం భావము పోయంతవరకు ఇలా చేసీవాడు.తరువాత తనని రాజుగా మల్లి ప్రజలు ఆహ్వానించినప్పుడు ఆనందముగా స్వీకరించాడు.ఎందుకంటే ఒక్క సారి అహం భావన పోయినతరువాత మనం దేవుడి చేతిలో ఆయుధం అనే భావన వస్తుంది.

Source: DAY BY DAY WITH BHAGAVAN RAMANA MAHARSHI

రమణ మహర్షి Youtube వీడియోస్

2009-11-05T06:45:00.000-08:00

గమనిక: అన్ని వీడియోస్ ఇంగ్లీష్ లో ఉంటాయి

రమణ మహర్షి Youtube వీడియోస్

రమణ మహర్షి: నేను ఎవరిని? ( Who Am I?)

2009-11-04T08:17:00.000-08:00

మనస్సు ఆలోచనల సంగ్రహము. "నేను" అనే ఆలోచన ముందు మనస్సులో మొదలవుతుంది.ఎప్పుడు ఐతే మనం "నేను ఎవరిని?" అనే విచారణ మొదలు పెడతామో అప్పుడు అన్ని ఆలోచనలు ("నేను" అనే ఆలోచన) తో సహా తొలిగిపోయి కేవలం మన స్వచ్చమయిన ఆత్మ ఒక్కటే మిగిలిపోతుంది. అప్పుడు ఆత్మని దేహంతో మరియు మనస్సుతో పోల్చుకోవడం మానేస్తాము . కాని పయిన చెప్పిన విచారణ అంత సులభం కాదు.

మనం "నేను ఎవరిని?" అనే విచారణ మొదలుపెట్టినప్పుడు వేరే ఆలోచనలు వస్తాయి, అప్పుడు మనం వాటిని అనుసరించకూడదు. వచ్చే ప్రతి ఆలోచలని "ఎవరికి ఈ ఆలోచన వచ్చింది?" అని ప్రశ్నించుకోవాలి.ఇది సాధించాలి అంటే చాలా జాగ్రత్తగా ఉండాలి.

ఇది రమణ మహర్షి గారి "నేను ఎవరిని" అనే శిక్ష సారాంశము.

సమస్త శాస్త్రములు నేర్పే మద్రాస్ విశ్వ విద్యాలయము - జూన్ 30, 1982

ఓం నమో భగవతే శ్రీ రమనాయ

"నేను ఎవరిని" (Who Am I?)

ప్రతి ప్రాణి ఎప్పుడు ఆనందముగా ఉండాలి అని అనుకుంటారు.ఎందుకంటీ ఆనందగా ఉండాలి అని అనుకోవడం మన స్వభావం. నిజామయిన ఆనందం మనకి గాడ నిద్రలో వస్తుంది.గాడ నిద్రలో మనస్సు(MIND) ఉండదు.అలాంటి ఆనందం మనకి ఎల్లప్పుడు కావాలి అంటే "నేను ఎవరిని?" అనే విచారణ అవసరం.

1.నేను ఎవరిని?
దేహం నేను కాదు, మనస్సు నేను కాదు ,అయిదు ఇంద్రియములు నేను కాదు.దేహానికి సంబంధించి ఏది నేను కాదు.

2. ఏది నేను కాదు అంటే నేను ఎవరిని?
అన్ని పోను మిగిలిన అవగాహన (Awareness ) మనము.

3. అవగాహన స్వభావము ఎట్టిది?
తత్త్వము (existence).- తెలీయడం(Consciousness)- బ్రహ్మానందము (Bliss)

4. ఎప్పుడు మనం ఆత్మ-జ్ఞానము పొందుతాము?
ప్రపంచంతో కలవకపోతే , ప్రపంచాన్ని నిజం అని భ్రమపడక పొతే.

5. ఈ ప్రపంచమును నిజమని భావిస్తూ ఆత్మ-జ్ఞానము పొందలేమా?
కుదరదు.

6. ఎందుకని?
విచారణకర్త మరియు వస్తువు తాడు మరియు పాము లాంటి వారు. సాధారణముగా మనం తాడుని చూసి పాము అని భ్రమ పడతాము.ఎంతో జాగర్తగా చూస్తేనే మనకి అక్కడ పాము లేదు తాడు మాత్రమే ఉంది అని తెలుస్తుంది.పాము లేదన్న తరువాతే మనకి తాడు ఉంది అని తెలుస్తుంది.అలాగే మనకి ఈ ప్రపంచము నిజం కాదు అని తెలిసిన తరువాతే మనకి ఆత్మజ్ఞానం వస్తుంది.

7. ప్రపంచాన్ని వస్తువుగా చూడటం ఎప్పుడు ఆగిపోతుంది?
ఎప్పుడైతే మన మనస్సు ప్రసాంతంగా ఉంటుందో అప్పుడు ప్రపంచం మాయమవుతుంది.

8. మనస్సు యొక్క తత్వము ఎట్టిది?
మనస్సు ఆత్మలో ఉండే ఒక అద్భుతమైన శక్తి. మనస్సు వల్లే మనకు ఆలోచనలు మొదలు అవుతాయి.ఆలోచనలు మినహా మనస్సు అనేది ఇంక ఏమి కాదు.కాబట్టి అలోచన అనేది మనస్సు యొక్క తత్త్వం. మన ఆలోచనలు తప్ప ప్రపంచం అంటూ ఏమి లేదు. గాడనిద్రలో మనకి ఆలోచనలు ఉండవు కాబట్టి ప్రపంచము ఉండదు.మనం మెలుకువగా ఉన్నపుడు మరియు కలలు కనే టప్పుడు ఆలోచనలు ఉంటాయి కాబట్టి ప్రపంచము ఉంటుంది.

ఎలగయితే సాలెపురుగు బూజు దారాన్ని తనలోనుంచి బయటికి వదిలి మళ్లి వెనక్కు తెసుకుంటుందో, అలాగీ మన మనస్సు ఈ ప్రపంచాన్ని యుక్తి(చూపించి) చేసి తిరిగి తనలోకి వెనక్కి తెసుకుంటుంది.మనస్సు ఆత్మలో నుంచి బయటకి వచ్చినప్పుడు ప్రపంచం కనపడుతుంది. అందుకే మనం ప్రపంచం నిజమని భావించినప్పుడు ఆత్మ కనపడదు,ఆత్మ కనపడినప్పుడు ప్రపంచం కనపడదు.

9. మనస్సుని అర్ధం చెసుకొనే విదానం ఏమిటి?
మనస్సు ఆలోచనల సంగ్రహము. "నేను" అనే ఆలోచన ముందు మనస్సులో మొదలవుతుంది.ఎప్పుడు ఐతే మనం "నేను ఎవరిని?" అనే విచారణ మొదలు పెడతామో అప్పుడు అన్ని ఆలోచనలు ("నేను" అనే ఆలోచన) తో సహా తొలిగిపోయి కేవలం మన స్వచ్చమయిన ఆత్మ ఒక్కటే మిగిలిపోతుంది. అప్పుడు ఆత్మని దేహంతో మరియు మనస్సుతో పోల్చుకోవడం మానేస్తాము . కాని పయిన చెప్పిన విచారణ అంత సులభం కాదు.

10. మనస్సు ప్రసాంతంగా ఎలా ఉంచాలి?
మనం "నేను ఎవరిని?" అనే విచారణ మొదలుపెట్టినప్పుడు వేరే ఆలోచనలు వస్తాయి, అప్పుడు మనం వాటిని అనుసరించకూడదు. వచ్చే ప్రతి ఆలోచలని "ఎవరికి ఈ ఆలోచన వచ్చింది?" అని ప్రశ్నించుకోవాలి.ఇది సాధించాలి అంటే చాలా జాగ్రత్తగా ఉండాలి.ఇలా చేస్తే అందరు మనకి శివుడు(దేవుడు) లా కనబడుతారు.

11. మనస్సని ప్రసాంతంగా ఉంచడానికి వేరే మార్గాలు ఉన్నాయా?
"నేను ఎవరిని?" అనే విచారణ తప్ప వేరే యోగ్యమైన మార్గాలు లేవు.శ్వాసని మనం జాగర్త గా అదుపులోకి తీసుకున్నపుడు మన మనస్సు కూడా ప్రసాంతంగా ఉన్నటు ఉంటుంది,కాని మళ్లి శ్వాస మీద పట్టు పోయినప్పుడు మన మనస్సు ఆత్మని వదిలి వెళిపోతుంది. ఊపిరికి,మనస్సుకి మూలాధారం ఒక్కటే.అలోచన మనస్సు యొక్క తత్వము.కాబట్టి శ్వాసని మనం జాగర్త గా అదుపులోకి తీసుకున్నపుడు మన మనస్సు కూడా ప్రసాంతంగా ఉంటుంది.అలాగే మనస్సు ప్రసాంతంగా ఉన్నపుడు ఊపిరిని మనం అదుపులో పెట్టగలం.దేవుడి ఆజ్ఞ ప్రకారం మన గాడ నిద్రలో మనస్సు ప్రసాంతంగా ఉన్నా ఊపిరి పీల్చుకోవడం ఆగదు.అప్పుడు ఇతరులకి పడుకున్నవాడు బతికే ఉన్నాడు అనే భావన కోసం దేవుడు అలా చేసి ఉండవచ్చు.

ఊపిరి అదుపులోకి (control) చెయ్యడం కాకుండా దేవుడి మీద ధాన్యము,మంత్రములను పదే పదే చెప్పడం,ఆహార నియమాలు పాటించడం లాంటి కూడా మనస్సు ప్రసాంతంగా ఉండటానికి ఉపయోగ పడతాయి.అలా చెయ్యడం వల్ల మన మనస్సు కి ఏకాగ్రత వస్తుంది.

12 అన్ని ఆలోచనలు ఎప్పుడు తొలిగి పోతాయి?
మన ఆత్మ మీద ధాన్యము పెరిగే కొద్ది ఆలోచనలు తగ్గుతూ ఉంటాయి.

13. ఇది అందరు సాధించగలరా?
"ఇది నేను సాధించగలన?" అనే సందేహం వదిలి అందరు మన ఆత్మ మీద ధ్యానం చేసుకోవాలి.ఒకవేళ ఒకరు యెంత పాపాత్ముడయినా గుర్తుచేసుకుంటూ బాధపడకూడదు.అసలు "నేను పాపాత్ముడు" అనే ఆలోచనను పక్కన పెట్టేసి ఆత్మ మీద ధ్యానం చేసుకోవాలి.అప్పుడు తప్పకండ అందరు సాదించగలరు. మనస్సులు రెండు ఉండవు - ఒకటి మంచి;ఒకటి చెడు లాగ.మనస్సు ఒక్కటే. దాన్ని చిహ్నలే రెండు - సుభమయినది మరియు అశుభమయినది.మన మనస్సుకి సుభమయిన చిహ్నలు ఉంటే అది మంచి; అలాగే మన మనస్సుకి అసుభమయిన చిహ్నలు ఉంటే అది చెడ్డది.

మనస్సు ఆత్మనీ వదిలి బయటకి వెళ్లి మిగతా వాళ్ళని పట్టించుకోకూడదు.ఎదుటి వాళ్ళు యెంత చెడ్డ వాళ్ళు అయినప్పిటికి మనం వాళ్ళ మీద ద్వేషము పెట్టుకోకూడదు.కోరికలని మరియు పగలని మనం వదిలేయాలి. నిజానికి మనం ఎదుటి వాళ్ళకి సహాయం చెయ్యడం అంటే మనకి మనం సహాయం చేసుకోవడమే.ఈ నిజం అందరు అర్ధం చేసుకుంటే ఎవరు సహాయం చెయ్యకుండా ఉంటారు? మనం యెంత అణుకువతో ఉంటామో అంత మంచిది.

14. ఆత్మ యొక్క తత్త్వం ఎట్టిది?
నిజానికి పరమాత్మ ఒక్కటే ఉంటుంది.దేవుడు, ప్రపంచము, జీవాత్మ అన్నిదానిలో ఆకారాలు. ఇవి అన్ని వస్తూ ఉంటాయి పొతూ ఉంటాయి. పరమాత్మ(Self) అంటే అన్ని ఆలోచనలను ("నేను" అనే ఆలోచన) తో సహా ఉండకపోవడం.అదీ నిజమయిన మౌనం. పరమాత్మ ఒక్కటే ప్రపంచం;పరమాత్మ ఒక్కటే దేవుడు;అంత శివనామమే;శివుడే పరమాత్మ.

15. అన్ని పనులు దేవుడు చేయిస్తున్నవి కావా?
దేవుడికి ఉద్దేశ్యము లేదు.అయన ఎటువంటి పనికీ బద్దుడై ఉండరు.ప్రపంచంలో జరిగే పనులు దేవుడిని ప్రభావితం చెయ్యవు. ఉదాహరణకు సూర్యుడు ఎటువంటి కోరిక, అవసరం , యత్నము లేకుండా ఉదయిస్తారు. ఒక్కసారి ఉదయించిన తరువాత ఈ భూమి ఫై ఎన్నో పనులు జరుగుతాయి: తామర పువ్వు విచ్చుకుంటుంది , నీరు ఆవిరి అవుతుంది,ప్రతి ప్రాణి తమ పనులను ఆరంభిస్తారు.

కాని సూర్యుడు పైన చెప్పిన యే పనుల వలనా ప్రభావితం కారు.ఎటువంటి ఆవశ్యకత లేక ఆయన స్వభావము బట్టి నడుచుకుంటూ జరిగే పనులకు శాక్షి గా ఉంటారు. ఎవరు చేయు కర్మకు వాళ్ళే బాద్యులు కాని దేవుడు కారు.అయన చేసీ యే పని కీ బద్దుడై ఉండరు.

16. అందరి భక్తులలో ఎవరు గొప్ప?
ఎవరయితే ఏ ఆలోచనలు లేకుండా వారి ఆత్మని వదిలి వేల్లకండా వుంటారో వారే నిజమయిన భక్తుడు.
దేవుడి మీద యెంత భారం వేసినా అయన మోస్తారు.దేవుడు మన మంచి చెడ్డలు చూసుకుంటునపుడు మనం ఎందుకు బాధ పడే ఆలోచనలు పెట్టుకోవడం?

ట్రైన్ లో ప్రయాణము చేసేటప్పుడు మన సామాను మన తల మీద పెట్టుకుంటామా లేక ట్రైన్ రాక్ లో పెడతామా? ఒకవేళ మన తల మీద పెట్టుకుంటే ట్రైన్ కీ ఏదయినా ఉపయోగ ముందా? అలాగే దేవుడు మన మంచి చెడ్డలు చూసుకుంటున్నారు కాబట్టి మనం చిన్న చిన్న విషయాలకు బాధ పడాల్సిన పని లేదు.

17. బంధం లేకుండా(Non-Attachment) ఉండటం అంటే ఏమిటి?
ప్రతి సారి ఆలోచనలు వచ్చినప్పుడు దానిని నాశనం చెయ్యడమే బంధం లేకుండా ఉండటం.

18. మెళుకువలో(walking state) ఉండటానికి కలలో(dream state) ఉండటానికి ఏదయినా భేదము ఉన్నదా?
మనం రోజు మేలుకువతో ఎక్కువా సేపు ఉంటాము మరియు కలలో తక్కువ సేపు ఉంటాము.అంతకు మించి ఏ భేదము లేదు.యెలగయితే మనకి మెలుకువతో ఉన్నపుడు జరిగేవన్ని నిజాలు అని ఎలా అనిపిస్తాయో అలాగే కలలు కనేటప్పుడు కూడా కలలో జరిగే వన్ని నిజాలుగా అనిపిస్తాయి.కలలో మన మనస్సు మరొక దేహముతో ముడిపడుతుంది.

19. మోక్షం పొందుదాం అని తపన వున్న వాళ్ళకి పుస్తకాలు చదవడం వల్ల ఉపయోగం ఉందా?
అన్ని పుస్తకాలు మోక్షం రావాలి అంటే మన మనస్సు ప్రసాంతంగా అవ్వాలి అని రాసి ఉంటుంది.ఇది ఒక్క సారి అర్దమయితే ఇక పుస్తకాలు చదవలసిన పని లేదు. ఒక సమయం వచ్చేటప్పటికి చదివింది మొత్తం మర్చిపోవాలసిన అవసరం ఉంటుంది.

20. పరిపూర్ణ మయిన ఆనందం అంటే ఏమిటి?

పరమాత్మ యొక్క తత్వమే ఆనందముగా ఉండటం.ఆనందము,పరమాత్మ రెండు వేరు కాదు.ఈ ప్రపంచంలో ఏ వస్తువులోను మనకి నిజమయిన ఆనందం రాదు.మన కోరికలు సఫలం అయినప్పుడు మన మనస్సు ఆత్మలోకి వెళ్లి ఆనందము తెచ్చుకుంటుంది.ఇలా మన మనస్సు ఆత్మ నుంచి వెళ్లి వస్తూ ఉంటుంది.

చెట్టు నీడ కింద చాల హాయిగా ఉంటుంది;బయట ఎండగా ఉంటుంది.ఎండలో నుంచి చెట్టు నీడకి వచ్చిన వాడికి చాల ఆహ్లాదకరంగా ఉంటుంది.ఇలా తరుచు బయటికి వెళ్లి మళ్ళి చెట్టు నీడకి వచ్చేవాడు అవివేకి.తెలివి గలవాడు ఎప్పుడు చెట్టు నీడ లోనే ఉంటాడు.వాస్తవానికి ప్రపంచం అనగా మన ఆలోచన మాత్రమే.ఆలోచనలు లేన్నపుడు ప్రపంచము ఉండదు,అప్పుడు మన మనస్సు ఆనందాన్ని అనుభవిస్తుంది;తిరిగి ఆలోచనలు మొదలు అయినప్పుడు మన మనస్సు బాధ పడుతుంది. ఇది మనం రోజు అనుభవిస్తాము.గాడ నిద్రలో చాల సంతోషంగా ఉంటాము అప్పుడు ఈ ప్రపంచము ఉండదు.

21. కోరికలు లేకపోవడానికి జ్ఞానానికి గల సంబందము ఏమిటి?
కోరికలు లేకపోవడమే అసలయిన జ్ఞానము. మనస్సుని ఆత్మ నీ వదిలి వెళ్ళాక పోవడమీ ఉత్తమయినది.

శ్రీ రామనార్పణం అస్తు

రమణ మహర్షి: శ్వాస గురించి

2009-11-04T06:25:00.000-08:00

మనం శ్వాస ఎందుకు పీలుస్తాం.

ఎలా ఐతే జంతువు పారిపోకుండా కట్టేస్తామో అలాగే మనం ఈ చంచలమైన మనస్సును అదుపులో పెట్టుకోవాలి అంటే, ముందు మన శ్వాసను అదుపు లో పెట్టుకోవాలి.

శ్వాసను అదుపు లో పెట్టడం వల్ల మనకు ఆలోచనల పై అదుపు వస్తుంది. ఎప్పుడితే మనం ఆలోచనలను అదుపులో పెట్టుకోగలుగుతామో అప్పుడు మనం మన మూలము(source) ఫై స్థిరముగా నిలబడగలము.

శ్వాసను అదుపు లో పెట్టడం అంటే ఉచ్వాస నిస్వాసలను గమనిస్తూ ఉండడం.

శ్వాస అన్నది అనంతమైన వివేకమునకు వంతెన వంటిది. అదియే జీవితానికి సాక్ష్యం మరియు దేవుని కార్యము(ఆట ).

ప్రాణాయామము రెండు రకములు. ఒకటి ఉచ్వాస నిస్వాసలను అదుపులో పెట్టుటకు ప్రయత్నించుట, మరొకటి కేవలము వాటిని గమనించుట.

శ్వాసను గమనించుట కూడా ఒక రకమైన ప్రాణాయామము. శ్వాసను బంధించి ఉంచుట కొన్ని సందర్భములలో హానికరము. కాని కేవలము శ్వాసను గమనించుట అనేది చాల తేలిక మరియు ఏ హాని లేనిది.

శ్వాసను గమనిస్తూ ఉండటం వలన మన మనస్సు వేరే ఆలోచనలు లేక మన అదుపులో ఉంటుంది. శ్వాసకు, మనసుకు మూలము(source) ఒక్కటే. ఆ మూలమును కేవలము శ్వాసను అదుపు చెయ్యటం ద్వారా చేరగలము.

శ్వాసయే మనకు మోక్షానికి మార్గము.

రమణ మహర్షి: మన స్వభావం వే స్వేచ్చగా ఉండటం

2009-11-02T07:28:00.000-08:00

భక్తుడు: మనకి ముక్తి లేక స్వేచ్చ (liberation) ఎలా వస్తుంది?

రమణ మహర్షి: మన స్వభావం వే స్వేచ్చగా ఉండటం. మనకి మరో పేరే స్వేచ్చ. మనకి స్వేచ్చ కావాలి అని అడగడం చాలా నవ్వు గా ఉంది.ఎలా ఉంది అంటే ఒక మనిషి చెట్టు నీడ లోంచి తనకు తనే వెళ్ళిపోయి బయట ఎండకు తట్టుకోలేక మళ్ళి ఎంతో కష్టపడి తిరిగి నీడలోకి వచ్చి ఆహ ఎంత చల్లగా ఉంది ఈ చెట్టునీడ అని అన్నాడట.మనం అందరం ఇదే చేస్తున్నాము.మనకి యధార్ధమునకు బేధము లేదు.మనమే భేద భావాలు అనోవసరంగా కల్పించుకొని తిరిగి ఎంతో శ్రమ/సాధన చేసి నిజానికి అందరం ఒక్కటే అని తెలుసుకుంటాము. అసలు ఎందుకు బేధభావము సృష్టించడం మరల దాన్ని పోగొట్టుకోవడానికి ప్రయత్నించడం?

ప్రపంచం మాత్రమే చూస్తాను కాని ఆత్మనీ కాదు అనే మాట ఎలా ఉంది అంటే, "నేను అక్షరాలు మాత్రమే చూస్తాను కాని కాగితాన్ని కాదు అని అన్నట్టు ఉంది. కాని నిజానికి కాగితం లేక పోతే అక్షరాలు ఉంటాయా?

యింతేకాకుండా, మన నిద్రలో ప్రపంచం ఏది? ఎక్కడికి వెళ్ళింది? అప్పుడు మనం లేక ఆత్మ (Self) మత్రమీ ఉన్నాము.సంపూర్ణం ఎప్పుడూ ఒక్కటీ.

రూంలో రకరకాల వస్తువులతో నిండినప్పుడు రూంలో కాళి భాగము ఎక్కడికి మాయం అవ్వదు.తిరిగి మళ్లీ రూంలో కాళి ప్రదేశం కావాలీ అంటే మనం కొత్తగా ఏమి సృష్టించకర్లేదు, కేవలం ఉన్న వస్తువులు తీసివేస్తే చాలు.అలాగే దేవుడు ఎప్పుడూ ఉన్నారు,మనం మన మనస్సుని ఆత్మలోనికి తిప్పితే అప్పుడు మన మనస్సు ఆత్మలో కలిసి పోతుంది.

మన సాధనతో గురువు యొక్క అనుగ్రహం కలుగును, గురువు యొక్క అనుగ్రహంతో దేవుడి అనుగ్రహం కలుగును.

మనస్సు తన జన్మస్థానము(ఆత్మ) నకు వెళ్ళడం అసలయిన నమస్కరం.

Source: DAY BY DAY WITH BHAGAVAN RAMANA MAHARSHI

రమణ మహర్షి : ఉడుతలు మరియు కోతుల గురించి

2009-11-02T05:18:00.000-08:00

ఒక ఉడుత ఎప్పుడూ లాగే రమణ మహర్షి దగ్గరకు వచ్చింది, ఆయన దానికి జీడిపప్పు పెడుతున్నారు. అప్పుడు ఆయన ఇలా అన్నారు. " నిన్న ఒక భక్తుడు కొన్ని జీడిపప్పులు నా ఈ మూగ స్నేహితుల కోసం పంపాను అన్నాడు. కాని ఇవి మూగావి కావు. అవి నాతో మాట్లాడుతాయి. ఎప్పుడైనా నేను స్వల్ప నిద్రలో ఉన్నప్పుడు అవి నా దగ్గరకు వచ్చి నా వేళ్ళు కొరికి మరీ నా ధ్యానము వాటి పైకి మలచుకుంటాయి. అంతే కాదు వాటికి తమ సొంత భాష ఉంటుంది. ఉడుతలలో ఒక గొప్ప నేర్చుకోవలసిన విషయం ఉంది. వాటి ముందు మీరు ఎంత ఆహారము పెట్టినా, అవి వాటికి ఎంత కావాలో అంత తిని వెళ్ళిపోతాయి. అవి ఎలుకల వలె దొరికినది అల్లా తీసుకుని తమ చిల్లి లో దాచుకోవు. "

భక్తుడు : బహుసా ఉడుతకు ఎలుక కన్నా తక్కువ తెలివితేటలు ఉంటాయేమో. అందుకనే అవి ఎలుక వలె భవిష్యత్ గురించి ఆలోచించక ప్రస్తుత అవసరాల గురించి ఆలోచిస్తాయి ఏమో.

రమణ మహర్షి : అవును. అవును. అలా ఒక పధకం ద్వారా అన్ని భవిష్యత్ కోసం దాచుకోవటం మనం తెలివితేటలు అంటాం. ఇలా ఎన్ని పక్షులు, జంతువులు హాయిగా రేపటి దిగులు లేకుండా జీవిస్తున్నాయి. అవి అన్ని మరణిస్తున్నాయా ?

ఇక కోతులను చూస్తే, అవి కూడా గూడు కట్టుకోవు ఏమి దాచుకోవు. వాటికి ఏది దొరికితే అవి తిని, రాత్రి అవ్వగానే చెట్టు మీదకు వెళ్లి పడుకుంటాయి. అవి చాల సంతోషం గా ఉన్నాయి కదా. నేను కోతుల సంస్దలు, వాటి రాజులు, న్యాయం, క్రమము గురించి తెలుసుకున్నాను. అంతా చాల ఖచిత్తం గా రూపొందింపబడ్డాయి. వాటి వెనుక చాలా బుద్ధిజ్ఞానం ఉన్నాయి. ఇంకా కోతులకు తపస్సు తెలియనిది కాదు.

మొట్టైపైయం అనే ఒక కోతి ఒకసారి కొంతమంది దుష్ట కోతుల వలన భాదింపబడినది. అప్పుడు అది బాధతో అరణ్యం లోకి వెళ్లి తపస్సు చేసి జ్ఞానము, బలము సాధించి తిరిగి వచ్చింది. అప్పుడు ఆ దుష్ట కోతులు అన్ని దానికి నమస్కరించాయి. ఖచ్చితంగా కోతులకు తపస్సు తెలుసు అని నేను అర్ధం చేసుకున్నాను.

Source: DAY BY DAY WITH BHAGAVAN RAMANA MAHARSHI

రమణ మహర్షి : యుగాలు గురించి

2009-11-01T04:24:00.000-08:00

భక్తుడు: పురాణాలు ప్రకారంగా కలియుగం ఎన్నో వేల సంవత్సరములు ఉంటుందో చెప్పబడినది. ఐతే ఎప్పుడు ఈ కలియుగం అంతమవుతుంది అని తెలుసు కోవచ్చా ?

భగవాన్ రమణ మహర్షి: నేను కాలం నిజమని నమ్మను.కనుక నాకు ఇలాంటి విషయములలో ఆసక్తి ఉండదు.మనకి గడిచినా లేక రాబొయే కాలాలు యుగాల గురించి ఏమి తెలీదు.కాని మనకు వర్తమాన కలం ఉంది అని తెలుసు.ముందు దాని గురించి తెలుసుకుందాం.అప్పుడు అన్ని సందేహాలు తొలగిపోతాయి.కాలం,స్పేస్ నిరంతరం మారుతాయి.కాని ఎల్లపటికి మారనది ఒక్కటి ఉంది.ఉదాహరణకు ప్రపంచము,కాలము,గడిచిన కాలం ,రాబోయీ కాలములు ఇవి ఏవి మనకి నిద్రలో వుండవు .కాని మనం ఎల్లప్పుడు వుంటాము.ముందు మనం ఎల్లప్పుడు(నిద్రలోను,మెలుకువ లోను,గాఢ నిద్ర లోను) మారనది ఏమిటి అని తెలుసుకుందాం.కలియుగం ఏ సంవత్సరంలో మొదలు అయ్యింది ,ఎప్పుడు అంతమవుతుందో అని తెలుసుకుంటే ఏమి లాభం?

మరియు మన పురాణాలు ప్రకారంగా మోక్షము రావటానికి కలియుగం చాల తేలిక అని చెప్పబడినది.పైగా మనం కొత్తగా సాధించాల్సింది ఏమి లేదు.మనం ఈ దేహం కాదు అని తెలుసుకుంటే చాలు.

భక్తుడు : మరిఅయితే ఎందుకు మన పురాణాలు ప్రతి యుగానికి ఇన్ని సంవత్సరములు ఉంటుంది అని కచ్చితంగా చెప్పారు?

భగవాన్ రమణ మహర్షి: అలా ఇన్ని సంవత్సరములు ఉంటుంది అని కచ్చితంగా చెప్పడానికి ఏదో నీతి దాగి ఉండచ్చు. పైగా ఇలా ఎన్ని యుగాలు వచ్చాయో వెల్లాయో ఎవరికీ తెలుసు? మరల ప్రతి యుక్క యుగము నాలుగు యుగాలుగా విభజించబడినది.ఇలాంటి లెక్కలకి ఒక అంతు లేదు.అసలు కాలమే నిజమ్ కాన్నపుడు (ఉదాహరణకు మన నిద్రలో), వీటి గురించి ఆలోచించడం యెంత వరకు ఉత్తమము?

Source: DAY BY DAY WITH BHAGAVAN RAMANA MAHARSHI

రమణ మహర్షి : దేహం గురించి

2009-10-31T14:57:00.000-07:00

రమణ మహర్షి : దేహం అనేది అన్నం వడ్డించిన అరటిఆకు లాంటిది.అన్నం తిన్నతరువాత మనం ఆకు నీ బద్రపరుచుకుంటామా? ఆకు యెక్క యత్నము అయినా తరువాత విసిరి వేస్తామా లేదా?

చనిపోయిన తరువాత నలుగురు మనుషులు మోసుకెళ్ళే ఈ దేహాన్ని నేను ఎందుకు భరించాలి?

కూలి ఎలగయితే బరువు మోసేటప్పుడు గమ్యం ఎప్పుడు వస్తుందా ఆ బరువు ఎప్పుడు దించాలా అని ఎదురు చూస్తాడో అదీ విధంగా జ్ఞాని కూడా ఆత్రుతగా ఎప్పుడు మోక్షం వస్తుందా, ఈ దేహాన్ని ఎప్పుడు వదిలి పెడతానా అని ఎదురు చేస్తూ ఉంటాడు.

పైన చెప్పిన దానిని సరిచేస్తూ రమణ మహర్షి ఈ విదంగా అన్నారు : నిజానికి జ్ఞానికీ ఈ దేహముతో పని లేదు.అది ఉన్నా, లేకున్నా ఓకీ రకంగా ఉంటాడు.

భక్తుడు : మేము అల్పులం. అన్నటికి దేవుడి(రమణ మహర్షి) అనుగ్రహం మీద ఆధారపడుతున్నాము.

రమణ మహర్షి : మీరు నా దేహానికి ఎక్కువా ప్రాముఖ్యత ఇస్తున్నారు.(అనగా అయన దేహాన్ని వదిలి పెట్టినా అయన అనుగ్రహం ఎల్లప్పుడు ఉంటుంది అని చెప్పకనే చెప్పారు.)

అదే సందర్భంలో ఇలా అన్నారు: మీరు అందరు నేను చనిపోతాను అని అంటున్నారు. కాని నేను ఎక్కడికీ వెళ్ళను. ఎక్కడికి వెళ్ళగలను? నేను ఇక్కడే ఎల్లప్పుడు ఉంటాను.

Source: RAMANA MAHARSHI AND THE PATH OF SELF-KNOWLEDGE

1947 లో రమణ మహర్షి గారు చెప్పిన ఆఖరి పద్యం

2009-10-31T13:08:00.001-07:00

1947 లో రమణ మహర్షి గారు తన ఆఖరి పద్యం రాసారు. ఈ పద్యమును ఏకాత్మపంచకం(‘Five verses on the Self ’) అందురు.

ఆత్మను మరచి దేహమునే ఆత్మాగా భావించి , ఎన్నో జన్మలు ఎత్తి చివరకు ఆత్మ జ్ఞానము సంపాదించుట అనేది అచ్చం కలలో లోకమంతా తిరిగి తరువాత నిద్రలేచినట్టు.

తాను ఆత్మ అయినా "నేను ఎవరు" అని ఎవరైతే అడుగుతారో వాళ్ళు అచ్చం తాగి తమను తాము మరచిన వారితో సమానం.

దేహము ఆత్మ లో ఉన్నది.కాని ఆత్మయే దేహము లో ఉన్నదని అనుకొనుట అచ్చం సినిమా తెర సినిమాలో ఉన్నదని తప్పుగా భావించడమే.

బంగారు లేకుండా బంగారపు నగలు ఉంటాయా? ఆత్మ లేనిదీ దేహం ఉంటుందా? అవివేకి దేహమునే ఆత్మ అని తప్పుగా భావిస్తాడు, కాని జ్ఞాని ఆత్మను ఆత్మ గానే చూస్తాడు గాని దేహము తో పోల్చడు.

ఒక్క అతంయీ నిజామయినది,సస్వతమయినది.అది గురు దక్షిణామూర్తి గారే ఆత్మ జ్ఞానమును మాటలతో కాక నిస్సబ్దముగా వివరించారు. ఇక ఎవరికి ఆత్మ జ్ఞాన వివరణ మాటలతో సాధ్య పడుతుంది?

Source: RAMANA MAHARSHI AND THE PATH OF SELF-KNOWLEDGE

రమణ మహర్షి బోధనలు

2009-10-31T11:50:00.001-07:00

1) ఆత్మ శరీరంలో ఎదురు రొమ్ముకు కుడివైపున ఉంది.
2) ‘‘నేను’’ అనేది ఒక మహా మంత్రం.ఇది ఓంకారం కన్నా శక్తివంతమైనది.ఇది భగవంతుని మొదటి నామం.
3) హ్రుదయమే శక్తి కేంద్రం. హ్రుదయం నుండి సహస్రారానికి ‘‘అమ్రత నాడి ఉంది.ఇది అజానిలో మూతపడి ఉంటుంది.జానిలో తెరుచుకుని ఉంటుంది.ఇది తెరుచుకోవడమే జానం.ఇది తెరుచుకోవడమే మోక్షం.
4) ధ్యానం అంటే ఏమిటి? మనల్ని నిరంతరం వెంటాడే శతకోటి అలోచనల ద్రుష్టి మరల్చి ఒక్క ఆలోచనపైనే ద్రుష్టి పెట్టడమే ధ్యానం.ఇలా అభ్యాసం చేయగా చేయగా మనస్సుకు శక్తి కలుగుతుంది.రమణ మహర్షి చెప్పే ధ్యానంలో ప్రత్యేకత ఏమంటే ధ్యానించే వాడినే ధ్యానించాలి.అంటే ధ్యానించేవాడు.ఎవరికి వారే ‘‘నేను’’ కనుక ఆ ‘‘నేను’’ను పట్టకోవాలి.ఆ నేను ఎక్కడుందో ఆమూలాన్ని పట్టుకోవాలి.
5) ఆత్మ విచారణకు సాంప్రదాయకంగా అనేక మార్గాలు ఉన్నాయి. ఈ విచారణలో ఆత్మను, అనాత్మను
గురించి విచారించడం జరుగుతుంది.ఈ సాంప్రదాయమార్గాలకు మనసు ఒక పరికరం.అసలు దోషి అయిన ‘‘నేను’’ ఈ విచారణలో భధ్రంగా ఉండి ఎటు తేలదు..రమణులు చెప్పిన విచారణ అయిన ‘‘నేనెవరు’’ఇందుకు పూర్తిగా విభిన్నమైనది ‘‘నేనెవరు’’అని తనను తాను వేసుకునే సూటి ప్రశ్న సకల దోషాలకు మూలమైన ‘‘నేను’’పైనే గురిపెడుతుంది.ఇక్కడ ఇక ‘‘నేను’’ తప్పించుకోవడానికి వీలులేదు.అంటే ‘‘నేనెవరు’’అనే సూటి ప్రశ్న
నేను పైనే నిలబడుతుంది.దాంతో ఇక్కడ అసలు దోషి ‘‘నేను’’దొరికిపోతాడు.
6) ‘‘నేనెవరు’’ అనే విచారణతో మనస్సు అణుగుతుంది. ఈ ‘‘నేను’’ అనే ఆలోచన మనసులో విచారించే ఇతర ఆలోచనల అన్నింటిని అణగదొక్కి చివరకు మనసే తన ఉనికిని కూడా కోల్పోయి అణిగిపోతుంది.‘‘నేను’’ అనే ఆలోచన అన్ని ఆలోచనలను నశింపచేసి,తాను నశించును.
7) ‘‘నిజమైన నేను’’ఆది అంతంలేని అనంతసాగరం లాంటిది. ఈ అనంత సాగరంలో ‘‘మాయా నేను’’ నీటి బుడగలా ఏర్పడుతుంది.ఈ నీటి బుడగనే జీవుడు(మొదటి ఆలోచన)లేదా వ్యక్తిగత ఆత్మ అంటారు.
నిజానికి ఈ బుడగకూడ నీరే,నీరులో బాగమే. ఇది బద్దలైనపుడు పూర్ణసాగరంలో కలిసిపోతుంది. ఈ జీవుడు
బుడగగా ఉన్నప్పుడు కూడ సాగరంలో ఒక భాగంగానే ఉన్నది. ఈ సరళ సత్యాన్ని విస్మరించి - ఎన్నో సిద్దాంతాలు రూపుదిద్దుకున్నాయి.
8) ఆత్మజ్ణాన అన్వేషికి ‘‘నేను’’ను విచారించుటే సూటి అయిన మార్గం.అన్నింటికి కారణమైన
‘‘నేను’’ను విచారించకుండా మనసు,బుద్ది,ఇంద్రియాలు మొదలైన వాటి గురించి ఆలోచిస్తే లాబం లేదు.
‘‘నేను’’ పోయిందా ,‘‘నేను’’ను ఆదారం చేసుకుని బతుకుతున్న ఇవన్ని ఎగిరిపోతాయి.‘‘నేను’’ అనేది
మహా మంత్రం. ‘‘నేను’’ అనేది దేవుడి మొదటి పేరు.ఇది ‘‘ఓం’’కారం కన్నా మహా శక్తి వంతమైనది.
9) ‘‘నేను’’ అనే ఆలోచన పుట్టిన తరువాతే, క్షణం , క్షణం మారే వేలకొద్ది ఆలోచనలు పుడుతున్నాయి.ఇన్ని ఆలోచనలకు మూలమైన , ఇన్ని ఆలోచనలను ఆలోచిస్తున్న ఈ ‘‘నేనెవరు’’ ను
నిరంతరం ఆలోచిస్తే ఆ నిజమైన ‘‘నేను’’అనుభవమవుతుంది.
10) నిద్రపోయే ముందు ,నిద్రనుండి మేల్కొన్నవెంటనే ‘‘నేనెవరు’’ను ప్రశ్నించుకోవాలి.ఈ రెండు సమాయాల్లో అఖండ విశుద్ద ప్రజ్ణ ఒక్క తృటి కాలం పాటు ఉంటుంది.ఇవి ధ్యానానికి ఉత్తమ సమాయాలు.
మనస్సు అప్పుడు పరిశుద్దంగా ఉంటుంది.

Source: http://telugu-ebooks.blogspot.com/2009/03/blog-post_3235.html